¹Come la neve non conviene all’estate, né la pioggia al tempo della mèsse, così non conviene la gloria allo stolto.

¹உஷ்ணகாலத்திலே உறைந்த பனியும், அறுப்புக்காலத்திலே மழையும் தகாததுபோல, மூடனுக்கு மகிமை தகாது.

²Come il passero vaga qua e là e la rondine vola, così la maledizione senza motivo, non raggiunge l’effetto.

²அடைக்கலான் குருவி அலைந்துபோவதுபோலும், தகைவிலான் குருவி பறந்து போவதுபோலும், காரணமில்லாமலிட்ட சாபம் தங்காது.

³La frusta per il cavallo, la briglia per l’asino, e il bastone per il dosso degli stolti.

³குதிரைக்குச் சவுக்கும், கழுதைக்குக் கடிவாளமும், மூடனுடைய முதுகுக்குப் பிரம்பும் ஏற்றது.

⁴Non rispondere allo stolto secondo la sua follia, che tu non gli abbia a somigliare.

⁴மூடனுக்கு அவன் மதியீனத்தின்படி மறுஉத்தரவு கொடாதே; கொடுத்தால் நீயும் அவனைப் போலாவாய்.

⁵Rispondi allo stolto secondo la sua follia, perché non abbia a credersi savio.

⁵மூடனுக்கு அவன் மதியீனத்தின்படி மறுஉத்தரவு கொடு; கொடாவிட்டால் அவன் தன் பார்வைக்கு ஞானியாயிருப்பான்.

⁶Chi affida messaggi a uno stolto si taglia i piedi e s’abbevera di pene.

⁶மூடன் கையிலே செய்தி அனுப்புகிறவன் தன் கால்களையே தறித்துக்கொண்டு நஷ்டத்தை அடைகிறான்.

⁷Come le gambe dello zoppo son senza forza, così è una massima in bocca degli stolti.

⁷நொண்டியின் கால்கள் குந்திக்குந்தி நடக்கும், அப்படியே மூடரின் வாயிலுள்ள உவமைச்சொல்லும் குந்தும்.

⁸Chi onora uno stolto fa come chi getta una gemma in un mucchio di sassi.

⁸மூடனுக்குக் கனத்தைக் கொடுக்கிறவன் கவணிலே கல்லைக்கட்டுகிறவன்போலிருப்பான்.

⁹Una massima in bocca agli stolti è come un ramo spinoso in mano a un ubriaco.

⁹மூடன் வாயில் அகப்பட்ட பழமொழி வெறியன் கையில் அகப்பட்ட முள்ளு.

¹⁰Chi impiega lo stolto e il primo che capita, è come un arciere che ferisce tutti.

¹⁰பெலத்தவன் அனைவரையும் நோகப்பண்ணி, மூடனையும் வேலைகொள்ளுகிறான், மீறி நடக்கிறவர்களையும் வேலைகொள்ளுகிறான்.

¹¹Lo stolto che ricade nella sua follia, è come il cane che torna al suo vomito.

¹¹நாயானது தான் கக்கினதைத் தின்னும்படி திரும்புவதுபோல, மூடனும் தன் மூடத்தனத்துக்குத் திரும்புகிறான்.

¹²Hai tu visto un uomo che si crede savio? C’è più da sperare da uno stolto che da lui.

¹²தன் பார்வைக்கு ஞானியாயிருப்பவனைக் கண்டாயானால், அவனைப்பார்க்கிலும் மூடனைக்குறித்து அதிக நம்பிக்கையாயிருக்கலாம்.

¹³Il pigro dice: "C’è un leone nella strada, c’è un leone per le vie!"

¹³வழியிலே சிங்கம் இருக்கும், நடுவீதியிலே சிங்கம் இருக்கும் என்று சோம்பேறி சொல்லுவான்.

¹⁴Come la porta si volge sui cardini così il pigro sul suo letto.

¹⁴கதவு கீல்முளையில் ஆடுகிறதுபோல, சோம்பேறியும் படுக்கையில் ஆடிக்கொண்டிருக்கிறான்.

¹⁵Il pigro tuffa la mano nel piatto; gli par fatica riportarla alla bocca.

