1Saß li xbên chihab nak laj Belsasar quicuan chokß xreyeb laj Babilonia, laj Daniel yô chi cuârc saß lix chßât nak quiril jun li visión li quicutbesîc chiru saß lix matcß. Ut quixtzßîba li cßaßru quiril.
1I Babels konge Belsasars første år hadde Daniel en drøm og så i sitt indre syner mens han lå på sitt leie; siden skrev han drømmen op og fortalte dens hovedinnhold.
2Laj Daniel quixye: —Saß li kßojyîn aßan nak quicuil jun li visión, quicuil nak li ikß yô chak chi châlc saß xcâ pacßalil li ruchichßochß ut yô chirecßasinquil ru li nimla palau.
2Således lød Daniels fortelling: Jeg hadde et syn om natten, og i det syn så jeg hvorledes himmelens fire vinder brøt frem over det store hav.
3Ut câhib li nînki xul queßel saß li palau ut jalan jalânk li junjûnk.
3Og fire store dyr steg op av havet, og alle var de forskjellige fra hverandre.
4Li xbên chanchan jun li cakcoj ut cuan xxicß chanchan xxicß li cßuch. Ut yôquin chirilbal nak qui-isîc lix xicß. Ut li xul quixakabâc saß li chßochß. Chanchan jun li cuînk xakxo. Ut quiqßueheß xnaßleb joß xnaßleb cuînk.
4Det første var som en løve og hadde ørnevinger; og mens jeg så på det, blev dets vinger revet av, og det blev løftet fra jorden og reist på to føtter som et menneske, og det fikk et menneskehjerte.
5Ut li xcab xul chanchan jun li oso, ac yô xcuaclesinquil jun li rukß. Ut cßaxcßo chak oxib li costilla saß re. Ut quicuabi jun li xyâb cux nak quixye, “Cuaßin ut tiu nabal li tib,” chan.
5Så fikk jeg se et dyr til, det annet i rekken; det var likt en bjørn og reiste sig på den ene side*; det hadde tre ribben i sitt gap mellem sine tenner, og det blev sagt til det: Stå op og et meget kjøtt! / {* d.e. på det ene forben.}
6Ut chirix aßan quicuil jun chic li xul chanchan jun li hix, abanan chirix cuan câhib li xicß. Chanchan laj xicßanel xul. Ut cuan câhib lix jolom. Ut quiqßueheß lix cuanquilal re, nak quicuil.
6Derefter så jeg i mitt syn et annet dyr, som lignet en leopard; det hadde fire fuglevinger på ryggen og hadde fire hoder, og det fikk stort velde.
7Ut chirix aßan, quicuil saß lin matcß li xcâ xul. Kßaxal yibru ut xiu xiu rilbal ut kßaxal cau rib. Ut riqßuin li ruch re hierro, quixtßupi li quixchap ut quixcßux ut li joß qßuial incßaß quixchoy xtiubal quixyekßi saß rok. Li xul aßin jalan chiru li quicuil xbên cua ut li jun aßin cuan lajêb lix xucub.
7Derefter fikk jeg i mine nattlige syner se et fjerde dyr, fryktelig og forferdelig og overmåte sterkt; det hadde store tenner av jern og åt og knuste, og det som blev tilovers, trådte det ned med sine føtter; det var anderledes enn alle de første dyr og hadde ti horn.
8Nak yôquin chirilbal lix xucub, aran quicuil jun chic li xucub chßina caßchßin. Yô chak chi êlc saß xyânkeb li lajêb chic. Ut qui-isîc oxib li xucub li quicuil xbên cua. Cuan xnakß ru li chßina xucub nak quicuil. Chanchan xnakß ru cuînk ut riqßuin lix tzßûmal re yô chixnimobresinquil rib.
8Jeg aktet nøie på hornene; da fikk jeg se et annet lite horn som skjøt op mellem dem, og tre av de første horn blev rykket op for dets skyld, og dette horn hadde øine som menneskeøine og en munn som talte store ord.
