¹Figliuol mio, se ti sei reso garante per il tuo prossimo, se ti sei impegnato per un estraneo,

¹என் மகனே, நீ உன் சிநேகிதனுக்காகப் பிணைப்பட்டு, அந்நியனுக்குக் கையடித்துக்கொடுத்தாயானால்,

²sei còlto nel laccio dalle parole della tua bocca, sei preso dalle parole della tua bocca.

²நீ உன் வாய்மொழிகளால் சிக்குண்டாய், உன் வாயின் வார்த்தைகளால் பிடிபட்டாய்.

³Fa’ questo, figliuol mio; disimpegnati, perché sei caduto in mano del tuo prossimo. Va’, gettati ai suoi piedi, insisti,

³இப்பொழுது என் மகனே, உன் சிநேகிதனுடைய கையில் நீ அகப்பட்டுக்கொண்டபடியால், நீ உன்னைத் தப்புவித்துக்கொள்ள ஒன்று செய்.

⁴non dar sonno ai tuoi occhi né sopore alle tue palpebre;

⁴உன் கண்ணுக்கு நித்திரையும், உன் கண்ணிமைக்குத் தூக்கமும் வரவிடாமல், உன் சிநேகிதனிடத்தில் போய், உன்னைத் தாழ்த்தி, அவனை வருந்திக் கேட்டுக்கொள்.

⁵disimpegnati come il cavriolo di man del cacciatore, come l’uccello di mano dell’uccellatore.

⁵வெளிமான் வேட்டைக்காரன் கைக்கும், குருவி வேடன் கைக்கும் தப்புவதுபோல, நீ உன்னைத் தப்புவித்துக்கொள்.

⁶Va’, pigro, alla formica; considera il suo fare, e diventa savio!

⁶சோம்பேறியே, நீ எறும்பினிடத்தில் போய், அதின் வழிகளைப் பார்த்து, ஞானத்தைக் கற்றுக்கொள்.

⁷Essa non ha né capo, né sorvegliante, né padrone;

⁷அதற்குப் பிரபுவும், தலைவனும், அதிகாரியும் இல்லாதிருந்தும்,

⁸prepara il suo cibo nell’estate, e raduna il suo mangiare durante la raccolta.

⁸கோடைகாலத்தில் தனக்கு ஆகாரத்தைச் சம்பாதித்து, அறுப்புக்காலத்தில் தனக்குத் தானியத்தைச் சேர்த்துவைக்கும்.

⁹Fino a quando, o pigro, giacerai? quando ti desterai dal tuo sonno?

⁹சோம்பேறியே, நீ எவ்வளவு நேரம் படுத்திருப்பாய்? எப்பொழுது உன் தூக்கத்தைவிட்டு எழுந்திருப்பாய்?

¹⁰Dormire un po’, sonnecchiare un po’, incrociare un po’ le mani per riposare…

¹⁰இன்னுங் கொஞ்சம் தூங்கட்டும், இன்னும் கொஞ்சம் உறங்கட்டும், இன்னுங் கொஞ்சம் கைமுடக்கிக்கொண்டு நித்திரை செய்யட்டும் என்பாயோ?

¹¹e la tua povertà verrà come un ladro, e la tua indigenza, come un uomo armato.

¹¹உன் தரித்திரம் வழிப்போக்கனைப் போலவும், உன் வறுமை ஆயுதமணிந்தவனைப்போலவும் வரும்.

¹²L’uomo da nulla, l’uomo iniquo cammina colla falsità sulle labbra;

¹²பேலியாளின் மனுஷனாகிய ஒரு துன்மார்க்கன் ஆகடியம் பேசித்திரிகிறான்.

¹³ammicca cogli occhi, parla coi piedi, fa segni con le dita;

¹³அவன் தன் கண்களால் சைகைகாட்டி, தன் கால்களால் பேசி, தன் விரல்களால் போதனை செய்கிறான்.

¹⁴ha la perversità nel cuore, macchina del male in ogni tempo, semina discordie;

¹⁴அவன் இருதயத்திலே திரியாவரமுண்டு; இடைவிடாமல் பொல்லாப்பைப் பிணைத்து, வழக்குகளை உண்டுபண்ணுகிறான்.

¹⁵perciò la sua ruina verrà ad un tratto, in un attimo sarà distrutto, senza rimedio.

¹⁵ஆகையால் சடிதியில் அவனுக்கு ஆபத்து வரும்; சகாயமின்றிச் சடிதியில் நாசமடைவான்.

¹⁶Sei cose odia l’Eterno, anzi sette gli sono in abominio:

¹⁶ஆறு காரியங்களைக் கர்த்தர் வெறுக்கிறார், ஏழும் அவருக்கு அருவருப்பானவைகள்.

¹⁷gli occhi alteri, la lingua bugiarda, le mani che spandono sangue innocente,

¹⁷அவையாவன: மேட்டிமையான கண், பொய்நாவு, குற்றமற்றவர்களுடைய இரத்தம் சிந்துங்கை,

¹⁸il cuore che medita disegni iniqui, i piedi che corron frettolosi al male,

¹⁸துராலோசனையைப் பிணைக்கும் இருதயம், தீங்கு செய்வதற்கு விரைந்தோடுங்கால்,

¹⁹il falso testimonio che proferisce menzogne, e chi semina discordie tra fratelli.

