1主なる神は、こう言われる、内庭にある東向きの門は、働きをする六日の間は閉じ、安息日にはこれを開き、またついたちにはこれを開け。
1Huchiin TOUPA PATHIANIN a chi ahi: Huang sungnungzopen kongpi suah lam nga pen nasep ni, ni guk sung a kikhak dinga, khawlni leh khathak niin bel a kihong ding ahi.
2君たる者は、外から門の廊をとおってはいり、門の柱のかたわらに立て。そのとき祭司たちは、燔祭と酬恩祭とをささげ、彼は門の敷居で、礼拝して出て行くのである。しかし門は夕暮まで閉じてはならない。
2Huan lal bel kongpi sumtawng ah a lut dinga, kongpi bangka chin ah a ding dinga, siamputen a halmang kithoih leh lemna thil latte a bawlsak ding ua, lutna kongpi dantan ah Pathian a be ding; huchiin a pawtkhe dinga, kong bel nitaklam tana khakb louh ahi ding ahi.
3国の民は安息日と、ついたちとに、その門の入口で主の前に礼拝をせよ。
3Huan vantang in bel khawlni leh kha thakte ah kongpi lutna chinte ah TOUPA maah Pathian a be ding uh.
4君たる者が、安息日に主にささげる燔祭は、六頭の無傷の小羊と、一頭の無傷の雄羊とである。
4Huan khawlnia lalin TOUPA kianga halmang kithoihna a lat ding bel belam nou gensiat bei guk leh belamtal gensiat bei khat ahi ding;
5また素祭は雄羊のために麦粉一エパ、小羊のための素祭は、その人のささげうる程度とし、麦粉一エパに油一ヒンを加えよ。
5huan belamtal khat jelah tanghou lat epha khat, belamnou pen ah bel a piak theih bangbang, leh epha khat ah sathau hin khat jel ahi ding.
6ついたちには無傷の雄牛の子一頭、六頭の小羊および一頭の雄羊をささげよ。これらはすべて無傷のものでなければならない。
6Huan kha thak niin bawngtal tuai gensiat bei khat, belamnou guk leh belamtal khat ahi dinga, gensiat bei a hih vek ding uh ahi:
7素祭は雄牛のために麦粉一エパ、雄羊のために麦粉一エパ、小羊のためには、その人のささげうる程度のものを供えよ。また麦粉一エパに油一ヒンを加えよ。
7Huan tanghou lat a bawl dinga, bawngtaltuai ah epha khat, belamtal ah epha khat, belamnou pen ah a theih bangbang, leh epha khat jelah sathau hin khat ahi ding ahi.
8君たる者がはいる時は門の廊の道からはいり、またその道から出よ。
8Huan lal a lutin kongpi sumtawng ah a lut dinga, huaiah mah a pawtkhe nawn ding ahi.
9国の民が、祝い日に主の前に出る時、礼拝のため、北の門の道からはいる者は、南の門の道から出て行き、南の門の道からはいる者は、北の門の道から出て行け。そのはいった門の道からは、帰ってはならない。まっすぐに進んで、出て行かなければならない。
9Vantangte bel ankuanglui ni sehsaa TOUPA maa a hongpai uleh Pathian a be dinga mal lam kongpi a honglut sim lam kongpi ah a pawt khe ding uh; sim lam kongpi a honglut mal lam kongpi ah a pawt khe leuleu ding uh; a lutna kongpi uah a kik ding uh ahi keia, a ma lamah a pai jel zo ding uh ahi.
10彼らがはいる時、君たる者は、彼らと共にはいり、彼らが出る時、彼も出なければならない。
10Huan a lut un lal bel a lak uah a lut tei dinga, a pawt un a pawt khe tei ding ahi.
11祭日と祝い日には、素祭として、若い雄牛のために麦粉一エパ、雄羊のために麦粉一エパ、小羊のためには、その人のささげうる程度のものを供え、麦粉一エパには油一ヒンを加えよ。
11Huan ankuanglui nite leh ankuangluipi ah te tanghou lat bawngtal tuai khat ah epha khat, belamtal khat ah epha khat, belamnou penah a piak theih bangbang, epha khatah sathau hin khat jel ahi ding ahi.
12また君たる者が、心からの供え物として、燔祭または酬恩祭を主にささげる時は、彼のために東に面した門を開け。彼は安息日に行うように、その燔祭と酬恩祭を供え、そして退出する。その退出の後、門は閉ざされる。
12Huan lalin utthua thillat a lat sin leh halmang kithoihna hiam lemna thillat hiam TOUPA kianga utthua a thillat banga a lat sin leh suah lam nga kong a honsak dinga, khawlnia hih bangmahin, halmang kithoihnate leh lemna thil latte a bawl ding: huchiin a pawtkhe dinga, a pawt khiak nungin kong a khak ding uh.
