¹Poi Elihu riprese il discorso e disse:

¹பின்னும் எலிகூ மாறுத்தரமாக:

²"Credi tu d’aver ragione quando dici: "Dio non si cura della mia giustizia"?

²என் நீதி தேவனுடைய நீதியைப்பார்க்கிலும் பெரியதென்று நீர் சொன்னது நியாயம் என்று எண்ணுகிறீரோ?

³Infatti hai detto: "Che mi giova? che guadagno io di più a non peccare?"

³நான் பாவியாயிராததினால் எனக்குப் பிரயோஜனமென்ன? பலன் என்ன? என்று சொன்னீர்.

⁴Io ti darò la risposta: a te ed agli amici tuoi.

⁴உமக்கும் உம்மோடே இருக்கிற உம்முடைய சிநேகிதருக்கும் நான் பிரதியுத்தரம் சொல்லுகிறேன்.

⁵Considera i cieli, e vedi! guarda le nuvole, come sono più in alto di te!

⁵நீர் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து, உம்மைப்பார்க்கிலும் உயரமாயிருக்கிற ஆகாயமண்டலங்களைக் கண்ணோக்கும்.

⁶Se pecchi, che torto gli fai? Se moltiplichi i tuoi misfatti, che danno gli rechi?

⁶நீர் பாவஞ்செய்தால் அதினாலே அவருக்கு என்ன நஷ்டம்? உம்முடைய மீறுதல்கள் மிகுதியானாலும், அதினாலே அவருக்கு என்ன சேதம்?

⁷Se sei giusto, che gli dài? Che ricev’egli dalla tua mano?

⁷நீர் நீதிமானாயிருந்தால், அதினாலே அவருக்கு என்ன கிடைக்கும்? அல்லது அவர் உம்முடைய கையில் என்ன லாபத்தைப் பெறுவார்?

⁸La tua malvagità non nuoce che al tuo simile, e la tua giustizia non giova che ai figli degli uomini.

⁸உம்முடைய பாவத்தினால் உம்மைப்போன்ற மனுஷனுக்கு நஷ்டமும், உம்முடைய நீதியினால் மனுபுத்திரனுக்கு லாபமும் உண்டாகும்.

⁹Si grida per le molte oppressioni, si levano lamenti per la violenza dei grandi;

⁹அநேகரால் பலவந்தமாய் ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் முறையிட்டு, வல்லவர்களுடைய புயத்தினிமித்தம் அலறுகிறார்கள்.

¹⁰ma nessuno dice: "Dov’è Dio, il mio creatore, che nella notte concede canti di gioia,

¹⁰பூமியின் மிருகங்களைப்பார்க்கிலும் எங்களைப் புத்திமான்களும், ஆகாசத்துப் பறவைகளைப்பார்க்கிலும் எங்களை ஞானவான்களுமாக்கி,

¹¹che ci fa più intelligenti delle bestie de’ campi e più savi degli uccelli del cielo?"

¹¹என்னை உண்டாக்கினவரும், இரவிலும் கீதம்பாட அருள்செய்கிறவருமாகிய என் சிருஷ்டிகர்த்தாவாகிய தேவன் எங்கே என்று கேட்பவன் ஒருவனுமில்லை.

¹²Si grida, sì, ma egli non risponde, a motivo della superbia dei malvagi.

¹²அங்கே அவர்கள் பொல்லாதவர்களின் பெருமையினிமித்தம் கூப்பிடுகிறார்கள்; அவரோ மறுஉத்தரவு கொடுக்கிறதில்லை.

¹³Certo, Dio non dà ascolto a lamenti vani; l’Onnipotente non ne fa nessun caso.

¹³தேவன் வீண்வார்த்தைக்குச் செவிகொடார், சர்வவல்லவர் அதைக் கவனியார்.

¹⁴E tu, quando dici che non lo scorgi, la causa tua gli sta dinanzi; sappilo aspettare!

¹⁴அவருடைய தரிசனம் உமக்குக் கிடைக்கிறதில்லை என்று நீர் சொல்லுகிறீரே; ஆனாலும் நியாயத்தீர்ப்பு அவரிடத்தில் இருக்கிறது; ஆகையால் அவருக்குக் காத்துக்கொண்டிரும்.

¹⁵Ma ora, perché la sua ira non punisce, perch’egli non prende rigorosa conoscenza delle trasgressioni,

¹⁵இப்போது அவருடைய கோபமானது நியாயத்தை முற்றிலும் விசாரியாது; அவர் இன்னும் ஒன்றையும் குறையற்றவிதமாய்த் தீர்க்கவில்லை.

¹⁶Giobbe apre vanamente le labbra e accumula parole senza conoscimento".

¹⁶ஆகையால் யோபு வீணாய்த் தம்முடைய வாயைத் திறந்து, அறிவில்லாமல் வார்த்தைகளை மிகுதியாய் வசனிக்கிறார் என்றான்.