1この後、わたしは、もうひとりの御使が、大いなる権威を持って、天から降りて来るのを見た。地は彼の栄光によって明るくされた。
1Hiai thilte nungin van akipan angel dang, thuneihna liantak nei, hongpai khe suk tuh ka muta a; a thupinain leitung tuh a vaksak ta a.
2彼は力強い声で叫んで言った、「倒れた、大いなるバビロンは倒れた。そして、それは悪魔の住む所、あらゆる汚れた霊の巣くつ、また、あらゆる汚れた憎むべき鳥の巣くつとなった。
2Huan aw ngaihtak in a kikouta a, Chimta, chimta Babulon kho thupi, dawite omna leh, kha nin tengteng kulh leh vasa nin leh huathuai teng kulh a honghita hi.
3すべての国民は、彼女の姦淫に対する激しい怒りのぶどう酒を飲み、地の王たちは彼女と姦淫を行い、地上の商人たちは、彼女の極度のぜいたくによって富を得たからである」。
3Amingaihna uain-a nam tengteng hihpuka a om ua, leitung kumpipaten amah a kingaihpih ua, leitung sumsinte a nuamtat luatnaa a hong hautak jiakun, a chi hi.
4わたしはまた、もうひとつの声が天から出るのを聞いた、「わたしの民よ。彼女から離れ去って、その罪にあずからないようにし、その災害に巻き込まれないようにせよ。
4Huan van akipanin aw dangin, hichi banga a gen ka ja a, Ka mite, a khelhnaa na pankhak louhna ding un leh ahi na kai louhna dingun, amah akipanin hongpai khia un:
5彼女の罪は積り積って天に達しており、神はその不義の行いを覚えておられる。
5A khelhna tuh van a tung hialta ngala, huan Pathinin a khelhnate a theigige hi.
6彼女がしたとおりに彼女にし返し、そのしわざに応じて二倍に報復をし、彼女が混ぜて入れた杯の中に、その倍の量を、入れてやれ。
6Aman a piak bang lellelin, a kiangah pia unla, amah gamtatna azah nihin thuk kik un: a helna nou ah, amah adingin a zah nihin hel sak unla.
7彼女が自ら高ぶり、ぜいたくをほしいままにしたので、それに対して、同じほどの苦しみと悲しみとを味わわせてやれ。彼女は心の中で『わたしは女王の位についている者であって、やもめではないのだから、悲しみを知らない』と言っている。
7A kithupi sakna zahzah leh a noptatna zahzahin, amah bawlgim unla, hihlungkham un: aman tuh a lungsimin, Kumpinuin ka tu a, meithai ka hi kei, bangchi mahin ka lungkham ngei kei ding, a chih jiakin.
8それゆえ、さまざまの災害が、死と悲しみとききんとが、一日のうちに彼女を襲い、そして、彼女は火で焼かれてしまう。彼女をさばく主なる神は、力強いかたなのである。
8Huaijiakin ni khat sungin a gatna: sihna leh lungkhamna leh kialna a hongtung ding hi; huan amah tuh meiin haltum vekin om in teh; amah tunga vaihawm Toupa Pathian tuh a hat jiakin.
9彼女と姦淫を行い、ぜいたくをほしいままにしていた地の王たちは、彼女が焼かれる火の煙を見て、彼女のために胸を打って泣き悲しみ、
9Huan leitunga kumpipate, amah kingaihpiha, amah toh nuamtat a omten, amah halna meikhu a muh chiang un, amah tuh kahin mau un chin.
10彼女の苦しみに恐れをいだき、遠くに立って言うであろう、『ああ、わざわいだ、大いなる都、不落の都、バビロンは、わざわいだ。おまえに対するさばきは、一瞬にしてきた』。
10Hihnata a omna tuh kihtaa gamla pai dingin, Tunggik, tunggik, kho thupi Babulon kho hat! Dak kal khat sunga na tunga vaihawmna a hongtuntak jiakin chi unteh.
11また、地の商人たちも彼女のために泣き悲しむ。もはや、彼らの商品を買う者が、ひとりもないからである。
11Huan leitunga sumsinten, sumsinna van uh kuamahin a lei louh jiak un, amah tuh kahin sun un chin.
12その商品は、金、銀、宝石、真珠、麻布、紫布、絹、緋布、各種の香木、各種の象牙細工、高価な木材、銅、鉄、大理石などの器、
12Dangkaeng leh dangkaa sumsinna vante bang, suang mantamte bang, tuikep suang bang, puan malngat hoih bang, puan san bang, maimompuan bang, puan eng bang, sing namtui teng bang, saihaa bawlvan teng bang, sing mantampen chia van bawlteng bang, sumsan leh sik leh marbul sunga belsuan bawlteng bang:
13肉桂、香料、香、におい油、乳香、ぶどう酒、オリブ油、麦粉、麦、牛、羊、馬、車、奴隷、そして人身などである。
13leh singgui thak bang, namtui bang, namtuihalchi bang, thau namtui bang, chim bang, uain bang, thau bang, buhnel bang, buh bang, belam bang huan sakol leh kangtalai leh sal bang, mite hinnate te bang.
