1主はまたモーセに言われた、
1Huan, TOUPA'N Mosi a houpih a,
2「らい病人が清い者とされる時のおきては次のとおりである。すなわち、その人を祭司のもとに連れて行き、
2Hiai phak siansak ni a hihdan ding ahi ding: siampu kiang a pi ding ahi:
3祭司は宿営の外に出て行って、その人を見、もしらい病の患部がいえているならば、
3Huan, siampu dainawl ah a paikhe ding a; huan, siampu in a en ding a, huan, ngai dih, phak pen a phakna hii a dam leh
4祭司は命じてその清められる者のために、生きている清い小鳥二羽と、香柏の木と、緋の糸と、ヒソプとを取ってこさせ、
4Siampu in a kisian sak ding mi tuh vasa hing siangthou nih leh sidar sing leh khauzang san leh husop tawisak ding in thu a pe ding:
5祭司はまた命じて、その小鳥の一羽を、流れ水を盛った土の器の上で殺させ、
5Huan, siampu in vasa khat pen leibel ah lui tui tungah goh ding in thu a pe ding a:
6そして生きている小鳥を、香柏の木と、緋の糸と、ヒソプと共に取って、これをかの流れ水を盛った土の器の上で殺した小鳥の血に、その生きている小鳥と共に浸し、
6Vasa hing pen, sidar singte, khauzang sante, husopte, vasa hing toh a tawi ding a, luitui tung a vasa gohsa sisan ah a diah vek ding a:
7これをらい病から清められる者に七たび注いで、その人を清い者とし、その生きている小鳥は野に放たなければならない。
7Huan, phakna lak a kisiangsak ding mi sagih vei a theh ding a, a siangthou chih a phuang ding, huan, vasa hing pen gamlak ah a khah ding hi.
8清められる者はその衣服を洗い、毛をことごとくそり落し、水に身をすすいで清くなり、その後、宿営にはいることができる。ただし七日の間はその天幕の外にいなければならない。
8Huan, a kisiangsak ding mi in a puante a sawp ding a, a kimet mai vek ding a, a kisil ding ahi; huchi in a hong siangthou ding: huan, huai khit chiang in giah phual ah a hoh ding a, himahleh a puan inn po lam ah ni sagih a om ding ahi.
9そして七日目に毛をことごとくそらなければならい。頭の毛も、ひげも、まゆも、ことごとくそらなければならない。彼はその衣服を洗い、水に身をすすいで清くなるであろう。
9Huan, hichi ahi ding a, a ni sagih ni in a lu sam tengteng leh a khamul leh a mit khu multe a met mai ding a, a mul tengteng a met mai ding: huan, a puante a sawp ding a, a kisil ding ahi: huchi in a hong siangthou ta ding.
10八日目にその人は雄の小羊の全きもの二頭と、一歳の雌の小羊の全きもの一頭とを取り、また麦粉十分の三エパに油を混ぜた素祭と、油一ログとを取らなければならない。
10Huan, ni giat ni in belamnou a pa nih gensiatbei leh belamnou a nu khat gensiatbei, kum khat a upa leh tangbuang thillat ding in tangbuang nel mahmah epha mun sawm a khen mun thum sathau a mek leh sathau log khat a tawi ding ahi.
11清めをなす祭司は、清められる人とこれらの物とを、会見の幕屋の入口で主の前に置き、
11Huan, a siang sakpa siampu in kisiang sak ding mi leh huai thil kihoupihna kongpi bul ah TOUPA ma ah a koih ding:
12祭司は、かの雄の小羊一頭を取って、これを一ログの油と共に愆祭としてささげ、またこれを主の前に揺り動かして揺祭としなければならない。
12Huan, siampu in belamnou pa khat pen sathau log khat toh a la ding a, tatlek thoihna ding in a lan ding a, TOUPA ma a vei thillat ding in a vei ding ahi.
