¹La sapienza ha fabbricato la sua casa, ha lavorato le sue colonne, in numero di sette;

¹ஞானம் தன் வீட்டைக் கட்டி, தன் ஏழு தூண்களையும் சித்திரந்தீர்த்து,

²ha ammazzato i suoi animali, ha drogato il suo vino, ed ha anche apparecchiato la sua mensa.

²தன் கொழுத்த ஜந்துக்களை அடித்து, திராட்சரசத்தை வார்த்துவைத்து, தன் போஜனபந்தியை ஆயத்தப்படுத்தி,

³Ha mandato fuori le sue ancelle, dall’alto dei luoghi elevati della città ella grida:

³தன் பணிவிடைக்காரிகளை அனுப்பி, பட்டணத்தின் உயர்ந்த மேடைகளின்மேல் நின்று கூப்பிட்டு,

⁴"Chi è sciocco venga qua!" A quelli che son privi di senno dice:

⁴புத்தியீனனை நோக்கி: எவன் பேதையோ அவன் இவ்விடத்தில் வரக்கடவன்.

⁵"Venite, mangiate del mio pane e bevete del vino che ho drogato!

⁵நீங்கள் வந்து என் அப்பத்தைப் புசித்து, நான் வார்த்த திராட்சரசத்தைப் பானம்பண்ணுங்கள்.

⁶Lasciate, o sciocchi, la stoltezza e vivrete, e camminate per la via dell’intelligenza!"

⁶பேதமையை விட்டு விலகுங்கள், அப்பொழுது பிழைத்திருப்பீர்கள்; புத்தியின் வழியிலே நடவுங்கள் என்று விளம்புகிறது.

⁷Chi corregge il beffardo s’attira vituperio, e chi riprende l’empio riceve affronto.

⁷பரியாசக்காரனைக் கண்டிக்கிறவன் இலச்சையடைகிறான்; துன்மார்க்கனைக் கண்டிக்கிறவன் தன்னைக் கறைப்படுத்திக்கொள்ளுகிறான்.

⁸Non riprendere il beffardo, per tema che t’odi; riprendi il savio, e t’amerà.

⁸பரியாசக்காரனைக் கடிந்துகொள்ளாதே, அவன் உன்னைப் பகைப்பான்; ஞானமுள்ளவனைக் கடிந்துகொள், அவன் உன்னை நேசிப்பான்.

⁹Istruisci il savio e diventerai più savio che mai; ammaestra il giusto e accrescerà il suo sapere.

⁹ஞானமுள்ளவனுக்குப் போதகம்பண்ணு, அவன் ஞானத்தில் தேறுவான்; நீதிமானுக்கு உபதேசம் பண்ணு, அவன் அறிவில் விருத்தியடைவான்.

¹⁰Il principio della sapienza è il timor dell’Eterno, e conoscere il Santo è l’intelligenza.

¹⁰கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்; பரிசுத்தரின் அறிவே அறிவு.

¹¹Poiché per mio mezzo ti saran moltiplicati i giorni, e ti saranno aumentati anni di vita.

¹¹என்னாலே உன் நாட்கள் பெருகும்; உன் ஆயுசின் வருஷங்கள் விருத்தியாகும்.

¹²Se sei savio, sei savio per te stesso; se sei beffardo, tu solo ne porterai la pena.

¹²நீ ஞானியானால் உனக்கென்று ஞானியாவாய்; நீ பரியாசக்காரனானால் நீயே அதின் பயனை அநுபவிப்பாய் என்று சொல்லுகிறது.

¹³La follia è una donna turbolenta, sciocca, che non sa nulla, nulla.

¹³மதியற்ற ஸ்திரீ வாயாடியும் ஒன்றுமறியாத நிர்மூடமுமாயிருக்கிறாள்.

¹⁴Siede alla porta di casa, sopra una sedia, ne’ luoghi elevati della città,

¹⁴அவள் தன் வீட்டுவாசற்படியிலும் பட்டணத்தின் மேடைகளிலும் ஆசனம் போட்டு உட்கார்ந்து,

¹⁵per gridare a quelli che passan per la via, che van diritti per la loro strada:

¹⁵தங்கள் வழிகளை நோக்கி நேரே போகும் வழிப்போக்கரைப் பார்த்து:

¹⁶"Chi è sciocco venga qua!" E a chi è privo di senno dice:

¹⁶எவன் பேதையோ அவன் இவ்விடத்தில் வரக்கடவன் என்றும்,

¹⁷"Le acque rubate son dolci, e il pane mangiato di nascosto è soave".

¹⁷மதியீனனை நோக்கி: திருட்டுத்தண்ணீர் தித்திக்கும், அந்தரங்கத்தில் புசிக்கும் அப்பம் இன்பமாயிருக்கும் என்றும் சொல்லிக் கூப்பிடுகிறாள்.

¹⁸Ma egli non sa che quivi sono i defunti, che i suoi convitati son nel fondo del soggiorno de’ morti.

¹⁸ஆயினும் மரித்தவர்கள் அவ்விடத்தில் உண்டென்றும், அவளுடைய விருந்தாளிகள் நரகபாதாளங்களில் கிடக்கிறார்களென்றும் அவன் அறியான்.