¹Quando ti siedi a mensa con un principe, rifletti bene a chi ti sta dinanzi;

¹நீ ஒரு அதிபதியோடே போஜனம்பண்ண உட்கார்ந்தால், உனக்கு முன்பாக இருக்கிறதை நன்றாய்க் கவனித்துப்பார்.

²e mettiti un coltello alla gola, se tu sei ingordo.

²நீ போஜனப்பிரியனாயிருந்தால், உன் தொண்டையிலே கத்தியை வை.

³Non bramare i suoi bocconi delicati; sono un cibo ingannatore.

³அவனுடைய ருசியுள்ள பதார்த்தங்களை இச்சியாதே; அவைகள் கள்ளப்போஜனமாமே.

⁴Non t’affannare per diventar ricco, smetti dall’applicarvi la tua intelligenza.

⁴ஐசுவரியவானாகவேண்டுமென்று பிரயாசப்படாதே; சுயபுத்தியைச் சாராதே.

⁵Vuoi tu fissar lo sguardo su ciò che scompare? Giacché la ricchezza si fa dell’ali, come l’aquila che vola verso il cielo.

⁵இல்லாமற்போகும் பொருள்மேல் உன் கண்களைப் பறக்கவிடுவானேன்? அது கழுகைப்போல சிறகுகளைத் தனக்கு உண்டுபண்ணிக்கொண்டு, ஆகாயமார்க்கமாய்ப் பறந்துபோகும்.

⁶Non mangiare il pane di chi ha l’occhio maligno e non bramare i suoi cibi delicati;

⁶வன்கண்ணனுடைய ஆகாரத்தைப் புசியாதே; அவனுடைய ருசியுள்ள பதார்த்தங்களை இச்சியாதே.

⁷poiché, nell’intimo suo, egli è calcolatore: "Mangia e bevi!" ti dirà; ma il cuor suo non è con te.

⁷அவன் இருதயத்தின் நினைவு எப்படியோ, அப்படியே அவன் இருக்கிறான்; புசியும், பானம்பண்ணும் என்று அவன் உன்னோடே சொன்னாலும், அவன் இருதயம் உன்னோடே இராது.

⁸Vomiterai il boccone che avrai mangiato, e avrai perduto le tue belle parole.

⁸நீ புசித்த துணிக்கையை வாந்திபண்ணி, உன் இனிய சொற்களை இழந்துபோவாய்.

⁹Non rivolger la parola allo stolto, perché sprezzerà il senno de’ tuoi discorsi.

⁹மூடனுடைய செவிகள் கேட்கப்பேசாதே; அவன் உன் வார்த்தைகளின் ஞானத்தை அசட்டை பண்ணுவான்.

¹⁰Non spostare il termine antico, e non entrare nei campi degli orfani;

¹⁰பூர்வ எல்லைக்குறியை மாற்றாதே; திக்கற்ற பிள்ளைகளுடைய நிலங்களை அபகரித்துக்கொள்ளாதே.

¹¹ché il Vindice loro è potente; egli difenderà la causa loro contro di te.

¹¹அவர்களுடைய மீட்பர் வல்லவர்; அவர் உன்னுடனே அவர்களுக்காக வழக்காடுவார்.

¹²Applica il tuo cuore all’istruzione, e gli orecchi alle parole della scienza.

¹²உன் இருதயத்தைப் புத்திமதிக்கும், உன் செவிகளை அறிவின் வார்த்தைகளுக்கும் சாய்ப்பாயாக.

¹³Non risparmiare la correzione al fanciullo; se lo batti con la verga, non ne morrà;

¹³பிள்ளையை தண்டியாமல் விடாதே; அவனைப் பிரம்பினால் அடித்தால் அவன் சாகான்.

¹⁴lo batterai con la verga, ma libererai l’anima sua dal soggiorno de’ morti.

¹⁴நீ பிரம்பினால் அவனை அடிக்கிறதினால் பாதாளத்துக்கு அவன் ஆத்துமாவைத் தப்புவிப்பாயே.

¹⁵Figliuol mio, se il tuo cuore e savio, anche il mio cuore si rallegrerà;

¹⁵என் மகனே, உன் இருதயம் ஞானமுள்ளதாயிருந்தால், என்னிலே என் இருதயம் மகிழும்.

¹⁶le viscere mie esulteranno quando le tue labbra diranno cose rette.

¹⁶உன் உதடுகள் செம்மையானவைகளைப் பேசினால், என் உள்ளிந்திரியங்கள் மகிழும்.

¹⁷Il tuo cuore non porti invidia ai peccatori, ma perseveri sempre nel timor dell’Eterno;

¹⁷உன் மனதைப் பாவிகள்மேல் பொறாமை கொள்ள விடாதே; நீ நாடோறும் கர்த்தரைப் பற்றும் பயத்தோடிரு.

¹⁸poiché c’è un avvenire, e la tua speranza non sarà frustrata.

¹⁸நிச்சயமாகவே முடிவு உண்டு; உன் நம்பிக்கை வீண்போகாது.