9Nak yôquin chirilbal aßin, queßxakabâc li cßojaribâl ut li Tîxil Cuînk li cuan chi junelic quicßojla. Li rakß aßan sak sak chanchan li nieve. Ut li rismal chanchan li saki nokß. Lix cßojaribâl cuan saß xbên li ruedas ut yô xxamlel.
9Mens jeg så på dette, blev det satt stoler frem, og en gammel av dager satte sig; hans klædebon var hvitt som sne, og håret på hans hode var som ren ull; hans trone var ildsluer, og hjulene på den var brennende ild.
10Ut li xam chanchan jun li nimaß yô chi cßatc. Ut li qßuila okßob chi tenamit yôqueb chi cßanjelac chiru ut cuan chic li qßuila okßob chi tenamit xakxôqueb chiru. Ut laj rakol âtin quicßojla ut eb li hu queßteli.
10En strøm av ild fløt frem og gikk ut fra ham; tusen ganger tusen tjente ham, og ti tusen ganger ti tusen stod foran ham; retten blev satt, og bøker blev åpnet.
11Toj yôquin ajcuiß chi cßoxlac chirix li quixye li chßina xucub re xnimobresinquil rib, nak queßxcamsi li xcâ xul. Quipedasîc lix tibel, quicuteß saß li xam ut quicßat.
11Mens jeg så på dette, blev dyret drept for de store ords skyld som hornet talte, og dets kropp blev tilintetgjort og kastet i ilden for å brennes.
12Ut qui-isîc lix cuanquileb li oxib chic chi xul li quicuil xbên cua. Abanan queßcanabâc chi yoßyo usta yal ajlanbil cutan aj chic teßcuânk.
12De andre dyrs herredømme blev tatt fra dem; for deres levetid var fastsatt til tid og stund.
13Ut saß ajcuiß li kßojyîn aßan quicuil saß lin matcß nak yô chak chi châlc saß li chok li Cßajolbej. Ut quijiloc riqßuin li Tîxil Cuînk li cuan chi junelic.
13Fremdeles fikk jeg i mine nattlige syner se hvorledes en som lignet en menneskesønn, kom med himmelens skyer; han gikk bort til den gamle av dager og blev ført frem for ham.
14Quiqßueheß xcuanquilal ut xlokßal ut quiqßueheß xcuanquil chi taklânc re nak chixjunileb li tenamit teßcßanjelak chiru aß yal chanru li râtinobâleb. Ut lix lokßal ut lix cuanquilal li jun aßan incßaß tâosokß. Cuânk ban chi junelic.
14Og det blev gitt ham herredømme og ære og rike, og alle folk, ætter og tungemål skulde tjene ham; hans herredømme er et evig herredømme, som ikke forgår, og hans rike er et rike som ikke ødelegges.
15Laj Daniel quixye: —Lâin quisach inchßôl ut qui-oc incßaßux xban li cßaßru quicuil.
15Da blev jeg, Daniel, grepet av uro i min ånd, og synene i mitt indre forferdet mig.
16Ut lâin quinjiloc riqßuin li jun li xakxo chiru li cßojaribâl ut quinpatzß re cßaßru xyâlal chixjunil li quicuil. Ut aßan quichakßoc ut quixye cue cßaßru xyâlal li yôquin chirilbal.
16Jeg gikk bort til en av dem som stod der, og bad ham om å få sikker oplysning om alt dette; og han svarte mig og kunngjorde mig uttydningen av det:
17Quixye cue: —Li câhib chi xul li xacuil, aßaneb retalil li câhib chi rey li teßcuânk xcuanquil saß xbên li ruchichßochß.
17Disse fire store dyr betyr at fire konger skal opstå av jorden;
18Abanan tâcuulak xkßehil nak eb li ralal xcßajol li nimajcual Dios teßqßuehekß xcuanquil ut aßaneb chic teßcuânk xcuanquil chi junelic kße cutan, chan.
18men den Høiestes hellige skal få riket og ha det i eie til evig tid, ja i evigheters evighet.
