¹Al Capo de’ musici. Di Davide, servo dell’Eterno, il quale rivolse all’Eterno le parole di questo cantico quando l’Eterno l’ebbe riscosso dalla mano di tutti i suoi nemici e dalla mano di Saul. Egli disse: Io t’amo, o Eterno, mia forza!

¹ ای خداوند، ای توانایی من! تو را دوست می‌دارم.

²L’Eterno è la mia ròcca, la mia fortezza, il mio liberatore; il mio Dio, la mia rupe, in cui mi rifugio, il mio scudo, il mio potente salvatore, il mio alto ricetto.

² خداوند پشتیبان من است؛ پناهگاه مستحکم من، خدای من نجات‌دهندهٔ من است. او همانند یک پناهگاه از من محافظت می‌کند؛ او مرا حمایت می‌کند و مرا در امنیّت نگاه می‌دارد.

³Io invocai l’Eterno ch’è degno d’ogni lode e fui salvato dai miei nemici.

³ خداوند را که شایستهٔ سپاس و ستایش است، می‌طلبم و از شرّ دشمنان در امان هستم.

⁴I legami della morte m’aveano circondato e i torrenti della distruzione m’aveano spaventato.

⁴ طنابهای گور به دورم حلقه زده‌اند و امواج نابود‌کننده احاطه‌ام کرده‌اند.

⁵I legami del soggiorno de’ morti m’aveano attorniato, i lacci della morte m’aveano còlto.

⁵ طنابهای گور به دورم حلقه زده‌اند و مرگ دام خود را بر سر راهم قرار داده.

⁶Nella mia distretta invocai l’Eterno e gridai al mio Dio. Egli udì la mia voce dal suo tempio e il mio grido pervenne a lui, ai suoi orecchi.

⁶ در مشکلاتم به حضور خداوند زاری نمودم. از خدای خود کمک خواستم. او از معبد بزرگ خود نالهٔ مرا شنید و فریاد من به گوشش رسید.

⁷Allora la terra fu scossa e tremò, i fondamenti de’ monti furono smossi e scrollati; perch’egli era acceso d’ira.

⁷ آنگاه زمین لرزید و تکان خورد. و بنیاد کوهستان از شدّت خشم او به لرزه افتاد. کوهها لرزیدند و اساس آنها متزلزل شد.

⁸Un fumo saliva dalle sue nari; un fuoco consumante gli usciva dalla bocca, e ne procedevano carboni accesi.

⁸ از سوراخهای بینی او دود برآمد. از دهانش زغال برافروخته و آتشِ کُشنده بیرون آمد.

⁹Egli abbassò i cieli e discese, avendo sotto i piedi una densa caligine.

⁹ او آسمان را شكافت و فرود آمد و زیر پاهایش ابرهای سیاه بود.

¹⁰Cavalcava sopra un cherubino e volava; volava veloce sulle ali del vento;

¹⁰ با سرعت بر فرشتهٔ بالدار خود پرواز کرد او بر بالهای باد پرواز کرد.

¹¹avea fatto delle tenebre la sua stanza nascosta, avea posto intorno a sé per suo padiglione l’oscurità dell’acque, le dense nubi de’ cieli.

¹¹ او با تاریکی خود را پوشاند و ابرهای سیاهِ باران‌زا احاطه‌اش کردند.

¹²Per lo splendore che lo precedeva, le dense nubi si sciolsero con gragnuola e con carboni accesi.

¹² نور درخشان حضور او با تگرگ و شعلهٔ افروخته، پردهٔ ابرهای سیاه را شکافت.

¹³L’Eterno tuonò ne’ cieli e l’Altissimo diè fuori la sua voce con gragnuola e con carboni accesi.

¹³ خداوند نیز در آسمانها با صدای رعدآسا سخن گفت و صدای خداوند متعال شنیده شد.

¹⁴E avventò le sue saette e disperse i nemici; lanciò folgori in gran numero e li mise in rotta.

¹⁴ تیرهای خود را پرتاب نمود و دشمنان خود را پراکنده ساخت و با رعد و برق، همه را آشفته کرد.

¹⁵Allora apparve il letto delle acque, e i fondamenti del mondo furono scoperti al tuo sgridare, o Eterno, al soffio del vento delle tue nari.

¹⁵ کف دریا ظاهر شد، و بنیاد زمین آشکار گردید هنگامی که دشمنانت را توبیخ کردی و با خشم بر آنها غریدی.

¹⁶Egli distese dall’alto la mano e mi prese, mi trasse fuori delle grandi acque.