13この雄の小羊は罪祭および燔祭をほふる場所、すなわち聖なる所で、これをほふらなければならない。愆祭は罪祭と同じく、祭司に帰するものであって、いと聖なる物である。
13Huan, khelh thoihna leh haltum thillat a goh zelna mun uh, mun siangthou ah belamnou pa pen a gou ding ahi: khelh thoihna siampu a tuam ahi bangmah in tatlek thoihna leng siampu a tuam ahi ngal a: thil siangthou mahmah ahi hi:
14そして祭司はその愆祭の血を取り、これを清められる者の右の耳たぶと、右の手の親指と、右の足の親指とにつけなければならない。
14Huan, siampu in tatlek thoihna sisan a la ding a, kisiang sak ding mi bil tak lam mongte, a khut tak lam khutpite, a tak lam khepite siampu in a nuh ding a;
15祭司はまた一ログの油を取って、これを自分の左の手のひらに注ぎ、
15Huan, sathau log khat a tuh siampu in a la ding a, amah khutpek vei lam ah a sung ding a;
16そして祭司は右の指を左の手のひらにある油に浸し、その指をもって、その油を七たび主の前に注がなければならない。
16Siampu in a khut vei lam a sathau ah a khut tak lam zung a diah ding a, sathau in TOUPA ma ah a khut zung in sagih vei a theh ding
17祭司は手のひらにある油の残りを、清められる者の右の耳たぶと、右の手の親指と、右の足の親指とに、さきにつけた愆祭の血の上につけなければならない。
17Huan, a khut a sathau om laitengteng in kisiang sak ding mi bil tak lam dawn bang, a khut tak lam khutpi bang, a khe tak lam khepi bang ah tatlekna kithoihna sisan tungah a nuh ding ahi:
18そして祭司は手のひらになお残っている油を、清められる者の頭につけ、主の前で、その人のためにあがないをしなければならない。
18Huan, siampu in a khut a om laitengteng in kisiang sak ding mi lu a nuh ding a; huan, siampu in TOUPA ma ah kilepna a bawl sak ding ahi.
19また祭司は罪祭をささげて、汚れのゆえに、清められねばならぬ者のためにあがないをし、その後、燔祭のものをほふらなければならない。
19Huan, siampu in khelh thoihna a lan ding a, a siangthou louhna ziak a kisiang sak ding mi pen kilepna a bawl sak ding a; huan, huai khit in haltum thillat a gou ding;
20そして祭司は燔祭と素祭とを祭壇の上にささげ、その人のために、あがないをしなければならない。こうしてその人は清くなるであろう。
20Huan, siampu in haltum thillat leh tangbuang thillat maitam ah a lan ding a, siampu in kilepna a bawl sak ding hi.
21その人がもし貧しくて、それに手の届かない時は、自分のあがないのために揺り動かす愆祭として、雄の小羊一頭を取り、また素祭として油を混ぜた麦粉十分の一エパと、油一ログとを取り、
21Huan, mi genthei a hih a, huchi bang a chitkei leh, belamnou pa khat tatlek thoihna, kilepna bawl sakna ding a vei ding leh tangbuang thillat ding a tangbuang nel mahmah epha mun sawm a khen mun khat, sathau a zut, sathau log khat toh a tawi dia;
22さらにその手の届く山ばと二羽、または家ばとのひな二羽を取らなければならない。その一つは罪祭のため、他の一つは燔祭のためである。
22Huan, vakhu kop khat hiam, vapal nou kop khat hiam, a neih zoh zaw lamlam; khat pen khelh thoihna, khat pen haltum thillat ding ahi ding.
23そして八日目に、その清めのために会見の幕屋の入口におる祭司のもと、主の前にこれを携えて行かなければならない。
23Ni giat ni in a kisian sakna ding in siampu kiang ah kihoupihna puan inn kongpi bul ah TOUPA ma ah a hon tawi ding ahi.
