¹Laj David ac cuan chic saß rochoch. Ut li Kâcuaß Dios quixqßueheb chi cuânc saß usilal riqßuin laj David eb li xicß nequeßiloc re, li cuanqueb chi xjun sutam.

¹Som nu kongen bodde i sitt hus, og Herren hadde latt ham få ro for alle hans fiender rundt omkring,

²Laj David quixye re li profeta Natán: —¡Qßue retal! Lâin cuanquin saß châbil cab yîbanbil riqßuin li cheß chacalteß. Abanan li muhebâl li cuan cuiß lix Lokßlaj Câx li Kâcuaß, aßan yal riqßuin tßicr yîbanbil, chan.

²sa han til profeten Natan: Se, jeg bor i et hus av sedertre, mens Guds ark bor mellem telttepper.

³Ut laj Natán quixye re: —At rey, bânu chixjunil li cßaßru cuan saß âchßôl xbânunquil, xban nak li Kâcuaß Dios cuan âcuiqßuin, chan.

³Natan sa til kongen: Gjør du bare alt det du har i sinne! For Herren er med dig.

⁴Abanan, chiru li kßojyîn aßan li Kâcuaß Dios quiâtinac riqßuin laj Natán ut quixye re:

⁴Men samme natt kom Herrens ord til Natan, og det lød således:

⁵—Tatxic riqßuin laj David laj cßanjel chicuu ut tâye re chi joßcaßin, “Joßcaßin xye li Kâcuaß. At David, mâcuaß lâat li tatyîbânk re lin templo re tincuânk cuiß.

⁵Gå og si til min tjener David: Så sier Herren: Skulde du bygge mig et hus til å bo i?

⁶Relic chi yâl nak lâin incßaß xincuan saß junak châbil cab chalen saß li cutan nak quicuisiheb lin tenamit aran Egipto toj chalen anakcuan. Nincuan ban saß li tabernáculo, li muhebâl yîbanbil riqßuin tßicr.

⁶Jeg har jo ikke bodd i hus like fra den dag jeg førte Israels barn op fra Egypten, og til denne dag, men jeg vandret om i et telt, i et tabernakel.

⁷Chalen nak xeßcuochbeni chak li ralal xcßajol laj Israel incßaß xinye reheb li yôqueb chi cßamoc be chiruheb nak teßxyîb junak li templo riqßuin chacalteß re tincuânk cuiß.”

⁷Hvor jeg så vandret om med alle Israels barn, har jeg vel nogensinne talt således til nogen av Israels stammer som jeg satte til å vokte mitt folk Israel: Hvorfor har I ikke bygget mig et hus av sedertre?

⁸Li Dios quixye re laj Natán: —Tâye re laj David laj cßanjel chicuu, “Joßcaßin xye âcue li Kâcuaß li nimajcual Dios: Lâin quinsicßoc âcuu nak yôcat chak chi iloc carner saß cßalebâl, ut catinxakab chokß xreyeb lin tenamit Israel.

⁸Derfor skal du si således til min tjener David: Så sier Herren, hærskarenes Gud: Jeg tok dig fra havnegangen, hvor du gikk bak fårene, forat du skulde være fyrste over mitt folk Israel.

⁹Lâin xintenkßan âcue saß chixjunil li naßajej xatcuulac cuiß ut xinkßaxtesi saß âcuukß chixjunileb li xicß nequeßiloc âcue. Xinqßue âcuanquil joß lix cuanquileb li xnînkal ru cuînk li cuanqueb saß ruchichßochß.

⁹Og jeg var med dig overalt hvor du gikk, og utryddet alle dine fiender for dig, og jeg har latt dig vinne et stort navn, så stort som de størstes navn på jorden.

¹⁰Lâin xinqßue xnaßajeb lin tenamit Israel ut xinqßueheb chi cuânc aran chi sa saß xchßôleb. Mâ ani târûk tâisînk reheb. Chi moco eb li incßaß useb xnaßleb teßxrahobtesiheb joß queßxbânu chak junxil.