¹⁵சோம்பேறி தன் கையைக் கலத்திலே வைத்து அதைத் தன் வாய்க்குத் திரும்ப எடுக்க வருத்தப்படுகிறான்.

¹⁶Il pigro si crede più savio di sette uomini che dànno risposte sensate.

¹⁶புத்தியுள்ள மறுஉத்தரவு சொல்லத்தகும் ஏழுபேரைப்பார்க்கிலும் சோம்பேறி தன் பார்வைக்கு அதிக ஞானமுள்ளவன்.

¹⁷Il passante che si riscalda per una contesa che non lo concerne, è come chi afferra un cane per le orecchie.

¹⁷வழியே போகையில் தனக்கடாத வழக்கில் தலையிடுகிறவன் நாயைக் காதைப் பிடித்திழுக்கிறவனைப் போலிருக்கிறான்.

¹⁸Come un pazzo che avventa tizzoni, frecce e morte,

¹⁸கொள்ளிகளையும் அம்புகளையும் சாவுக்கேதுவானவைகளையும் எறிகிற பைத்தியக்காரன் எப்படியிருக்கிறானோ,

¹⁹così è colui che inganna il prossimo, e dice: "Ho fatto per ridere!"

¹⁹அப்படியே, தனக்கடுத்தவனை வஞ்சித்து: நான் விளையாட்டுக்கல்லவோ செய்தேன் என்று சொல்லுகிற மனுஷனும் இருக்கிறான்.

²⁰Quando mancan le legna, il fuoco si spegne; e quando non c’è maldicente, cessan le contese.

²⁰விறகில்லாமல் நெருப்பு அவியும்; கோள்சொல்லுகிறவனில்லாமல் சண்டை அடங்கும்.

²¹Come il carbone da la brace, e le legna dànno la fiamma, così l’uomo rissoso accende le liti.

²¹கரிகள் தழலுக்கும், விறகு நெருப்புக்கும் ஏதுவானதுபோல, வாதுப்பிரியன் சண்டைகளை மூட்டுகிறதற்கு ஏதுவானவன்.

²²Le parole del maldicente son come ghiottonerie, e penetrano fino nell’intimo delle viscere.

²²கோள்காரனுடைய வார்த்தைகள் விளையாட்டுப் போலிருக்கும்; ஆனாலும் அவைகள் உள்ளத்திற்குள் தைக்கும்.

²³Labbra ardenti e un cuor malvagio son come schiuma d’argento spalmata sopra un vaso di terra.

²³நேச அனலைக் காண்பிக்கிற உதடுகளோடு கூடிய தீயநெஞ்சம் வெள்ளிப்பூச்சு பூசிய ஓட்டைப்போலிருக்கும்.

²⁴Chi odia, parla con dissimulazione; ma, dentro, cova la frode.

²⁴பகைஞன் தன் உள்ளத்தில் கபடத்தை மறைத்து, தன் உதடுகளினால் சூதுபேசுகிறான்.

²⁵Quando parla con voce graziosa, non te ne fidare, perché ha sette abominazioni in cuore.

²⁵அவன் இதம்பேசினாலும் அவனை நம்பாதே; அவன் இருதயத்தில் ஏழு அருவருப்புகள் உண்டு.

²⁶L’odio suo si nasconde sotto la finzione, ma la sua malvagità si rivelerà nell’assemblea.

²⁶பகையை வஞ்சகமாய் மறைத்து வைக்கிறவனெவனோ, அவனுடைய பொல்லாங்கு மகா சபையிலே வெளிப்படுத்தப்படும்.

²⁷Chi scava una fossa vi cadrà, e la pietra torna addosso a chi la rotola.

²⁷படுகுழியை வெட்டுகிறவன் தானே அதில் விழுவான்; கல்லைப் புரட்டுகிறவன்மேல் அந்தக் கல் திரும்ப விழும்.

²⁸La lingua bugiarda odia quelli che ha ferito, e la bocca lusinghiera produce rovina.

²⁸கள்ளநாவு தன்னால் கிலேசப்பட்டவர்களைப் பகைக்கும்; இச்சகம் பேசும் வாய் அழிவை உண்டுபண்ணும்.