24祭司はその愆祭の雄の小羊と、一ログの油とを取り、これを主の前に揺り動かして揺祭としなければならない。
24Huchi in siampu tatlek thoihna belamnou leh sathau log khat a la ding a, huan, vei thillat ding in TOUPA ma ah siampu in a vei ding ahi;
25そして祭司は愆祭の雄の小羊をほふり、その愆祭の血を取って、これを清められる者の右の耳たぶと、右の手の親指と、右の足の親指とにつけなければならない。
25Huan, tatlek thoihna belamnou pen a gou ding a; siampu in tatlek thoihna sisan a la ding a, kisiang sak ding mi bil tak lam dawn bang, a khut tak lam khutpi bang, a khe tak lam khepi bang a nuh ding hi:
26また祭司はその油を自分の左の手のひらに注ぎ、
26Huan, siampu in sathau amah khutpek vei lam ah a sung ding a;
27祭司はその右の指をもって、左の手のひらにある油を、七たび主の前に注がなければならない。
27Huan, siampu in a khut vei lam a sathau khenkhat a khut tak lam in TOUPA ma ah sagih vei a theh ding;
28また祭司はその手のひらにある油を、清められる者の右の耳たぶと、右の手の親指と、右の足の親指とに、すなわち、愆祭の血をつけたところにつけなければならない。
28Huan, siampu in a khut a sathau in kisiang sak ding mi bil tak lam dawn bang, a khut tak lam khutpi bang, a khe tak lam khepi bang ah tatlek kithoihna sisan tung tak ah a nuh ding hi:
29また祭司は手のひらに残っている油を、清められる者の頭につけ、主の前で、その人のために、あがないをしなければならない。
29Huan, siampu khut a sathau om laiteng in TOUPA ma a kilepna bawl sak ding in kisiang sak ding mi lu a nuh ding ahi.
30その人はその手の届く山ばと一羽、または家ばとのひな一羽をささげなければならない。
30Huan, vakhu hiam, vapal nou hiam, a neih zoh lamlam khat a lan ding a;
31すなわち、その手の届くものの一つを罪祭とし、他の一つを燔祭として素祭と共にささげなければならない。こうして祭司は清められる者のために、主の前にあがないをするであろう。
31A neih zoh lamlam, khelh thoihna ding in khat, haltum thillat ding in khat, tangbuang thillat toh: huan, siampu in kisiang sak ding mi pen TOUPA ma ah kilemna a bawl sak ding hi.
32これはらい病の患者で、その清めに必要なものに、手の届かない者のためのおきてである」。
32Hiai bel phak hii vei, kisian sakna dan bang a chinloute a dia dan ahi, chi in.
33主はまたモーセとアロンに言われた、
33Huan, TOUPA'N Mosi leh Aron a houpih a,
34「あなたがたに所有として与えるカナンの地に、あなたがたがはいる時、その所有の地において、家にわたしがらい病の患部を生じさせることがあれば、
34Luah ding a ka hon piak Kanan gam na lut chiang un, na luah ding uh gam koi inn pen ah leng phak hii ka koih leh,
35その家の持ち主はきて、祭司に告げ、『患部のようなものが、わたしの家にあります』と言わなければならない。
35Huai in neitu in, Hiai inn ah hii hileh kilawm tak om leh kilawm ka sa, chi in siampu a hong hilh ding ahi:
36祭司は命じて、祭司がその患部を見に行く前に、その家をあけさせ、その家にあるすべての物が汚されないようにし、その後、祭司は、はいってその家を見なければならない。
36Huan, siampu hii en ding a a lut ma in inn sung a thil om tengteng a buah a suah louhna ding in inn pen a hihvuak ding in siampu in thu a pe ding a; huai khit in siampu in a en ding in a lut ding hi.
37その患部を見て、もしその患部が家の壁にあって、青または赤のくぼみをもち、それが壁よりも低く見えるならば、
37Huan, hii a en ding a, huan, ngai dih, hii in a hing lam sim hiam a san lam sim hiam a baang a nekkuak a, baang sang a kiam a a kimuh leh,
38祭司はその家を出て、家の入口にいたり、七日の間その家を閉鎖しなければならない。
38Siampu pen inn a kipan kongpi ah a pawt ding a, ni sagih in a khak ding:
39祭司は七日目に、またきてそれを見、その患部がもし家の壁に広がっているならば、
39Huan, ni sagih ni in siampu in a va en nawn ding a, huan, ngai dih, hii baang a a na zamzak leh hi omna suang tak lakkhiak a,
40祭司は命じて、その患部のある石を取り出し、町の外の汚れた物を捨てる場所に捨てさせ、
40Dainawl a nin paihna mun a paih ding in siampu in thu a pe ding:
41またその家の内側のまわりを削らせ、その削ったしっくいを町の外の汚れた物を捨てる場所に捨てさせ、
41huan, inn sung lam a kiat kimvel sak ding a, huan, suang zutbitna a kiatkhiak uh pen dainawl mun nin ah a sung ding uhi:
42ほかの石を取って、元の石のところに入れさせ、またほかのしっくいを取って、家を塗らせなければならない。
42Huan, suang dang a la ding ua, huai suangte mun ah a koih ding ua; huan, suang zutbitna dang a la ding a, inn a hu ding hi.