¹⁰Og jeg har gjort i stand et bosted for mitt folk Israel, og jeg har plantet det der, så det bor i sitt hjem og ikke uroes mere, og urettferdige mennesker ikke plager det lenger som før,

¹¹Chalen nak xebinxakab chak laj rakol âtin chi taklânc saß xbêneb lin tenamit Israel, nabal li raylal xeßxcßul xbaneb li xicß nequeßiloc reheb. Anakcuan lâin tatinqßue chi hilânc riqßuin li raylal aßin. Incßaß chic texchßißchßißîk xbaneb li xicß nequeßiloc êre. Ut tinqßueheb âcualal âcßajol.

¹¹like fra den dag jeg satte dommere over mitt folk Israel, og jeg har latt dig få ro for alle dine fiender. Og nu forkynner Herren dig at Herren vil bygge dig et hus.

¹²Nak tâcuulak xkßehil nak tatcâmk, tatxic chi hilânc saß xyânkeb lâ xeßtônil yucuaß. Lâin tinqßue chokß âcuêkaj jun reheb lâ cualal. Ut tinxakab saß xnaßaj lix cuanquilal.

¹²Når dine dagers tall er fullt, og du hviler hos dine fedre, da vil jeg efter dig opreise din sønn som skal utgå av ditt liv, og jeg vil grunnfeste hans kongedømme.

¹³Aßan li tâyîbânk re li templo li tineßxlokßoni cuiß li tenamit. Ut lâin tinxakabânk re saß xnaßaj lix cuanquil chi junelic.

¹³Han skal bygge et hus for mitt navn, og jeg vil trygge hans kongetrone til evig tid.

¹⁴Lâinak lix yucuaß ut aßanak li cualal. Nak tixbânu li incßaß us, lâin tinkßusuk re, ut tinqßue chixtojbal xmâc, joß nak naxkßus ut naxqßue chi tzßûm li ralal junak yucuaßbej.

¹⁴Jeg vil være hans far, og han skal være min sønn. Når han gjør det som ondt er, vil jeg tukte ham med menneskers ris og med menneskebarns plager;

¹⁵Abanan incßaß tincanab ruxtânanquil ru joß nak quincanab ruxtânanquil ru laj Saúl. Quicuisi saß xcuanquil re nak lâat chic tat-oc chokß rey.

¹⁵men min miskunnhet skal ikke vike fra ham, således som jeg lot den vike fra Saul, han som jeg lot vike for dig.

¹⁶Junelic teßcuânk âcualal âcßajol, ut aßaneb li teßoc chokß rey mokon chi junelic kße cutan. Ut lâ cuanquil xakxôk saß xnaßaj chi junelic,” chan li Kâcuaß.

¹⁶Fast skal ditt hus og ditt kongedømme stå til evig tid for ditt åsyn; din trone skal være grunnfestet til evig tid.

¹⁷Li profeta Natán quixye re laj David chixjunil li cßaßru quiyeheß re ut li cßaßru quicßutbesîc chiru saß visión xban li Kâcuaß.

¹⁷Alle disse ord og hele dette syn bar Natan frem for David.

¹⁸Ut laj David qui-oc saß li muhebâl li cuan cuiß lix Lokßlaj Câx li Kâcuaß. Quitijoc ut quixye: —At Kâcuaß, at nimajcual Dios, ¿anihin lâin ut aniheb li cualal incßajol nak xaqßue li usilal aßin cue?

¹⁸Da gikk kong David inn og blev der inne for Herrens åsyn, og han sa: Hvem er jeg, Herre, Herre, og hvad er mitt hus, at du har ført mig hertil?

¹⁹At Kâcuaß Dios, châcuu lâat toj mâjiß tzßakal li xaye xban nak xaye ajcuiß nak junelic xakxôk xcuanquileb li cualal incßajol li teßcuânk mokon. Mâ jun cuînk nabânun re li nacabânu lâat, at Kâcuaß, at nimajcual Dios.

¹⁹Og enda var dette for lite i dine øine, Herre, Herre, og du talte også om din tjeners hus langt frem i tiden. Og dette er loven for menneskene, Herre, Herre!

²⁰¿Cßaß chic ru naru tinye âcue? Lâat nacanau chanru lin naßleb lâin aj cßanjel châcuu, at Kâcuaß, at inDios.

²⁰Hvad skal så David mere si til dig? Du kjenner jo din tjener, Herre, Herre!

²¹Lâat xabânu chixjunil li xnînkal ru naßleb aßin joß xaye ut joß xacuaj lâat. Ut anakcuan lâat xaye cue re nak lâin tinnau.