14おまえの心の喜びであったくだものはなくなり、あらゆるはでな、はなやかな物はおまえから消え去った。それらのものはもはや見られない。
14Huan na lungsima na deih, gahten nang hontai mangsan ua, huan thil limchileh hoih tengin nang a honmanthat san ua, muh nawn ahi ngei kei ding uhi.
15これらの品々を売って、彼女から富を得た商人は、彼女の苦しみに恐れをいだいて遠くに立ち、泣き悲しんで言う、
15Hiai thiltea sumsinte, amah jiaka haua bawlten, amah hihnata a omna lauin gamla pai dingin, kapin a sun ding uh.
16『ああ、わざわいだ、麻布と紫布と緋布をまとい、金や宝石や真珠で身を飾っていた大いなる都は、わざわいだ。
16Tunggik, tunggik, kho thupi, puan malngat hoih leh a san leh a enga kijema, dangkaeng leh suangmantam leh tuikepsuanga kivannu hi!
17これほどの富が、一瞬にして無に帰してしまうとは』。また、すべての船長、航海者、水夫、すべて海で働いている人たちは、遠くに立ち、
17Dak kal khatin hichi tela hauhna thupi tuh bangmah loua bawl a om jiakin, chiin. Huan longpute leh koilam koilama longa tungte leh longmite leh tuipia nek zong tengteng tuh gamla pi ah a ding ua.
18彼女が焼かれる火の煙を見て、叫んで言う、『これほどの大いなる都は、どこにあろう』。
18Amah halna meikhu a et un, a kikou ua, Huan kho thupi bangkoi a om a? chiin.
19彼らは頭にちりをかぶり、泣き悲しんで叫ぶ、『ああ、わざわいだ、この大いなる都は、わざわいだ。そのおごりによって、海に舟を持つすべての人が富を得ていたのに、この都も一瞬にして無に帰してしまった』。
19Huan, amau a lu tunguah leivui a kibuak ua a kikou ua, kap leh sunin, Tunggik, tunggik, kho thupi huaia tuipia mi long nei tengteng amah manphat jiaka hauhsakin a om ua! dakkal khat sungin amah tuh bangmalou a hita.
20天よ、聖徒たちよ、使徒たちよ、預言者たちよ。この都について大いに喜べ。神は、あなたがたのために、この都をさばかれたのである」。
20Aw nang van, leh Aw nou misiangthoute, leh nou sawltakte leh nou jawlneite, amah tungah kipahkhum un; na tung ua a vaihawmna tuh Pathianin amah tungah vai a hawmtak jiakin. a chi uhi.
21すると、ひとりの力強い御使が、大きなひきうすのような石を持ちあげ、それを海に投げ込んで言った、「大いなる都バビロンは、このように激しく打ち倒され、そして、全く姿を消してしまう。
21Huan angel hat khatin buh gawina suang lian pi hileh kilawm suang khat a domta a, huan tupi ah a pai luta, Hichi bangin kho thupi, Babulon tuh nakpia hihchipin om inchin, huan muhkhiak nawn louh hialin om in teh.
22また、おまえの中では、立琴をひく者、歌を歌う者、笛を吹く者、ラッパを吹き鳴らす者の楽の音は全く聞かれず、あらゆる仕事の職人たちも全く姿を消し、また、ひきうすの音も、全く聞かれない。
22Huan gosem tumte leh la siamte leh tamngai tumte leh pengkul tumte, na sungah kiza nawnkei hial unteh; huan khutsiam kuamah siamna nei himhim, na sungah muh khiakin om nawn kei hial un chin; huan khawl ging himhim na sung ah kiza nawn kei hial in teh.
23また、おまえの中では、あかりもともされず、花婿、花嫁の声も聞かれない。というのは、おまえの商人たちは地上で勢力を張る者となり、すべての国民はおまえのまじないでだまされ、また、預言者や聖徒の血、さらに、地上で殺されたすべての者の血が、この都で流されたからである」。
23Huan meivak vakna, na sungahvak nawn kei hial inchin; huan mouneipa aw leh mou aw, na sung ah kiza nawn kei hial inchin: na sumsinte leitung kumpipate ahi ngal ua; na bumsiamnain nam tengteng tuh khemin a omta ngal ua.Huan amah sungah jawlneite sisan, leh misiangthoute sisan leh leitunga thaha omte tengteng sisan a kimu khia hi, a chi a.
24また、預言者や聖徒の血、さらに、地上で殺されたすべての者の血が、この都で流されたからである」。
24Huan amah sungah jawlneite sisan, leh misiangthoute sisan leh leitunga thaha omte tengteng sisan a kimu khia hi, a chi a.