1では、ユダヤ人のすぐれている点は何か。また割礼の益は何か。
1Ahihleh, Juda min hamphattuamna bang ahia a neih tuan? Zeksum leng bang ahi a phattuamna?
2それは、いろいろの点で数多くある。まず第一に、神の言が彼らにゆだねられたことである。
2Koi lam peuhah a phattuam hi; Pathian thute a kiang ua kep saka a om jiak ahi pen.
3すると、どうなるのか。もし、彼らのうちに不真実の者があったとしたら、その不真実によって、神の真実は無になるであろうか。
3Mi khenkhatten ginna neikei mahle uh, banga hi tuana eita? A gintak louhna un Pathian muanhuaidan bangmah louin a bawl tuan ahia?
4断じてそうではない。あらゆる人を偽り者としても、神を真実なものとすべきである。それは、「あなたが言葉を述べるときは、義とせられ、あなたがさばきを受けるとき、勝利を得るため」と書いてあるとおりである。
4Bawl tuan lou hial; Pathian tuh mi diktak hita hen, mi chih tuh juauthei hi uheh; Nang na thu genin siam na tan theia, vaihawm na omin leng na zoh theihna dingin, chih gelh bangin.
5しかし、もしわたしたちの不義が、神の義を明らかにするとしたら、なんと言うべきか。怒りを下す神は、不義であると言うのか(これは人間的な言い方ではある)。
5Himahleh, i diktatlouhnain Pathian diktatna a hihlat hoih sem leh, bang i gen dia? Pathianin mi a gawtin, mi diktat lou ahi hia? (Mihing dan bangin ka gen a hi).
6断じてそうではない。もしそうであったら、神はこの世を、どうさばかれるだろうか。
6Hilouhial; huchibang hih leh, Pathianin khovel vai bangchin a hawm dia?
7しかし、もし神の真実が、わたしの偽りによりいっそう明らかにされて、神の栄光となるなら、どうして、わたしはなおも罪人としてさばかれるのだろうか。
7Himahleh ka juauthu gen jiaka Pathian thu dikdan amah hihthupi khophiala a lat sem ngal leh, bangachia kei leng mi khial banga siamlouh tan saka om lai ka hia?
8むしろ、「善をきたらせるために、わたしたちは悪をしようではないか」(わたしたちがそう言っていると、ある人々はそしっている)。彼らが罰せられるのは当然である。
8Bang a chi a (hon hek ua, mi khenkhatin gen louhpi hon gen sak bang un). Thil hoih a hongtun theihna dingin thil gilou i hih ding uh, chia i gen jawk louh? Huchibang miten huchibang tuh siamlouh a tan dik him uhi.
9すると、どうなるのか。わたしたちには何かまさったところがあるのか。絶対にない。ユダヤ人もギリシヤ人も、ことごとく罪の下にあることを、わたしたちはすでに指摘した。
9Ahihleh amau sangin i hoih zo khol ua hia? Hoihzo lou hial; Judate leh Grikte khelhna sikhaa om vekin tumalamin leng i ngohta vele;
10次のように書いてある、「義人はいない、ひとりもいない。
10Kuamah mi diktat himhim om kei uh, khat lel leng om het kei uh;
11悟りのある人はいない、神を求める人はいない。
11Kuamah theisiam himhim om kei uh, kuamah Pathian zong himhim om kei uh.
12すべての人は迷い出て、ことごとく無益なものになっている。善を行う者はいない、ひとりもいない。
12A hilou lamah a pial khinta ua, bangmaha phatuam lou in a naom khin vek ua, kuamah thil hoih hih himhim a om kei uh, khat lel leng a om kei uh.
13彼らののどは、開いた墓であり、彼らは、その舌で人を欺き、彼らのくちびるには、まむしの毒があり、
13A gawl uh han kihong ahia; a lei un khemna thu a gen ua. A kam sung uah gul gu a om hi.
14彼らの口は、のろいと苦い言葉とで満ちている。
14A kam uh hamse lohna leh thu khain a dima.
15彼らの足は、血を流すのに速く、
15A khe uh sisan suah dingin a kin suan uhi;
16彼らの道には、破壊と悲惨とがある。
16A lampi uah manthatna leh gimthuakna a om a;
17そして、彼らは平和の道を知らない。
17Khamuanna lampi leng a theikei uhi.