¹⁹அபத்தம் பேசும் பொய்ச்சாட்சி, சகோதரருக்குள்ளே விரோதத்தை உண்டுபண்ணுதல் ஆகிய இவைகளே.

²⁰Figliuol mio, osserva i precetti di tuo padre, e non trascurare gl’insegnamenti di tua madre;

²⁰என் மகனே, உன் தகப்பன் கற்பனையைக் காத்துக்கொள்; உன் தாயின் போதகத்தைத் தள்ளாதே.

²¹tienteli del continuo legati sul cuore e attaccati al collo.

²¹அவைகளை எப்பொழுதும் உன் இருதயத்திலே அணிந்து, அவைகளை உன் கழுத்திலே கட்டிக்கொள்.

²²Quando camminerai, ti guideranno; quando giacerai, veglieranno su te; quando ti risveglierai, ragioneranno teco.

²²நீ நடக்கும்போது அது உனக்கு வழிகாட்டும்; நீ படுக்கும்போது அது உன்னைக் காப்பாற்றும்; நீ விழிக்கும்போது அது உன்னோடே சம்பாஷிக்கும்.

²³Poiché il precetto è una lampada e l’insegnamento una luce, e le correzioni della disciplina son la via della vita,

²³கட்டளையே விளக்கு, வேதமே வெளிச்சம், போதகசிட்சையே ஜீவவழி.

²⁴per guardarti dalla donna malvagia dalle parole lusinghevoli della straniera.

²⁴அது உன்னைத் துன்மார்க்க ஸ்திரீக்கும், இச்சகம்பேசும் நாவையுடைய பரஸ்திரீக்கும் விலக்கிக் காக்கும்.

²⁵Non bramare in cuor tuo la sua bellezza, e non ti lasciar prendere dalle sue palpebre;

²⁵உன் இருதயத்திலே அவள் அழகை இச்சியாதே; அவள் தன் கண்ணிமைகளினால் உன்னைப் பிடிக்கவிடாதே.

²⁶ché per una donna corrotta uno si riduce a un pezzo di pane, e la donna adultera sta in agguato contro un’anima preziosa.

²⁶வேசியினிமித்தம் ஒரு அப்பத்துணிக்கையையும் இரக்கவேண்டியதாகும்; விபசாரியானவள் அருமையான உயிரை வேட்டையாடுகிறாள்.

²⁷Uno si metterà forse del fuoco in seno senza che i suoi abiti si brucino?

²⁷தன் வஸ்திரம் வேகாமல் மடியிலே எவனாவது நெருப்பை வைத்துக்கொள்ளக்கூடுமோ?

²⁸camminerà forse sui carboni accesi senza scottarsi i piedi?

²⁸தன் கால் சுடாமல் எவனாவது தழலின்மேல் நடக்கக்கூடுமோ?

²⁹Così è di chi va dalla moglie del prossimo; chi la tocca non rimarrà impunito.

²⁹பிறனுடைய மனைவியிடத்தில் பிரவேசிப்பவனும், அப்படியே அவளைத்தொடுகிற எவனும், ஆக்கினைக்குத் தப்பான்.

³⁰Non si disprezza il ladro che ruba per saziarsi quand’ha fame;

³⁰திருடன் தன் பசியை ஆற்றத் திருடினால் ஜனங்கள் அவனை இகழமாட்டார்கள்;

³¹se è còlto, restituirà anche il settuplo, darà tutti i beni della sua casa.

³¹அவன் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால் ஏழு மடங்கு கொடுத்துத் தீரவேண்டும்; தன் வீட்டிலுள்ள பொருள்களையெல்லாம் கொடுக்கவேண்டியதாகும்.

³²Ma chi commette un adulterio è privo di senno; chi fa questo vuol rovinar se stesso.

³²ஸ்திரீயுடனே விபசாரம்பண்ணுகிறவன் மதிகெட்டவன்; அப்படிச் செய்கிறவன் தன் ஆத்துமாவைக் கெடுத்துப்போடுகிறான்.

³³Troverà ferite ed ignominia, e l’obbrobrio suo non sarà mai cancellato;

³³வாதையையும் இலச்சையையும் அடைவான்; அவன் நிந்தை ஒழியாது.

³⁴ché la gelosia rende furioso il marito, il quale sarà senza pietà nel dì della vendetta;

³⁴ஸ்திரீயைப்பற்றிய எரிச்சல் புருஷனுக்கு மூர்க்கத்தை உண்டுபண்ணும்; அவன் பழிவாங்கும் நாளில் தப்பவிடான்.

³⁵non avrà riguardo a riscatto di sorta, e anche se tu moltiplichi i regali, non sarà soddisfatto.

³⁵அவன் எந்த ஈட்டையும் பாரான்; அநேகம் வெகுமதிகளைக் கொடுத்தாலும் அமர்ந்திருக்கமாட்டான்.