1第十一年の第一日に主の言葉がわたしに臨んだ、
1Huan kum sawm leh khatna kha ni masapen in hichi ahi a, TOUPA thu ka kiang ah a hong tung a,
2「人の子よ、ツロはエルサレムについて言った、『ああ、それはよい気味である。もろもろの民の門は破れて、わたしに開かれた。わたしは豊かになり、彼は破れはてた』と。
2Mihing tapa, Turain Jerusalem tung thu a, Nuam e, Namte kongkhak a seta,. keilamah aki hong, hihsiat gawp a aom vek jiak in, katan hoih dingahita, achih jiak in TOUPA PATHIANIN hichiin achi hi,
3それゆえ、主なる神はこう言われる、ツロよ、わたしはあなたを攻め、海がその波を起すように、わたしは多くの国民を、あなたに攻めこさせる。
3Ngai in, aw Tura, ka hondou ahi, tuipiin akihawt a voktou bang main na tung a hongpai dingin nam tampi ka hon sawl ding.
4彼らはツロの城壁をこわし、そのやぐらを倒す。わたしはその土を払い去って、裸の岩にする。
4Huan Tura kulh te a hihse ding ua, a insangte a chim sak ding ua, amah a kipan leivui tengteng a kheuh siang hiau dinga, leivui lel in ka bawl ding.
5ツロは海の中にあって、網をはる場所になる。これはわたしが言ったのであると、主なる神は言われる。ツロは、もろもろの民にかすめられ、
5Tuilai a len phoukeuna mun ahimai ding ken ka chita ngal a, chih TOUPA PATHIAN thupawt ahi; huchiin namte adin gallak ahi mai ding.
6その本土におる娘たちは、つるぎで殺される。そして彼らは、わたしが主であることを知るようになる。
6Huan atanu gam a omte namsau a hihlup ahi ding ua, huchiin TOUPA kahi chih a thei ding uh.
7主なる神はこう言われる、見よ、わたしは王の王なるバビロンの王ネブカデレザルに、馬、戦車、騎兵、および多くの軍勢をひきいて、北からツロに攻めこさせる。
7Ngai in, Tura tungah babulon kumpipa Nebukadnezzar, Kumpipate kumpipa mallam a kipanin, sakolte toh sakol tung tuangmite, apawl leh mipi tampi mahmah ka honpi sin ahi.
8彼は本土におるあなたの娘たちを、つるぎで殺し、あなたに向かって雲悌を建て、塁を築き、盾を備え、
8Na tanute a that ding, gamah, namsau in; kulh abawl dinga, nang nanna ding in, nang douna dingin a bawl ding, mual pawngte, nang douna kidalna a bawl khe ding.
9城くずしをあなたの城壁に向け、おのであなたのやぐらを打ち砕く。
9Kulhsuktsiatna a bawl, na kulh phelna ding, na insang achim sak ding, heipiin.
10その多くの馬の土煙は、あなたをおおう。人が破れた町にはいるように、彼があなたの門にはいる時、騎兵と貨車と戦車の響きによって、あなたの石がきはゆるぐ。
10A sakol tam jiakin a hon tuam ding, leivuiin, khopi siata mite a lutsek bangin, na kongpi a hong lut tei hun chiang un, na kulhpi a liing ding sakol tungte husa leh kidou kangtalai husain.
11彼はその馬のひずめで、あなたのすべてのちまたを踏みあらし、つるぎであなたの民を殺す。あなたの力強い柱は地に倒れる。
11Sakol khechinin achil seding, na kongzingte; na mite a that khin ding, namsauin; na hatna bangsang leiah a chim ding.
12彼らはあなたの財宝を奪い、商品をかすめ、城壁をくずし、楽しい家をこわし、石と木と土とを水の中に投げ込む。
12Na gouthil gallak in ala ding ua; na van tengteng a gubei ding uh; na kulhbang lei ah a chim sak ding ua, na inpinuam a hih se vek ding uh, na suangte, na singte, na leivuite tuilai ah a pai ding uh.