¹⁶ خداوند دستش را از آسمان دراز کرد و مرا برگرفت؛ و از آبهای عمیق مرا بیرون كشید.

¹⁷Mi riscosse dal mio potente nemico, e da quelli che mi odiavano perch’eran più forti di me.

¹⁷ او مرا از دست دشمنان قدرتمندم و از دست تمام آنانی که از من متنفّرند رهانید. آنها برایم خیلی قوی بودند.

¹⁸Essi m’eran piombati addosso nel dì della mia calamità, ma l’Eterno fu il mio sostegno.

¹⁸ وقتی در سختی بودم، بر سرم ریختند، امّا خداوند از من حمایت کرد.

¹⁹Egli mi trasse fuori al largo, mi liberò, perché mi gradisce.

¹⁹ او مرا کمک کرد تا از خطر رهایی یابم؛ او مرا نجات داد زیرا از من خشنود بود.

²⁰L’Eterno mi ha retribuito secondo la mia giustizia, mi ha reso secondo la purità delle mie mani,

²⁰ خداوند به‌خاطر نیكو‌كاری‌ام به من پاداش داد و به‌خاطر بی‌گناهی‌ام به من برکت داد.

²¹poiché ho osservato le vie dell’Eterno e non mi sono empiamente sviato dal mio Dio.

²¹ من دستورات خداوند را بجا آورده و روی خود را از خدا برنگردانیده‌ام،

²²Poiché ho tenuto tutte le sue leggi davanti a me, e non ho rimosso da me i suoi statuti.

²² احکام او را انجام داده‌ و از اوامر او سرپیچی نکرده‌ام.

²³E sono stato integro verso lui, e mi son guardato dalla mia iniquità.

²³ در پیشگاه او بی‌عیب بوده‌ و از گناه خودداری کرده‌ام.

²⁴Ond’è che l’Eterno m’ha reso secondo la mia giustizia, secondo la purità delle mie mani nel suo cospetto.

²⁴ بنابراین به‌خاطر نیكوکاری‌ام به من پاداش داد و به‌خاطر بی‌گناهی‌‌ام به من برکت عطا نمود.

²⁵Tu ti mostri pietoso verso il pio, integro verso l’uomo integro;

²⁵ ای خداوند تو با اشخاص وفادار، وفادار هستی، و به مردم بی‌عیب، نیكویی می‌كنی.

²⁶ti mostri puro col puro e ti mostri astuto col perverso;

²⁶ با کسانی‌که پاک هستند به پاکی رفتار می‌نمایی و با کسانی‌که کجرو هستند مخالفت می‌کنی.

²⁷poiché tu sei quel che salvi la gente afflitta e fai abbassare gli occhi alteri.

²⁷ تو فروتنان را نجات می‌بخشی و اشخاص متکبّر را سرنگون می‌کنی.

²⁸Sì, tu sei quel che fa risplendere la mia lampada; l’Eterno, il mio Dio, è quel che illumina le mie tenebre.

²⁸ ای خداوند تو نور من هستی، تو تاریكی مرا روشن گردان.

²⁹Con te io assalgo tutta una schiera e col mio Dio salgo sulle mura.

²⁹ با نیروی تو به دشمن یورش می‌برم و دژهای آنان را درهم می‌شکنم.

³⁰La via di Dio è perfetta; la parola dell’Eterno e purgata col fuoco; egli è lo scudo di tutti quelli che sperano in lui.

³⁰ راه خدا کامل و وعدهٔ خداوند قابل اطمینان است. او حافظ کسانی است که به او پناه می‌آورند.

³¹Poiché chi è Dio fuor dell’Eterno? E chi è Ròcca fuor del nostro Dio,

³¹ خداوند تنها خداست؛ خدا تنها تکیه‌گاه ماست.

³²l’Iddio che mi cinge di forza e rende la mia via perfetta?

³² خداست که مرا قدرت بخشیده، و راه مرا امن ساخته است.

³³Egli rende i miei piedi simili a quelli delle cerve, e mi rende saldo sui miei alti luoghi;

³³ پاهای مرا مانند پاهای آهو ساخته و بر کوهها استوارم نموده است.

³⁴ammaestra le mie mani alla battaglia e le mie braccia tendono un arco di rame.

³⁴ دستهایم را برای جنگ تعلیم می‌دهد تا بتوانم قویترین کمان را به دست گیرم.

³⁵Tu m’hai anche dato lo scudo della tua salvezza, e la tua destra m’ha sostenuto, e la tua benignità m’ha fatto grande.