43このように石を取り出し、家を削り、塗りかえた後に、その患部がもし再び家に出るならば、
43Huan, suang a lakkhiak a inn a kiat a a huk khit nung a hii inn a a hong dawk nawn leh, siampu a va lut ding a, va en nawn ding hi;
44祭司はまたきて見なければならない。患部がもし家に広がっているならば、これは家にある悪性のらい病であって、これは汚れた物である。
44Huan, ngai dih, hii inn a a na zamzak leh huai inn a phak a kip chi ahi a, a nin ahi
45その家は、こぼち、その石、その木、その家のしっくいは、ことごとく町の外の汚れた物を捨てる場所に運び出さなければならない。
45Huai inn a phel dia, a suang khawng, a sing khawng, a suang zutbitna tengteng leng; huan, dainawl ah mun nin ah a nawnkhiak vek ding ahi.
46その家が閉鎖されている日の間に、これにはいる者は夕まで汚れるであろう。
46Kuapeuh huai inn khak sung himhim a lut taphot nitak lam tan in a nin lai ding uhi.
47その家に寝る者はその衣服を洗わなければならない。その家で食する者も、その衣服を洗わなければならない。
47Huan, kuapeuh huai inn a lum taphot in a puante uh a sawp ding uh. Huan, kuapeuh huai inn a ann ne taphot in a puante uh a sawp ding uh ahi.
48しかし、祭司がはいって見て、もし家を塗りかえた後に、その患部が家に広がっていなければ、これはその患部がいえたのであるから、祭司はその家を清いものとしなければならない。
48Huan, siampu a lut a, a et kimvel a, huan, ngai dih, huai in huk hoih a hih nung a hii a zamzak keileh, inn a siangthou chih siampu in a phuang ding, hii a kikhinmang tak ziak in.
49また彼はその家を清めるために、小鳥二羽と、香柏の木と、緋の糸と、ヒソプとを取り、
49Huan, inn sian sak na ding in vasa nih leh sidar sing leh khau zang san leh husop a tawi ding a;
50その小鳥の一羽を流れ水を盛った土の器の上で殺し、
50Huan, vasa khat pen lei bel ah lui tui tungah a gou ding a;
51香柏の木と、ヒソプと、緋の糸と、生きている小鳥とを取って、その殺した小鳥の血と流れ水に浸し、これを七たび家に注がなければならない。
51Huan, Sidar sing leh husop leh khau san leh vasa hing pen a la ding a, vasa gohsa sisan ah leh lui tui ah a diah ding hi.
52こうして祭司は小鳥の血と流れ水と、生きている小鳥と、香柏の木と、ヒソプと、緋の糸とをもって家を清め、
52Huan, inn sagih vei a theh ding: huan, inn, vasa sisan bang, khau san bang in a siang sak ding:
53その生きている小鳥は町の外の野に放して、その家のために、あがないをしなければならない。こうして、それは清くなるであろう」。
53Vasa hing pen bel khua a kipan in gamlak ah a lengkhe sak ding ahi: huchi in a hong siangthou ta ding hi.
54これはらい病のすべての患部、かいせん、
54Hiai pen phak hii chichih leh meimasungtum tungthu a dan ahi;
55および衣服と家のらい病、
55Puan a phak om leh inn ate a dia van,
56ならびに腫と、吹出物と、光る所とに関するおきてであって、いつそれが汚れているか、いつそれが清いかを教えるものである。これがらい病に関するおきてである。
56Bawk bang, khem bang, pol bang a dia van,A sianthou louhna mun leh a sianthouna mun kawkmuh na ding in hiai phak tungthu a dan ahi, chi in.
57いつそれが汚れているか、いつそれが清いかを教えるものである。これがらい病に関するおきてである。
57A sianthou louhna mun leh a sianthouna mun kawkmuh na ding in hiai phak tungthu a dan ahi, chi in.