13彼は日ごとに一歳の無傷の小羊を燔祭として、主にささげなければならない。すなわち朝ごとに、これをささげなければならない。
13Huan nitenga TOUPA kiang a halmang kithoihna dingin belamnou kumkhata upa, gensiat bei na zang dinga, jingsang in na zat ding ahi.
14彼は朝ごとに、素祭をこれに添えてささげなければならない。すなわち麦粉一エパの六分の一に、これを潤す油一ヒンの三分の一を、素祭として主にささげなければならない。これは常燔祭のおきてである。
14Huan jingsang tengin tanghou lat na bawl dinga, epha seh guka khena seh khat leh sathau hin khat seh thuma khena seh khat tangbuang nel mahmah nawnsakna din: huai bel khantawn a TOUPA kianga tanghou lat dan ding ahi.
15すなわち朝ごとに常燔祭として、小羊と素祭と油とをささげなければならない。
15Hichibangin halmang thillat gige dingin belamnou, tanghou latte, sathau te jingsang tengin na bawl ding ahi, chiin.
16主なる神は、こう言われる、君たる者が、もしその嗣業から、その子のひとりに財産を与える時は、それはその子らの嗣業の所有となる。
16TOUPA PATHIANIN hichiin a chi ahi: Lalin a tapate, kua kiangah leng, goutan bangpeuh a piak leh a tapatea ahi dinga, a gouluah uh ahi mai.
17しかし彼がその奴隷のひとりに、嗣業の一部分を与える時は、それは彼の解放の年まで、その人に属していて、その後は君たる人に帰る。彼の嗣業は、ただその子らにだけ伝わるべきである。
17Himahleh a goutan a pen a nasemmi kuahiam kiang a apiak leh sal pawtna kum tan in a nei dinga, huai ah lal kiang ah a pe kik nawnding ahi; amah gou ngeingei bel a tapate a dinga hi ding.
18君たる者はその民の嗣業を取って、その財産を継がせないようにしてはならない。彼はただ、自分の財産のうちから、その子らにその嗣業を、与えなければならない。これはわが民のひとりでも、その財産を失わないためである」。
18Huailouin leng lalin mite goutan a suhsak dinga hi keia, a in leh lou ua kipan a delh kheding leng ahi sam kei; amaha mahmah pen a tapate kiang ah goutan a pe ding ahi: amau in leh loua kipan mite a vak jak louhna ding un, a chi a.
19こうして彼はわたしを連れて、門のかたわらの入口から、北向きの祭司の聖なる室に、はいらせた。見ると、西の奥の方に一つの場所があった。
19Huan kongpi pang a siampute a dia dantan siangthou mal lam ngaah a honpi luta; huan, ngai dih, a phaitam tum lam pangah mun anaoma.
20彼はわたしに言った、「これは祭司たちが愆祭および罪祭のものを煮、素祭のものを焼く所である。これは外庭にそれらを携え出て、聖なるべきことを、民にうつさないためである」。
20Huan aman ka kiang ah, Hiai siamputen moh jiaka thillat leh khelh jiaka thil lat a huanna mun uh, tanghou lat omna mun ahi; huang sung ponungjawa a tawi khiak ua mite mi-siang dia a bawl louhna ding un, a chi a.
21彼はまたわたしを外庭に連れ出し、庭の四すみを通らせた。見よ、庭のこのすみにも庭があり、また庭のかのすみにも庭があった。
21Huan huang ponungjaw ah a honpi khiaa, huang sung ning julah a honpai saka; huan, ngai dih, a huang sung ning chiatah huang a om nawna.
22すなわち庭の四すみに小さい庭があり、長さ四十キュビト、幅三十キュビトで、四つとも同じ大きさである。
22Huang sung ning li ah huang, bang nei, a dung tong sawmli, a vai tong sawmthum ana oma; huai a ningate a li un akikim vek uh.
23その四つの小さい庭の内部の四方には、石の壁があり、周囲の壁の下に、物を煮る所が設けてあった。彼はわたしに言った、「これらは宮の仕え人たちが、民のささげる犠牲のものを煮る台所である」。
23Huai mun li sung lamah a kimvel in suang a vual in a lem ua, huai vual nuaiah a kimin huanna ding thuk a om a;Huan ka kiang ah, Hiaite huanna in, inpi nasemmiten mite kithoihna sa a huanna dingte uh ahi, a chi a.
24彼はわたしに言った、「これらは宮の仕え人たちが、民のささげる犠牲のものを煮る台所である」。
24Huan ka kiang ah, Hiaite huanna in, inpi nasemmiten mite kithoihna sa a huanna dingte uh ahi, a chi a.