1兄弟たちよ。わたしの心の願い、彼らのために神にささげる祈は、彼らが救われることである。
1Unaute aw, ka lungtang deihlam leh amau adia Pathian kianga ka thumna pen jaw, hotdam a hong hihtheihna ding uh ahi
2わたしは、彼らが神に対して熱心であることはあかしするが、その熱心は深い知識によるものではない。
2Pathian lamah phatuam a ngai uh chih ka theihpih ahi, himahleh theihna ahihvakin jaw ahi kei uh.
3なぜなら、彼らは神の義を知らないで、自分の義を立てようと努め、神の義に従わなかったからである。
3Pathian diktatna theilou in, amau diktatna lamkhiak a tum ua, Pathian diktatna ah a kipe lut samkei uhi.
4キリストは、すべて信じる者に義を得させるために、律法の終りとなられたのである。
4Kris bel a gingta peuhmahte adin diktatna a muh theihna ding un dan tawpna ahi ngala.
5モーセは、律法による義を行う人は、その義によって生きる、と書いている。
5Mosi in, Dana diktatna jui jaw, huai diktatna jiakin a hing ding, chiin, a gelh.
6しかし、信仰による義は、こう言っている、「あなたは心のうちで、だれが天に上るであろうかと言うな」。それは、キリストを引き降ろすことである。
6Ginna a diktatnain bel hichin a gen: Na lungsimin, Kua ahia van ah kah ding? Hiam (huai tuh tunglama kipan Kris va pi suk ding, chihna ahi);
7また、「だれが底知れぬ所に下るであろうかと言うな」。それは、キリストを死人の中から引き上げることである。
7Kua ahia khukthuk ah hoh suk ding? Hiam (huai tuh misi laka kipan Kris pi tou nawn ding chihna ahi) chi ken, chiin.
8では、なんと言っているか。「言葉はあなたの近くにある。あなたの口にあり、心にある」。この言葉とは、わたしたちが宣べ伝えている信仰の言葉である。
8Ahihleh, bang ahia a gen? Thuin a honnaih hi, na kam leh na lungtang ah a om, chiin, a gen ahi; (huai tuh ginna thu ka gengen a hi).
9すなわち、自分の口で、イエスは主であると告白し、自分の心で、神が死人の中からイエスをよみがえらせたと信じるなら、あなたは救われる。
9Na kama Jesu Toupa ahi chih na gupa, misi laka kipan Pathianin a kaithou chih na lungtanga na gintak leh hotdamin na om ding, chih.
10なぜなら、人は心に信じて義とされ、口で告白して救われるからである。
10Min lungtangin a gingta ua, diktatna a mu jel uh; kamin a gum ua, hotdamna leng a mu nak uh ahi.
11聖書は、「すべて彼を信じる者は、失望に終ることがない」と言っている。
11Laisiangthouin, kuapeuh amah gingta a zahlak kei ding, achi hi.
12ユダヤ人とギリシヤ人との差別はない。同一の主が万民の主であって、彼を呼び求めるすべての人を豊かに恵んで下さるからである。
12Juda leh Grik mite bangmah ah a lamdanga tuan kei ua, Toupa khat a vek ua tungah Toupa ahi a, a min lou peuhmahte tungah hoihna a hau ngala.
13なぜなら、「主の御名を呼び求める者は、すべて救われる」とあるからである。
13Kuapeuh Toupa min lou tuh hotdamin a om ding hi.
14しかし、信じたことのない者を、どうして呼び求めることがあろうか。聞いたことのない者を、どうして信じることがあろうか。宣べ伝える者がいなくては、どうして聞くことがあろうか。
14Ahihleh, a gintak louhpi uh bangchin a lou ding ua? A thu a jak louhpi uh bangchin a gingta ding ua? Thuhilhmi om louin bangchin a za ding ua?
15つかわされなくては、どうして宣べ伝えることがあろうか。「ああ、麗しいかな、良きおとずれを告げる者の足は」と書いてあるとおりである。
15Sawl a hih kei uleh bangchin thu a hilh ding ua? Thil hoih tanchin kipahhuai tunte khe kilawm natel e! chih gelh bangin.
16しかし、すべての人が福音に聞き従ったのではない。イザヤは、「主よ、だれがわたしたちから聞いたことを信じましたか」と言っている。
16Himahleh, Tanchin Hoih tuh a vek un a ngaikhe kei uhi. Isaiin, Toupa, ka thugen uh kuan ahia gingta? A chi ngala.
17したがって、信仰は聞くことによるのであり、聞くことはキリストの言葉から来るのである。
17Huchiin, ginna tuh jakna jiakin a hong oma, huan, jakna tuh Kris thu kigen jiakin a hongom hi.
18しかしわたしは言う、彼らには聞えなかったのであろうか。否、むしろ「その声は全地にひびきわたり、その言葉は世界のはてにまで及んだ」。
18Ahihleh, a bil un a za kei ua hia? Za nake; A husa uh gam chih ah a thanga, a thu uh kawlmong phain a thangsuakta. Chih ahi.
19なお、わたしは言う、イスラエルは知らなかったのであろうか。まずモーセは言っている、「わたしはあなたがたに、国民でない者に対してねたみを起させ、無知な国民に対して、怒りをいだかせるであろう」。
19Ahihleh, Isreal miten a za kei ua hia? Chi dia gen thamlouhte ka honhaza sak dinga; chi pilloute zangin ka honsuheh ding, chiin, Mosiin a gen masapen hi.
20イザヤも大胆に言っている、「わたしは、わたしを求めない者たちに見いだされ、わたしを尋ねない者に、自分を現した」。そして、イスラエルについては、「わたしは服従せずに反抗する民に、終日わたしの手をさし伸べていた」と言っている。
20Huan Isai in hangtakin, hon zongloute muhin ka omta; hon kanloute ka kimusakta, chiin a gena.Ahihhangin Isreal mite thu ah, mi chihmoh leh selhatte din sun nilouh in kaban ka jak hi, achia.
21そして、イスラエルについては、「わたしは服従せずに反抗する民に、終日わたしの手をさし伸べていた」と言っている。
21Ahihhangin Isreal mite thu ah, mi chihmoh leh selhatte din sun nilouh in kaban ka jak hi, achia.