¹Allora Giobbe rispose e disse:

¹யோபு பிரதியுத்தரமாக:

²"Anche oggi il mio lamento è una rivolta, per quanto io cerchi di comprimere il mio gemito.

²இன்றையதினமும் என் அங்கலாய்ப்பு முரண்டுத்தனமாக எண்ணப்படுகிறது; என் தவிப்பைப்பார்க்கிலும் என் வாதை கடினமானது.

³Oh sapessi dove trovarlo! potessi arrivare fino al suo trono!

³நான் அவரை எங்கே கண்டு சந்திக்கலாம் என்பதை அறிந்தால் நலமாயிருக்கும்; அப்பொழுது நான் அவர் ஆசனத்துக்கு முன்பாக வந்து சேர்ந்து,

⁴Esporrei la mia causa dinanzi a lui, riempirei d’argomenti la mia bocca.

⁴என் நியாயத்தை அவருக்கு முன்பாக வரிசையாய் வைத்து, காரியத்தை ரூபிக்கும் வார்த்தைகளால் என் வாயை நிரப்புவேன்.

⁵Saprei quel che mi risponderebbe, e capirei quello che avrebbe da dirmi.

⁵அவருடைய மறுமொழிகளை நான் அறிந்து, அவர் எனக்குச் சொல்வதை உணர்ந்துகொள்ளுவேன்.

⁶Contenderebbe egli meco con la sua gran potenza? No! invece, mi presterebbe attenzione.

⁶அவர் தம்முடைய மகா வல்லமையின்படியே என்னோடே வழக்காடுவாரோ? அவர் அப்படிச் செய்யாமல் என்மேல் தயை வைப்பார்.

⁷Là sarebbe un uomo retto a discutere con lui, e sarei dal mio giudice assolto per sempre.

⁷அங்கே சன்மார்க்கன் அவரோடே வழக்காடலாம்; அப்பொழுது என்னை நியாயந்தீர்க்கிறவரின் கைக்கு என்றைக்கும் நீங்கலாய்த் தப்புவித்துக்கொள்வேன்.

⁸Ma, ecco, se vo ad oriente, egli non c’è; se ad occidente, non lo trovo;

⁸இதோ, நான் முன்னாகப்போனாலும் அவர் இல்லை; பின்னாகப்போனாலும் அவரைக் காணேன்.

⁹se a settentrione, quando vi opera, io non lo veggo; si nasconde egli nel mezzodì, io non lo scorgo.

⁹இடதுபுறத்தில் அவர் கிரியை செய்தும் அவரைக் காணேன்; வலது புறத்திலும் நான் அவரைக் காணாதபடிக்கு ஒளித்திருக்கிறார்.

¹⁰Ma la via ch’io batto ei la sa; se mi mettesse alla prova, ne uscirei come l’oro.

¹⁰ஆனாலும் நான் போகும் வழியை அவர் அறிவார்; அவர் என்னைச் சோதித்தபின் நான் பொன்னாக விளங்குவேன்.

¹¹Il mio piede ha seguito fedelmente le sue orme, mi son tenuto sulla sua via senza deviare;

¹¹என் கால்கள் அவர் அடிகளைப் பற்றிப்பிடித்தது; அவருடைய நெறியைவிட்டு நான் சாயாமல் அதைக் கைக்கொண்டேன்.

¹²non mi sono scostato dai comandamenti delle sue labbra, ho riposto nel mio seno le parole della sua bocca.

¹²அவர் உதடுகளின் கற்பனைகளை விட்டு நான் பின்வாங்குவதில்லை; அவருடைய வாயின் வார்த்தைகளை எனக்கு வேண்டிய ஆகாரத்தைப் பார்க்கிலும் அதிகமாய்க் காத்துக்கொண்டேன்.

¹³Ma la sua decisione e una; chi lo farà mutare? Quello ch’ei desidera, lo fa;

¹³அவரோவென்றால் ஒரே மனமாயிருக்கிறார்; அவரைத் திருப்பத்தக்கவர் யார்? அவருடைய சித்தத்தின்படியெல்லாம் செய்வார்.

¹⁴egli eseguirà quel che di me ha decretato; e di cose come queste ne ha molte in mente.

¹⁴எனக்குக் குறித்திருக்கிறதை அவர் நிறைவேற்றுவார்; இப்படிப்பட்டவைகள் இன்னும் அநேகம் அவரிடத்தில் உண்டு.

¹⁵Perciò nel suo cospetto io sono atterrito; quando ci penso, ho paura di lui.

¹⁵ஆகையால் அவருக்கு முன்பாகக் கலங்குகிறேன்; நான் சிந்திக்கிறபோது, அவருக்குப் பயப்படுகிறேன்.

¹⁶Iddio m’ha tolto il coraggio, l’Onnipotente mi ha spaventato.

¹⁶தேவன் என் இருதயத்தை இளக்கரிக்கப்பண்ணினார்; சர்வவல்லவர் என்னைக் கலங்கப்பண்ணினார்.

¹⁷Questo mi annienta: non le tenebre, non la fitta oscurità che mi ricopre.

¹⁷அந்தகாரம் வராததற்கு முன்னே நான் சங்கரிக்கப்படாமலும், இருளை அவர் எனக்கு மறைக்காமலும் போனதினால் இப்படியிருக்கிறேன்.