¹O Dio delle vendette, o Eterno, Iddio delle vendette, apparisci nel tuo fulgore!

¹நீதியைச் சரிக்கட்டுகிற தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீதியைச் சரிக்கட்டுகிற தேவனே, பிரகாசியும்.

²Lèvati, o giudice della terra, rendi ai superbi la loro retribuzione!

²பூமியின் நியாயாதிபதியே, நீர் எழுந்து, பெருமைக்காரருக்குப் பதிலளியும்.

³Fino a quando gli empi, o Eterno, fino a quando gli empi trionferanno?

³கர்த்தாவே, துன்மார்க்கர் எதுவரைக்கும் மகிழ்ந்து, துன்மார்க்கர் எதுவரைக்கும் களிகூர்ந்திருப்பார்கள்?

⁴Si espandono in discorsi arroganti, si vantano tutti questi operatori d’iniquità.

⁴எதுவரைக்கும் அக்கிரமக்காரர் யாவரும் வாயாடி, கடினமாய்ப் பேசி, பெருமைபாராட்டுவார்கள்?

⁵Schiacciano il tuo popolo, o Eterno, e affliggono la tua eredità.

⁵கர்த்தாவே, அவர்கள் உமது ஜனத்தை நொறுக்கி, உமது சுதந்தரத்தை ஒடுக்குகிறார்கள்.

⁶Uccidono la vedova e lo straniero, ammazzano gli orfani,

⁶விதவையையும் பரதேசியையும் கொன்று, திக்கற்ற பிள்ளைகளைக் கொலைசெய்து:

⁷e dicono: L’Eterno non vede, l’Iddio di Giacobbe non ci fa attenzione.

⁷கர்த்தர் பாரார், யாக்கோபின் தேவன் கவனியார் என்று சொல்லுகிறார்கள்.

⁸Abbiate intendimento, voi gli stolti fra il popolo! E voi, pazzi, quando sarete savi?

⁸ஜனத்தில் மிருககுணமுள்ளவர்களே, உணர்வடையுங்கள்; மூடரே, எப்பொழுது புத்திமான்களாவீர்கள்?

⁹Colui che ha piantato l’orecchio non udirà egli? Colui che ha formato l’occhio non vedrà egli?

⁹காதை உண்டாக்கினவர் கேளாரோ? கண்ணை உருவாக்கினவர் காணாரோ?

¹⁰Colui che castiga le nazioni non correggerà, egli che imparte all’uomo la conoscenza?

¹⁰ஜாதிகளை தண்டிக்கிறவர் கடிந்துகொள்ளாரோ? மனுஷனுக்கு அறிவைப் போதிக்கிறவர் அறியாரோ?

¹¹L’Eterno conosce i pensieri dell’uomo, sa che son vanità.

¹¹மனுஷனுடைய யோசனைகள் வீணென்று கர்த்தர் அறிந்திருக்கிறார்.

¹²Beato l’uomo che tu correggi, o Eterno, ed ammaestri con la tua legge

¹²கர்த்தாவே, துன்மார்க்கனுக்குக் குழிவெட்டப்படும்வரைக்கும், நீர் தீங்கு நாட்களில் அமர்ந்திருக்கப்பண்ணி,

¹³per dargli requie dai giorni dell’avversità, finché la fossa sia scavata per l’empio.

¹³சிட்சித்து, உம்முடைய வேதத்தைக்கொண்டு போதிக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்.

¹⁴Poiché l’Eterno non rigetterà il suo popolo, e non abbandonerà la sua eredità.

¹⁴கர்த்தர் தம்முடைய ஜனத்தை நெகிழவிடாமலும், தம்முடைய சுதந்தரத்தைக் கைவிடாமலும் இருப்பார்.

¹⁵Poiché il giudizio tornerà conforme a giustizia, e tutti i diritti di cuore lo seguiranno.

¹⁵நியாயம் நீதியினிடமாகத் திரும்பும்; செம்மையான இருதயத்தார் யாவரும் அதைப் பின்பற்றுவார்கள்.

¹⁶Chi si leverà per me contro i malvagi? Chi si presenterà per me contro gli operatori d’iniquità?

¹⁶துன்மார்க்கருக்கு விரோதமாய் என் பட்சத்தில் எழும்புகிறவன் யார்? அக்கிரமக்காரருக்கு விரோதமாய் என் பட்சத்தில் நிற்பவன் யார்?

¹⁷Se l’Eterno non fosse stato il mio aiuto, a quest’ora l’anima mia abiterebbe il luogo del silenzio.

¹⁷கர்த்தர் எனக்குத் துணையாயிராவிட்டால், என் ஆத்துமா சீக்கிரமாய் மவுனத்தில் வாசம் பண்ணியிருக்கும்.

¹⁸Quand’ho detto: Il mio piè vacilla, la tua benignità, o Eterno, m’ha sostenuto.

¹⁸என் கால் சறுக்குகிறது என்று நான் சொல்லும்போது, கர்த்தாவே, உமது கிருபை என்னைத் தாங்குகிறது.

¹⁹Quando sono stato in grandi pensieri dentro di me, le tue consolazioni han rallegrato l’anima mia.

¹⁹என் உள்ளத்தில் விசாரங்கள் பெருகுகையில், உம்முடைய ஆறுதல்கள் என் ஆத்துமாவைத் தேற்றுகிறது.

²⁰Il trono della nequizia t’avrà egli per complice? esso, che ordisce oppressioni in nome della legge?

²⁰தீமையைக் கட்டளையினால் பிறப்பிக்கிற கொடுங்கோலாசனம் உமக்கு இசைந்திருக்குமோ?

²¹Essi si gettano assieme contro l’anima del giusto, e condannano il sangue innocente.

²¹அவர்கள் நீதிமானுடைய ஆத்துமாவுக்கு விரோதமாய்க் கூட்டங்கூடி, குற்றமில்லாத இரத்தத்தைக் குற்றப்படுத்துகிறார்கள்.

²²Ma l’Eterno è il mio alto ricetto, e il mio Dio è la ròcca in cui mi rifugio.

²²கர்த்தரோ எனக்கு அடைக்கலமும், என் தேவன் நான் நம்பியிருக்கிற கன்மலையுமாயிருக்கிறார்.

²³Egli farà ricader sovr’essi la loro propria iniquità, e li distruggerà mediante la loro propria malizia; l’Eterno, il nostro Dio, li distruggerà.

²³அவர்களுடைய அக்கிரமத்தை அவர்கள்மேல் திருப்பி, அவர்களுடைய பொல்லாப்பினிமித்தம் அவர்களைச் சங்கரிப்பார்; நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தரே அவர்களைச் சங்கரிப்பார்.