1その後、わたしが見ていると、見よ、開いた門が天にあった。そして、さきにラッパのような声でわたしに呼びかけるのを聞いた初めの声が、「ここに上ってきなさい。そうしたら、これから後に起るべきことを、見せてあげよう」と言った。
1Hiai thilte nungin, ka et leh, huan ngai in, vana kongkhak a kihonga, ka aw jak masapen aw pengkul ging bangin kei a honhoupiha, Hiai lamah hongtou in, huan tunung chianga thil hongom dingte kon mu sak ding, achia.
2すると、たちまち、わたしは御霊に感じた。見よ、御座が天に設けられており、その御座にいますかたがあった。
2Huaiphetin kei tuh Khain ka omta a; huan ngaiin van ah tuh lal tutphah a hongkitungta a, huan laltutphah tungah mi khat a tuta a;
3その座にいますかたは、碧玉や赤めのうのように見え、また、御座のまわりには、緑玉のように見えるにじが現れていた。
3Huan a tupa tuh jasper leh sardia suang bangin a kimu a; huan huai laltutphah kimvel ah sakhituihup, emeraldi suang bang maia kimu ajama.
4また、御座のまわりには二十四の座があって、二十四人の長老が白い衣を身にまとい、頭に金の冠をかぶって、それらの座についていた。
4Huan, huai laltutphah kimvel ah laltutphah sawmnih leh li a oma; huan huai laltutphahte tungah upa sawmnih leh li tu kamuta a, puan ngoua kijemin, dangkaeng lallukhu a khu chiat ua.
5御座からは、いなずまと、もろもろの声と、雷鳴とが、発していた。また、七つのともし火が、御座の前で燃えていた。これらは、神の七つの霊である。
5Huan huai laltutphah kipanin khophia peuh, aw peuh, van-ging peuh, a hongsuaka. Huan mei khawnvak sagih, laltutphah maah a kuang a, huaite tuh Pathian Kha sagihte ahi uhi;
6御座の前は、水晶に似たガラスの海のようであった。御座のそば近くそのまわりには、四つの生き物がいたが、その前にも後にも、一面に目がついていた。
6Huan huai laltutphah maah Kristal banga siang limlang tuipi a oma. Huan laltutphah kimvel ah ganhing nunglam leh malam mita dim a om ua.
7第一の生き物はししのようであり、第二の生き物は雄牛のようであり、第三の生き物は人のような顔をしており、第四の生き物は飛ぶわしのようであった。
7Huan a ganhing khatna humpinelkai bang ahi a, huan a ganhing nihna bawngnou bang ahi a, huan a ganhing thumnain mai, mihing mai bang a neia, huan a ganhing lina mupi lenglai bang mai ahi.
8この四つの生き物には、それぞれ六つの翼があり、その翼のまわりも内側も目で満ちていた。そして、昼も夜も、絶え間なくこう叫びつづけていた、「聖なるかな、聖なるかな、聖なるかな、全能者にして主なる神。昔いまし、今いまし、やがてきたるべき者」。
8Huan huai ganging li, kha guk nei chiatte, a kimvel leh a sunglama mita dimte: huan amau tuh sun leh jan khawl louin, Siangthou, siangthou, siangthou Toupa Pathian Bangkimhihthei, omsa leh omlel leh hongom ding, a chi ua.
9これらの生き物が、御座にいまし、かつ、世々限りなく生きておられるかたに、栄光とほまれとを帰し、また、感謝をささげている時、
9Huan huai amah laltutphah tunga tupa leh, huai amah khantawn khawntawna hingpa kianga gan hingten, thupina leh zahomna leh kipahna thu a piak chiang un,
10二十四人の長老は、御座にいますかたのみまえにひれ伏し、世々限りなく生きておられるかたを拝み、彼らの冠を御座のまえに、投げ出して言った、「われらの主なる神よ、あなたこそは、栄光とほまれと力とを受けるにふさわしいかた。あなたは万物を造られました。御旨によって、万物は存在し、また造られたのであります」。
10huai amah laltutphah tunga tupa maah, huai upa sawmnih leh lite a khupboh ua, huan huai amah khantawn khantawna hinpa tuh a bia uhi, huan laltutphah maa a lallukhute uh koikhin,Nang ka Toupa uh leh ka Pathian uh, thupina leh zahomna le thilhihtheihna mu tuak na hi; thil tengteng nang na siama, huan nang thu jiakin om leh siam ahi uhi, a chi ua.
11「われらの主なる神よ、あなたこそは、栄光とほまれと力とを受けるにふさわしいかた。あなたは万物を造られました。御旨によって、万物は存在し、また造られたのであります」。
11Nang ka Toupa uh leh ka Pathian uh, thupina leh zahomna le thilhihtheihna mu tuak na hi; thil tengteng nang na siama, huan nang thu jiakin om leh siam ahi uhi, a chi ua.