³⁵ ای خداوند تو از من حمایت نموده و مرا نجات دادی؛ توجّه تو مرا قوی گردانید، و کمک تو مرا حفظ نمود.

³⁶Tu hai allargato la via ai miei passi; e i miei piedi non hanno vacillato.

³⁶ راه را برای قدمهایم وسیع ساختی تا پاهایم نلغزد.

³⁷Io ho inseguito i miei nemici e li ho raggiunti; e non son tornato indietro prima d’averli distrutti.

³⁷ دشمنانم را تعقیب کردم و آنها را گرفتم و تا آنها را از بین نبردم، بازنگشتم.

³⁸Io li ho abbattuti e non son potuti risorgere; son caduti sotto i miei piedi.

³⁸ آنها را بکلّی پایمال نمودم تا دیگر برنخیزند و به زیر پاهایم جان دادند.

³⁹Tu m’hai cinto di forza per la guerra; tu hai fatto piegare sotto di me i miei avversari;

³⁹ تو برای مبارزه به من نیرو بخشیدی و دشمنانم زیر پاهایم جان دادند.

⁴⁰hai fatto voltar le spalle davanti a me ai miei nemici, e ho distrutto quelli che m’odiavano.

⁴⁰ دشمنانم را متواری ساختی و من کسانی را که از من نفرت داشتند، نابود کردم.

⁴¹Hanno gridato, ma non vi fu chi li salvasse; hanno gridato all’Eterno, ma egli non rispose loro.

⁴¹ آنها برای کمک زاری نمودند، امّا کسی به دادشان نرسید. خداوند را صدا کردند، امّا او به آنها جوابی نداد.

⁴²Io li ho tritati come polvere esposta al vento, li ho spazzati via come il fango delle strade.

⁴² من آنها را همچون غبار خرد کردم، که باد آنها را پراکنده می‌کند و زیر پاهای خود مانند گل و لای کوچه، پایمال نمودم.

⁴³Tu m’hai liberato dalle dissensioni del popolo, m’hai costituito capo di nazioni; un popolo che non conoscevo mi e stato sottoposto.

⁴³ تو مرا از دست مردم ستیزه‌گر رهانیدی، و مرا فرمانروای ملتّها ساختی؛ و مردمی را که نمی‌شناختم، اکنون مرا خدمت می‌کنند.

⁴⁴Al solo udir parlare di me, m’hanno ubbidito; i figli degli stranieri m’hanno reso omaggio.

⁴⁴ بیگانگان نزد من تعظیم می‌کنند و دستوراتم را فوراً اطاعت می‌نمایند.

⁴⁵I figli degli stranieri son venuti meno, sono usciti tremanti dai loro ripari.

⁴⁵ آنها دلسرد شده‌اند و با ترس و لرز از قلعه‌های خود بیرون می‌آیند.

⁴⁶Vive l’Eterno! Sia benedetta la mia ròcca! E sia esaltato l’Iddio della mia salvezza!

⁴⁶ خداوند زنده است! حامی خود را ستایش می‌کنم، متبارک باد خدای قدرتمند که مرا نجات می‌دهد.

⁴⁷l’Iddio che fa la mia vendetta e mi sottomette i popoli,

⁴⁷ او در برابر دشمنان، مرا پیروزی می‌بخشد و ملل جهان را به دست من مغلوب می‌سازد.

⁴⁸che mi scampa dai miei nemici. Sì, tu mi sollevi sopra i miei avversari, mi riscuoti dall’uomo violento.

⁴⁸ او مرا از دست دشمنانم می‌رهاند، خداوندا تو مرا نزد دشمنانم سرفرازم می‌سازی و از چنگ مردم ظالم نجات می‌دهی.

⁴⁹Perciò, o Eterno, ti loderò fra le nazioni, e salmeggerò al tuo nome.

⁴⁹ بنابراین من تو را در میان ملّتها ستایش می‌کنم و سرود ستایش برای تو می‌خوانم. خدا پیروزی بزرگی نصیب پادشاه خود می‌کند و به برگزیدهٔ خود، داوود، و فرزندان او برای همیشه رحمت و شفقت نشان می‌دهد.

⁵⁰Grandi liberazioni egli accorda al suo re, ed usa benignità verso il suo Unto, verso Davide e la sua progenie in perpetuo.

⁵⁰ خدا پیروزی بزرگی نصیب پادشاه خود می‌کند و به برگزیدهٔ خود، داوود، و فرزندان او برای همیشه رحمت و شفقت نشان می‌دهد.