13わたしはあなたの歌の声をとどめる。琴の音はもはや聞えなくなる。
13Ka khawl sak khin dinga, na lasak husate, na kaihging ging leng a dai den ding hi.
14わたしはあなたを裸の岩にする。あなたは網を張る場所となり、再び建てられることはない。主なるわたしがこれを言ったと、主なる神は言われる。
14Suangpi keu lel in ka hon bawl dinga, len phoukeu na ding lel na hong hi ding hi, din sak nawn na hi kei ding, kei TOUPAN ka chita ngala, chih TOUPA PATHIAN thupawt ahi hi.
15主なる神はツロにこう言われる、海沿いの国々はあなたの倒れる響き、手負いのうめき、あなたのうちの殺人のゆえに、身震いしないであろうか。
15TOUPA PATHIANIN Tura khua kiangah hichiin achi a, na sunga kithahnate a om huna, miliam te a thum hun uh chiang in na puk ging in tuipi gei gamte a ling sin kei ua hia?
16その時、海の君たちは皆その位からおり、朝服を脱ぎ、縫い取りの衣服を取り去り、恐れを身にまとい、地に座して、いたく恐れ、あなたの事を驚き、
16Tuipi tunga heutute tengteng a tutphah a kipan a paisuk ding ua, apuan thupite uh a koih ding ua, a puansilh zephoihte uh a suah ta ding ua; linnain a kivan zota ding ua, lei ah a tu ding ua, a lingling ding ua, lamdang a honsa ding uh.
17あなたのために悲しみの歌をのべて言う、『あなたは海にあって、強い誉ある町、本土に恐れを与えていたあなたも、その住民も、海から消え去った。
17Huchiin nang sunna la a phuak ding ua, na kiangah, khopi minthang, tuipi tung a hat, tui siam mitengteng tenna sek, a mah leh a sung a tengte tengteng, mi vial vak ten a hon lau theihtheih utoh, na siatna thupi hina tele:
18島々はあなたの倒れる日に身震いする。海の島々はあなたの去り行くことを見て驚く』。
18Na pukna niin a ling uh, tuikulh gamte; tuipi tuikulh a lunglel ua, na man niin, a chi diing uh chiin.
19主なる神はこう言われる、わたしはあなたを、荒れた町となし、住む者のない町のようにし、淵をあなたに向かってわきあがらせ、大水にあなたをおおわせる時、
19TOUPA PATHIANIN hichiin achingala, khopi gam, kuamah luahlouh khopi bang a ka hon bawl hun chiang in, tui thukpi ah ka hon tum sak dinga, tui thupi mahmah in a hon tum ding hi;
20あなたを穴に下る者どもと共に、昔の民の所に下し、穴に下る者と共に下の国に、昔のままの荒れ跡の中に、あなたを住ませる。それゆえ、あなたは人の住む所とならず、また生ある者の地に所を得ない。わたしはあなたの終りを、恐るべきものとする。あなたは無に帰する。あなたを尋ねる人があっても、永久に見いださないと、主なる神は言われる」。
20Leinuai lam ah, nidanga segawpsa, khuk thuka paisa te kiangah ka hon teng sak dinga, kuamah in a hon luahlouh na ding un leh mihingte laka thupina na muh nawn hetlouh na dingin.Ka hon hih mang vengveng dinga, na om nawnta kei ding, min hon zong mah le uh leng, a hon muta keiding uh chih TOUPA PATHIAN thupawt ahi.
21わたしはあなたの終りを、恐るべきものとする。あなたは無に帰する。あなたを尋ねる人があっても、永久に見いださないと、主なる神は言われる」。
21Ka hon hih mang vengveng dinga, na om nawnta kei ding, min hon zong mah le uh leng, a hon muta keiding uh chih TOUPA PATHIAN thupawt ahi.