18彼らの目の前には、神に対する恐れがない」。
18A mit uah Pathian laudansiamna himhim a om kei, chih gelh bangin.
19さて、わたしたちが知っているように、すべて律法の言うところは、律法のもとにある者たちに対して語られている。それは、すべての口がふさがれ、全世界が神のさばきに服するためである。
19Danin bangpeuh a gen, dan thuthua omte kiangah a gen ahi chi hi thei ngala; kam chiteng a chih theihna dingin leh khovela mi tengteng Pathian vaihawma a om theihna ding un.
20なぜなら、律法を行うことによっては、すべての人間は神の前に義とせられないからである。律法によっては、罪の自覚が生じるのみである。
20Huchiin, dan thil hih jiakin mi kuamah a mitmuhin siamtangin a om kei ding uh; dan jiakin khelhna theih kimna a hongom ahi ngala.
21しかし今や、神の義が、律法とは別に、しかも律法と預言者とによってあかしされて、現された。
21Ahihhangin, tun bel dan leh jawlneite natheihsak Pathian dikna tuh dan tellou-a hihlatin a omta;
22それは、イエス・キリストを信じる信仰による神の義であって、すべて信じる人に与えられるものである。そこにはなんらの差別もない。
22huai tuh Jesu Kris gintak jiaka, a gingtate tengteng adia Pathian diktatna ahi. Lamdanna himhim a om kei:
23すなわち、すべての人は罪を犯したため、神の栄光を受けられなくなっており、
23mi tengtengin thil a hihkhelh ua, Pathian thupina a tan zohlouh nungun,
24彼らは、価なしに、神の恵みにより、キリスト・イエスによるあがないによって義とされるのである。
24Kris Jesu-a om tatna jiakin, a hehpihnaa a thawna siamtansakin a om uh;
25神はこのキリストを立てて、その血による、信仰をもって受くべきあがないの供え物とされた。それは神の義を示すためであった。すなわち、今までに犯された罪を、神は忍耐をもって見のがしておられたが、
25amah tuh a sisan jiaka thuphatawina hiin, ginnaa muh dingin Pathianin a luikheta. Hiai tuh Pathian dikna latsakna ding ahi, aman a dohtheihna jiaka nidanglai khelhnate a paikan tak jiakin;
26それは、今の時に、神の義を示すためであった。こうして、神みずからが義となり、さらに、イエスを信じる者を義とされるのである。
26huan, amah ngei tuh a dika, chih leh Jesu-a ginna nei mi tuh siam a tangsak chih chetna dingin.
27すると、どこにわたしたちの誇があるのか。全くない。なんの法則によってか。行いの法則によってか。そうではなく、信仰の法則によってである。
27Na otna uh koia om ahia leh? Posiahin a omta. Bang danin ahialeh? Thil hihna danin hia? Hi lou hial, ginna danin ahi jaw.
28わたしたちは、こう思う。人が義とされるのは、律法の行いによるのではなく、信仰によるのである。
28Huchiin, dan thilhih hi louin, ginnaa min siam tangin i sep uhi.
29それとも、神はユダヤ人だけの神であろうか。また、異邦人の神であるのではないか。確かに、異邦人の神でもある。
29Pathian, Judate Pathian ka hia? Jentelte Pathian leng ahi sam ka hia? Hi e, Jentelte-a leng ahi.
30まことに、神は唯一であって、割礼のある者を信仰によって義とし、また、無割礼の者をも信仰のゆえに義とされるのである。すると、信仰のゆえに、わたしたちは律法を無効にするのであるか。断じてそうではない。かえって、それによって律法を確立するのである。
30Pathian khat kia a hih jiakin; huan, aman zeksumte a ginna jiakun, huan, zeksumlouhte a ginna jiakun siam a tangsak ding.Huchi a hih leh dan tuh bangmah louin i bawl ua hia? Bawl lou hial. Dan tuh i hihkip jaw uhi.
31すると、信仰のゆえに、わたしたちは律法を無効にするのであるか。断じてそうではない。かえって、それによって律法を確立するのである。
31Huchi a hih leh dan tuh bangmah louin i bawl ua hia? Bawl lou hial. Dan tuh i hihkip jaw uhi.