¹⁹Ascolta, figliuol mio, sii savio, e dirigi il cuore per la diritta via.

¹⁹என் மகனே, நீ செவிகொடுத்து ஞானமடைந்து, உன் இருதயத்தை நல்வழியிலே நடத்து.

²⁰Non esser di quelli che son bevitori di vino, che son ghiotti mangiatori di carne;

²⁰மதுபானப்பிரியரையும் மாம்சப்பெருந்தீனிக்காரரையும் சேராதே.

²¹ché il beone ed il ghiotto impoveriranno e i dormiglioni n’andran vestiti di cenci.

²¹குடியனும் போஜனப்பிரியனும் தரித்திரராவார்கள்; தூக்கம் கந்தைகளை உடுத்துவிக்கும்.

²²Da’ retta a tuo padre che t’ha generato, e non disprezzar tua madre quando sarà vecchia.

²²உன்னைப் பெற்ற தகப்பனுக்குச் செவிகொடு; உன் தாய் வயதுசென்றவளாகும்போது அவளை அசட்டைபண்ணாதே.

²³Acquista verità e non la vendere, acquista sapienza, istruzione e intelligenza.

²³சத்தியத்தை வாங்கு, அதை விற்காதே; அப்படியே ஞானத்தையும் உபதேசத்தையும் புத்தியையும் வாங்கு.

²⁴Il padre del giusto esulta grandemente; chi ha generato un savio, ne avrà gioia.

²⁴நீதிமானுடைய தகப்பன் மிகவும் களிகூருவான்; ஞானமுள்ள பிள்ளையைப் பெற்றவன் அவனால் மகிழுவான்.

²⁵Possan tuo padre e tua madre rallegrarsi, e possa gioire colei che t’ha partorito!

²⁵உன் தகப்பனும் உன் தாயும் சந்தோஷப்படுவார்கள்; உன்னைப் பெற்றவள் மகிழுவாள்.

²⁶Figliuol mio, dammi il tuo cuore, e gli occhi tuoi prendano piacere nelle mie vie;

²⁶என் மகனே, உன் இருதயத்தை எனக்குத் தா; உன் கண்கள் என் வழிகளை நோக்குவதாக.

²⁷perché la meretrice è una fossa profonda, e la straniera, un pozzo stretto.

²⁷வேசி ஆழமான படுகுழி; பரஸ்திரீ இடுக்கமான கிணறு.

²⁸Anch’essa sta in agguato come un ladro, e accresce fra gli uomini il numero de’ traditori.

²⁸அவள் கொள்ளைக்காரனைப்போல் பதிவிருந்து, மனுஷருக்குள்ளே பாதகரைப் பெருகப்பண்ணுகிறாள்.

²⁹Per chi sono gli "ahi"? per chi gli "ahimè"? per chi le liti? per chi i lamenti? per chi le ferite senza ragione? per chi gli occhi rossi?

²⁹ஐயோ! யாருக்கு வேதனை? யாருக்குத் துக்கம்? யாருக்குச் சண்டைகள்? யாருக்குப் புலம்பல்? யாருக்குக் காரணமில்லாத காயங்கள்? யாருக்கு இரத்தங்கலங்கின கண்கள்?

³⁰Per chi s’indugia a lungo presso il vino, per quei che vanno a gustare il vin drogato.

³⁰மதுபானம் இருக்கும் இடத்திலே தங்கித் தரிப்பவர்களுக்கும், கலப்புள்ள சாராயத்தை நாடுகிறவர்களுக்குந்தானே.

³¹Non guardare il vino quando rosseggia, quando scintilla nel calice e va giù così facilmente!

³¹மதுபானம் இரத்தவருணமாயிருந்து, பாத்திரத்தில் பளபளப்பாய்த் தோன்றும்போது, நீ அதைப் பாராதே; அது மெதுவாய் இறங்கும்.

³²Alla fine, esso morde come un serpente e punge come un basilisco.

³²முடிவிலே அது பாம்பைப்போல் கடிக்கும், விரியனைப்போல் தீண்டும்.

³³I tuoi occhi vedranno cose strane, il tuo cuore farà dei discorsi pazzi.

³³உன் கண்கள் பரஸ்திரீகளை நோக்கும்; உன் உள்ளம் தாறுமாறானவைகளைப் பேசும்.

³⁴Sarai come chi giace in mezzo al mare, come chi giace in cima a un albero di nave.

³⁴நீ நடுக்கடலிலே சயனித்திருக்கிறவனைப்போலும், பாய்மரத்தட்டிலே படுத்திருக்கிறவனைப்போலும் இருப்பாய்.

³⁵Dirai: "M’hanno picchiato… e non m’han fatto male; m’hanno percosso… e non me ne sono accorto; quando mi sveglierò?… tornerò a cercarne ancora!"

³⁵என்னை அடித்தார்கள், எனக்கு நோகவில்லை; என்னை அறைந்தார்கள், எனக்குச் சுரணையில்லை; நான் அதைப் பின்னும் தொடர்ந்து தேட எப்பொழுது விழிப்பேன் என்பாய்.