1これがためにわが心もまたわななき、その所からとび離れる。
1¶ Na konei ano wiri ana toku ngakau, maunu atu ana i tona wahi.
2聞け、神の声のとどろきを、またその口から出るささやきを。
2Ata whakarangona tona reo e papa ana, te pakutanga hoki e puta mai ana i tona mangai.
3彼はこれを天が下に放ち、その光を地のすみずみまで至らせられる。
3E whakatikaia atu ana e ia ki nga wahi katoa i raro i te rangi, ko tona uira hoki ki nga pito o te whenua.
4その後、声とどろき、彼はそのいかめしい声をもって鳴り渡られる。その声の聞える時、彼はいなずまを引きとめられない。
4I muri iho ko te reo e hamama ana; papa ana te whatitiri o te reo o tona nui; e kore ano era a tauhikuhiku ina rangona tona reo.
5神はその驚くべき声をもって鳴り渡り、われわれの悟りえない大いなる事を行われる。
5Ko ta te Atua whatitiri he reo whakamiharo; nui atu ana mahi, e kore hoki e mohiotia.
6彼は雪に向かって『地に降れ』と命じ、夕立ちおよび雨に向かって『強く降れ』と命じられる。
6¶ E ki ana hoki ia ki te hukarere, Hei runga koe i te whenua; ki te ua punehunehu ano hoki, raua ko te ua ta o tona kaha;
7彼はすべての人の手を封じられる。これはすべての人にみわざを知らせるためである。
7Hiritia ake e ia te ringa o nga tangata katoa; kia mohio ai nga tangata katoa nana nei i hanga ki tana mahi.
8その時、獣は穴に入り、そのほらにとどまる。
8Haere ana nga kirehe ki nga piringa, noho ana i o ratou nohoanga.
9つむじ風はそのへやから、寒さは北風から来る。
9Puta mai ana te tupuhi i te whare o te tonga: te matao hoki i te hauraro.
10神のいぶきによって氷が張り、広々とした水は凍る。
10Na te manawa o te Atua i homai te huka: a kuiti iho te whanuitanga o nga wai.
11彼は濃い雲に水気を負わせ、雲はそのいなずまを散らす。
11Ae ra, e utaina ana e ia te kapua matotoru ki te houku; tohatohaina ana e ia te kohu o tana uira:
12これは彼の導きによってめぐる。彼の命じるところをことごとく世界のおもてに行うためである。
12E whakakopikopikoa ana ano a tawhio noa, he mea hoki na ona whakaaro: hei mea i nga mea katoa e whakahaua atu ana e ia ki te mata o te ao:
13神がこれらをこさせるのは、懲しめのため、あるいはその地のため、あるいはいつくしみのためである。
13E whakaputaina ana e ia hei whiu, hei mea ranei mo tona whenua, hei atawhai ranei.
14ヨブよ、これを聞け、立って神のくすしきみわざを考えよ。
14¶ Kia whai taringa mai ki tenei, e Hopa: tu marie, ka whakaaro ki nga mea whakamiharo a te Atua.
15あなたは知っているか、神がいかにこれらに命じて、その雲の光を輝かされるかを。
15E mohio ana ranei koe ki ta te Atua whakahautanga ki a ratou i tana, i puta ai te marama o tana kapua?
16あなたは知っているか、雲のつりあいと、知識の全き者のくすしきみわざを。
16E mohio ana ranei koe ki nga paunatanga o nga kapua, ki nga mahi whakamiharo a te tino o te matauranga?
17南風によって地が穏やかになる時、あなたの着物が熱くなることを。
17Ki ou kakahu nei ka mahana, ina whakamarietia e ia te whenua ki te hau tonga?
18あなたは鋳た鏡のように堅い大空を、彼のように張ることができるか。
18Ka taea ranei e koe te whakatakoto ngatahi me ia te rangi hei papatupu, ano he whakaata whakarewa?
19われわれが彼に言うべき事をわれわれに教えよ、われわれは暗くて、言葉をつらねることはできない。
19Whakaaturia mai ki a matou ta matou e korero ai ki a ia; e kore hoki e tika i te pouri ta matou whakatakoto o te korero.
20わたしは語ることがあると彼に告げることができようか、人は滅ぼされることを望むであろうか。
20E korerotia ranei ki a ia kei te mea ahau ki te korero? Kia hiahia ranei te tangata kia horomia ia?
21光が空に輝いているとき、風過ぎて空を清めると、人々はその光を見ることができない。
21¶ Na inaianei e kore nga tangata e kite ana i te marama e wheriko mai nei i te rangi: otiia ka tika atu te hau, ka whakawateatia ratou.
22北から黄金のような輝きがでてくる。神には恐るべき威光がある。
22E ahu mai ana i te hauraro te aho ano he koura; kei te Atua te kororia whakawehi.
23全能者は――われわれはこれを見いだすことができない。彼は力と公義とにすぐれ、正義に満ちて、これを曲げることはない。それゆえ、人々は彼を恐れる。彼はみずから賢いと思う者を顧みられない」。
23Ko te Kaha Rawa, e kore ia e taea te whakataki e tatou; hira rawa tona kaha; a e kore ia e tukino i tana whakarite whakawa, i te nui o te tika.
24それゆえ、人々は彼を恐れる。彼はみずから賢いと思う者を顧みられない」。
24Koia ka wehi nga tangata i a ia: e kore ia e whai whakaaro ki te hunga ngakau mohio.