¹Al Capo de’ musici. Sopra "i gigli". Di Davide. Salvami, o Dio, poiché le acque mi son giunte fino all’anima.

¹ خدایا، جانم به لبم رسیده است، مرا نجات ده.

²Io sono affondato in un profondo pantano, ove non v’è da fermare il piede; son giunto in acque profonde e la corrente mi sommerge.

² در گرداب مشکلات فرو رفته‌ام و نزدیک است که از پای درآیم، در‌ آبهای عمیق غرق می‌شوم و سیلاب به بالای سرم رسیده است.

³Sono stanco di gridare, la mia gola è riarsa; gli occhi mi vengon meno, mentre aspetto il mio Dio.

³ از ناله خسته شده و گلویم خشک شده است. در انتظار کمک تو چشمانم تار گردیده‌اند.

⁴Quelli che m’odiano senza cagione sono più numerosi de’ capelli del mio capo; sono potenti quelli che mi vorrebbero distrutto e che a torto mi sono nemici; perfino quello che non avevo preso, l’ho dovuto restituire.

⁴ تعداد آنانی که بی‌جهت از من نفرت دارند از موی سرم زیادتر است. دشمنانم دربارهٔ من دروغ می‌گویند. آنانی که قصد جان مرا دارند، قوی هستند. مرا مجبور کردند آنچه را که ندزدیده بودم، پس بدهم.

⁵O Dio, tu conosci la mia follia, e le mie colpe non ti sono occulte.

⁵ خدایا، گناهان من از تو پنهان نیستند و تو از حماقت من آگاهی.

⁶Non sian confusi, per cagion mia, quelli che sperano in te, o Signore, Eterno degli eserciti! Non siano svergognati per cagion mia, quelli che ti cercano, o Dio d’Israele!

⁶ ای خداوند، خدای متعال مگذار به‌خاطر من آنانی که بر تو توکّل نموده‌اند، شرمنده شوند. ای خدای اسرائیل، آنانی را که به تو امید دارند به‌خاطر من خجل مساز.

⁷Perché per amor tuo io porto il vituperio, e la vergogna mi copre la faccia.

⁷ من به‌خاطر تو رسوا و شرمنده شده‌ام.

⁸Io son divenuto un estraneo ai miei fratelli, e un forestiero ai figliuoli di mia madre.

⁸ نزد فامیلم مانند یک غریبه و نزد خانواده‌ام مانند بیگانه‌ها شده‌ام.

⁹Poiché lo zelo della tua casa mi ha roso, e i vituperi di quelli che ti vituperano son caduti su me.

⁹ غیرتی که برای خانهٔ تو دارم، آتشی در وجودم برافروخته. دشمنان همچنان‌که به تو اهانت نمودند، به من نیز توهین کردند.

¹⁰Io ho pianto, ho afflitto l’anima mia col digiuno, ma questo è divenuto un motivo d’obbrobrio.

¹⁰ هنگامی‌که با روزه گرفتن، خود را فروتن نمودم، مردم به من توهین کردند.

¹¹Ho fatto d’un cilicio il mio vestito, ma son diventato il loro ludibrio.

¹¹ وقتی پلاس پوشیدم، به من خندیدند.

¹²Quelli che seggono alla porta discorron di me, e sono oggetto di canzone ai bevitori di cervogia.

¹² زبانزد مردم کوچه و بازار و شرابخواران گردیده‌ام و برایم سرود می‌خوانند.

¹³Ma, quanto a me, la mia preghiera sale a te, o Eterno, nel tempo accettevole; o Dio, nella grandezza della tua misericordia, rispondimi, secondo la verità della tua salvezza.

¹³ امّا من، ای خداوند، به درگاه تو دعا می‌کنم. ای خدا، در وقت مناسب به من جواب بده، به‌خاطر محبّت پایدار خود دعایم را مستجاب فرما و به سبب وعدهٔ خود مرا نجات بده.

¹⁴Tirami fuor del pantano, e ch’io non affondi! Fa’ ch’io sia liberato da quelli che m’odiano, e dalle acque profonde.

¹⁴ مرا از این گِرداب مشکلات نجات بده و از شر دشمنان، در پناه خود حفظ فرما.

¹⁵Non mi sommerga la corrente delle acque, non m’inghiottisca il gorgo, e non chiuda il pozzo la sua bocca su di me!

¹⁵ مگذار در مشکلات غرق شوم و در این گرفتاری‌ها نابود گردم و سرانجام راهی گور شوم.

¹⁶Rispondimi, o Eterno, perché la tua grazia è piena di bontà; secondo la grandezza delle tue compassioni, volgiti a me.

¹⁶ خداوندا، محبّت پایدار تو چه نیکوست، پس به‌خاطر رحمت عظیمت به من توجّه نما.

¹⁷E non nascondere il tuo volto dal tuo servo, perché sono in distretta; affrettati a rispondermi.

¹⁷ روی خود را از بندهٔ خود مپوشان، اکنون که در سختی هستم مرا مستجاب نما.