²¹For ditt ords skyld og efter ditt hjerte har du gjort alt dette store og forkynt det for din tjener.

²²At nimajcual Dios, kßaxal nim lâ cuanquilal. Mâ jun chic nim xcuanquil joß lâat. Mâ jun chic Dios cuan. Caßaj cuiß lâat, joß ac kabiom resil.

²²Derfor er du stor, Herre Gud! Det er ingen som du, og det er ingen Gud foruten dig, efter alt det vi har hørt med våre ører.

²³Mâ jun chic tenamit cuan saß ruchichßochß joß lâ tenamit Israel. Caßaj cuiß aßan. At Kâcuaß, lâat xatcoloc reheb re nak teßoc chokß âtenamit. Xabânu li milagros, li sachba chßôlej ut li xnînkal ru naßleb re xcolbaleb, re nak naßnôk ruheb lâ tenamit. Lâat cat-isin chak reheb saß xyânkeb li jalanil tenamit ut lix dioseb nak cacuisiheb chak Egipto. Cabânu chixjunil aßan xban xrâbaleb.

²³Og hvor er det på jorden et eneste folk som ditt folk - som Israel - et folk som Gud kom og fridde ut, så det skulde være hans eget folk, for å gjøre sig et navn og for å gjøre dette store for eder og forferdelige gjerninger for ditt land, for ditt folks skyld som du fridde ut fra Egypten, fra hedningefolk og deres guder?

²⁴Lâat catsicßoc ruheb laj Israel re nak aßanakeb lâ tenamit chi junelic. Ut lâat, at Kâcuaß, lâatak lix Dioseb.

²⁴Og du dannet dig ditt folk Israel, så det skulde være ditt folk til evig tid, og du, Herre, er blitt deres Gud.

²⁵At Kâcuaß Dios, chabânu taxak joß xayechißi cue. Tâxakab taxak lin cuanquil chi junelic joß ajcuiß lix cuanquileb li cualal incßajol joß xaye.

²⁵Så opfyll nu, Herre Gud, for evig tid det ord du har talt over din tjener og hans hus, og gjør som du har sagt!

²⁶Chinimâk taxak xlokßal lâ cßabaß chi junelic ut chixjunileb taxak teßyehok re nak lâat, li nimajcual Dios, lâat lix Dioseb laj Israel. Ut tâxakab taxak saß xnaßaj lix cuanquileb li cualal incßajol chi junelic.

²⁶Da skal ditt navn bli stort til evig tid, så folk skal si: Herren, hærskarenes Gud, er Gud over Israel. Og din tjener Davids hus skal være grunnfestet for ditt åsyn.

²⁷At nimajcual Dios, lâat li kaDios lâo aj Israel. Lâat xacßutbesi chicuu nak xakxôk saß xnaßaj lin cuanquil chi junelic. Lâat xaye cue nak eb li cualal incßajol teßoc chokß rey chi junelic. Joßcan nak lâin aj cßanjel châcuu, yôquin chixtzßâmanquil châcuu li usilal aßin.

²⁷For du, Herre, hærskarenes Gud, Israels Gud, har åpenbaret for din tjener at du vil bygge mig et hus. Derfor har din tjener fått frimodighet til å bede denne bønn til dig.

²⁸At Kâcuaß, lâat li nimajcual Dios. Ut lâ cuâtin tzßakal yâl. Lâat xatyechißin li usilal aßin cue lâin laj cßanjel châcuu.Lâin nintzßâma châcuu nak tâcuosobtesiheb li cualal incßajol. Junelic xakxôk taxak saß xnaßaj lix cuanquileb. Osobtesinbilakeb âban chi junelic xban nak xaye nak tâcuosobtesiheb, chan laj David.

²⁸Og nu, Herre, Herre, du er Gud, og dine ord skal bli sannhet, og du har lovt din tjener denne lykke.

²⁹Lâin nintzßâma châcuu nak tâcuosobtesiheb li cualal incßajol. Junelic xakxôk taxak saß xnaßaj lix cuanquileb. Osobtesinbilakeb âban chi junelic xban nak xaye nak tâcuosobtesiheb, chan laj David.

²⁹Så la det nu behage dig å velsigne din tjeners hus, så det må bli stående for ditt åsyn til evig tid! For du, Herre, Herre, har talt, og for din velsignelses skyld skal din tjeners hus bli velsignet i all evighet.