1あなたがたの中の戦いや争いは、いったい、どこから起るのか。それはほかではない。あなたがたの肢体の中で相戦う欲情からではないか。
1Nalak ua ki douna leh kinaknate koia kipan a hong suak ahi ua? Na pumpi hiangte ua kidouna bawlnak, na duhgawlna ua kipante a pawt ahi kei ua hia?
2あなたがたは、むさぼるが得られない。そこで人殺しをする。熱望するが手に入れることができない。そこで争い戦う。あなたがたは、求めないから得られないのだ。
2Na lunggulh ua, na nei tuankei ua; huchi in tual nathat uh. Na eng ua, na ngah thei tuankei ua na kidou ua, gal na bawl uh. Na ngetlouh ziakun na neikei uh.
3求めても与えられないのは、快楽のために使おうとして、悪い求め方をするからだ。
3Na ngen ua, na nget diklouh ziak un na mu kei uh, na nawpsak bawlna ding ua zat na tup ziakun.
4不貞のやからよ。世を友とするのは、神への敵対であることを、知らないか。おおよそ世の友となろうと思う者は、自らを神の敵とするのである。
4Nou angkawm hatte aw, khovel lawm hihna Pathian melma hihna ahi chih nathei keiua hia? Huchi in kuapeuhmah khovel lawm hih ut tuh Pathian melma in a kibawl nak hi.
5それとも、「神は、わたしたちの内に住まわせた霊を、ねたむほどに愛しておられる」と聖書に書いてあるのは、むなしい言葉だと思うのか。
5Ahihkeileh, Kha eimah a teng in haza phial in a hondeih hi, chih Laisiangthou in bangmahlou in gen in na gingta ua hia?
6しかし神は、いや増しに恵みを賜う。であるから、「神は高ぶる者をしりぞけ、へりくだる者に恵みを賜う」とある。
6Himahleh hehpihna tamsem a pe nak; huaziakin Laisiangthou in, Pathian in mi kisatheite a dou a, ki ngaineute bel hehpihna a pe nak, a chi ahi.
7そういうわけだから、神に従いなさい。そして、悪魔に立ちむかいなさい。そうすれば、彼はあなたがたから逃げ去るであろう。
7Huchiin, Pathian thuthu in awm un; ahihhangin diabol dou un, huchiin a hon taimang san ding hi.
8神に近づきなさい。そうすれば、神はあなたがたに近づいて下さるであろう。罪人どもよ、手をきよめよ。二心の者どもよ、心を清くせよ。
8Pathian naih unla, huchiin aman a hon naih ding. Khialte aw, na khut uh silsiang un: lungsim bulbal neiloute aw, na lungtang uh hih siangthou un.
9苦しめ、悲しめ、泣け。あなたがたの笑いを悲しみに、喜びを憂いに変えよ。
9Haksa sa unla, lungkham unla, kap un; nanuih uh lungkham suak henla, na kipah uh nguina suak hen.
10主のみまえにへりくだれ。そうすれば、主は、あなたがたを高くして下さるであろう。
10Toupa mitmuh in kingaineu un, huchi in a hon hihlian ding hi.
11兄弟たちよ。互に悪口を言い合ってはならない。兄弟の悪口を言ったり、自分の兄弟をさばいたりする者は、律法をそしり、律法をさばくやからである。もしあなたが律法をさばくなら、律法の実行者ではなくて、その審判者なのである。
11Unaute aw, ki gensia tuah kei un. Kuapeuh in a unau a gensiat in hiam aw, a unau a vaihawm khum in hiam, dan a gensia in dan a vaihawm khum ahi; himahleh dan na gensiat leh dan zuimi na hi kei a, vaihawmpa na hizaw hi.
12しかし、立法者であり審判者であるかたは、ただひとりであって、救うことも滅ぼすこともできるのである。しかるに、隣り人をさばくあなたは、いったい、何者であるか。
12Dan pepa leh vaihawmpa khatlel om, hondam theipa leh hihmang thei pa Nang na vengte vaihawm khumpa kua na hia?
13よく聞きなさい。「きょうか、あす、これこれの町へ行き、そこに一か年滞在し、商売をして一もうけしよう」と言う者たちよ。
13Tunah ngai un, nou, tuni hiam zingchiang hiam in, huai khawpi ah ihawh ding ua, huailai ah kumkhat iva tam ding ua, I sumsin ding ua, punna imu ding, chite aw.
14あなたがたは、あすのこともわからぬ身なのだ。あなたがたのいのちは、どんなものであるか。あなたがたは、しばしの間あらわれて、たちまち消え行く霧にすぎない。
14Jingchiangin bang hongawm ding ahia chih nathei ngalkei ua. Na hinna uh bang ahia? Mei sawtlou kal a hongdawk a, mangnawn lel jel bangphet na hi ngal ua,
15むしろ、あなたがたは「主のみこころであれば、わたしは生きながらえもし、あの事この事もしよう」と言うべきである。
15Huchiin, Toupan pha asak leh idam dia, hiai hiam, huai hiam ihih ding, nachih ding uh ahi.
16ところが、あなたがたは誇り高ぶっている。このような高慢は、すべて悪である。人が、なすべき善を知りながら行わなければ、それは彼にとって罪である。
16Himahleh na kiotsaknate uh na suang zaw ngal ua, huchibang suanna tengteng tuh gilou ahi.Huchiin kuapeuh thilhoih ding thei a hihtuanlou tuh amaha dingin khelhna ahi.
17人が、なすべき善を知りながら行わなければ、それは彼にとって罪である。
17Huchiin kuapeuh thilhoih ding thei a hihtuanlou tuh amaha dingin khelhna ahi.