¹⁸Accostati all’anima mia, e redimila; riscattami per cagion de’ miei nemici.

¹⁸ بیا و تاوان آزادی مرا بپرداز و مرا از دست دشمنانم نجات بده.

¹⁹Tu conosci il mio vituperio, la mia onta e la mia ignominia; i miei nemici son tutti davanti a te.

¹⁹ تو می‌دانی که چگونه رسوا شده‌ام و مورد سرزنش و توهین قرار گرفته‌ام. تو همهٔ دشمنانم را می‌شناسی.

²⁰Il vituperio m’ha spezzato il cuore e son tutto dolente; ho aspettato chi si condolesse meco, non v’è stato alcuno; ho aspettato dei consolatori, ma non ne ho trovati.

²⁰ سرزنش‌های مردم، دلم را شکسته و مأیوس شده‌ام. به هر سو روی آوردم، دلسوزی نیافتم و از کسی تسلّی نیافتم.

²¹Anzi mi han dato del fiele per cibo, e, nella mia sete, m’han dato a ber dell’aceto.

²¹ هنگامی‌که گرسنه بودم زهر به من تعارف کردند؛ و وقتی تشنه بودم، سرکه به من دادند.

²²Sia la mensa, che sta loro dinanzi, un laccio per essi; e, quando si credon sicuri, sia per loro un tranello!

²² بگذار جشن آنها به ماتم و امنیّت آنان به تشویش مبدّل گردد.

²³Gli occhi loro si oscurino, sì che non veggano più, e fa’ loro del continuo vacillare i lombi.

²³ چشمانشان را کور و کمرشان را سست گردان.

²⁴Spandi l’ira tua su loro, e l’ardore del tuo corruccio li colga.

²⁴ خشم خود را بر سر آنان بریز و ایشان را با آتش غضبت بسوزان.

²⁵La loro dimora sia desolata, nessuno abiti nelle loro tende.

²⁵ خانه‌های ایشان ویران شود و کسی در چادر‌های آنان ساکن نگردد.

²⁶Poiché perseguitano colui che tu hai percosso, e si raccontano i dolori di quelli che tu hai feriti.

²⁶ زیرا آنها به کسانی آزار می‌رسانند که تو تنبیه نموده‌ای و دربارهٔ آنهایی گفت‌وگو می‌کنند که تو مجازات نموده‌ای.

²⁷Aggiungi iniquità alla loro iniquità, e non abbian parte alcuna nella tua giustizia.

²⁷ گناهانشان را در نظر بگیر و راه نجات را بر آنان ببند.

²⁸Sian cancellati dal libro della vita, e non siano iscritti con i giusti.

²⁸ نامشان را از دفتر زندگی محو کن و آنان را جزء قوم خود مشمار.

²⁹Quanto a me, io son misero e addolorato; la tua salvezza, o Dio, mi levi in alto.

²⁹ امّا من در رنج و عذابم، ای خدا مرا نجات بده و سربلند گردان.

³⁰Io celebrerò il nome di Dio con un canto, e lo magnificherò con le mie lodi.

³⁰ من با سرود، خدا را ستایش خواهم كرد؛ و با شکرگزاری عظمت او را بیان خواهم کرد.

³¹E ciò sarà accettevole all’Eterno più d’un bue, più d’un giovenco con corna ed unghie.

³¹ خداوند این را بیشتر از قربانی گاو و گوساله می‌پسندد.

³²I mansueti lo vedranno e si rallegreranno; o voi che cercate Iddio, il cuor vostro riviva!

³² وقتی مظلومان این را ببینند، خوشحال خواهند شد و آنانی که خدا را پرستش می‌کنند، تشویق خواهند شد.

³³Poiché l’Eterno ascolta i bisognosi, non sprezza i suoi prigionieri.

³³ زیرا خداوند دعای نیازمندان را می‌شنود و یاران اسیر خود را از یاد نمی‌برد.

³⁴Lo lodino i cieli e la terra, i mari e tutto ciò che si muove in essi!

³⁴ ای آسمان و زمین، خدا را ستایش کنید. دریاها و همهٔ موجودات آن، او را ستایش كنید.

³⁵Poiché Dio salverà Sion, e riedificherà le città di Giuda; il suo popolo abiterà in Sion e la possederà.

³⁵ خدا اورشلیم را نجات خواهد داد و شهرهای یهودا را دوباره آباد خواهد کرد. قوم او آنها را تصرّف نموده در آنها سکونت خواهد کرد. نسل بندگان او وارث آن خواهند شد و کسانی‌که او را دوست می‌دارند، در آن سکونت خواهند نمود.

³⁶Anche la progenie de’ suoi servitori l’avrà per sua eredità, e quelli che amano il suo nome vi abiteranno.

³⁶ نسل بندگان او وارث آن خواهند شد و کسانی‌که او را دوست می‌دارند، در آن سکونت خواهند نمود.