19Ut lâin toj quicuaj xnaubal cßaßru xyâlal li xcâ xul, li kßaxal jalan chiruheb li oxib chic. Kßaxal xiu xiu rilbal. Cuan ruch re hierro ut li rixißij bronce. Ut quixtßupi li quixchap ut quixcßux ut li joß qßuial incßaß quixchoy xtiubal quixyekßi saß rok.
19Da ønsket jeg å få sikker oplysning om det fjerde dyr, som var anderledes enn alle de andre, det som var så fryktelig og hadde tenner av jern og klør av kobber, og som åt og knuste og trådte det som blev tilovers, ned med sine føtter,
20Ut quinpatzß ajcuiß re cßaßru xyâlal li lajêb chi xucub li cuanqueb saß xjolom. Ut quinpatzß re chirix li xucub li caßchßin li qui-el chak mokon ut queßtßaneß li oxib chiru. Li xucub aßan cuan xnakß ru ut cuan xtzßûmal re ut yô chixnimobresinquil rib riqßuin li naxye. Nacßutun chiru nak aßan nim xcuanquil chiruheb li jun chßol chic.
20og likeså om de ti horn på dets hode, og om det nye horn, det som skjøt op, og for hvis skyld tre av de andre horn falt av - det horn som både hadde øine og en munn som talte store ord, og som var større å se til enn de andre.
21Ut li xucub aßin yô chixpletinquil li ralal xcßajol li Dios nak quicuil ut yô chi numtâc saß xbêneb.
21Jeg så hvorledes dette horn førte krig mot de hellige og fikk overhånd over dem,
22Ut quicuil ajcuiß nak quichal li Tîxil Cuînk li cuan chi junelic ut Aßan quirakoc âtin saß xbêneb chixjunileb ut quixcoleb li ralal xcßajol. Quicuulac xkßehil nak queßqßueheß xcuanquileb xban li Dios.
22inntil den gamle av dager kom, og den Høiestes hellige fikk sin rett, og tiden kom da de hellige tok riket i eie.
23Quixye cue: —Li xcâ xul li xacuil, aßan retalil li xcâ cuanquilal li tâcuânk saß ruchichßochß. Aßan jalan chiruheb chixjunileb li jun chßol chic. Tânumtâk saß xbêneb chixjunileb li cuanqueb saß ruchichßochß. Tixrahobtesiheb li tenamit ut tixyekßiheb saß rok.
23Så lød hans ord: Det fjerde dyr betyr at det på jorden skal komme et fjerde rike, som skal være anderledes enn alle de andre riker, og det skal sluke hele jorden og søndertrede og knuse den.
24Li lajêb chi xucub aßan retalil li lajêb chi cuînk teßcuânk chokß rey. Ut chirixeb aßan, tâcuânk jun chic li rey jalan chiruheb aßan. Ut aßan li tânumtâk saß xbêneb oxib li rey ut tixsacheb.
24Og de ti horn betyr at det av dette rike skal opstå ti konger, og efter dem skal det opstå en annen konge, som skal være anderledes enn de foregående, og som skal ydmyke tre konger,
25Aßan tixmajecua li nimajcual Dios ut tixrahobtesiheb ajcuiß li ralal xcßajol li Dios. Tixcßoxla xjalbal eb li chakßrab ut tixcßoxla xjalbal li cßaynakeb xbânunquil li tenamit. Ut oxib chihab riqßuin media teßcuânk li ralal xcßajol li Dios rubel xcuanquil aßan.
25og han skal tale ord mot den Høieste og undertrykke den Høiestes hellige; han skal tenke på å forandre hellige tider og lov, og de skal gis i hans hånd en tid og tider og en halv tid*. / {* ett år og to år og et halvt år; DNL 12, 7.}
26Abanan li Tîxil Cuînk li cuan chi junelic târakok âtin saß xbên ut târisi lix cuanquil ut tixsach chi junaj cua.
26Så blir retten satt, og herredømmet skal fratas ham, så han blir ødelagt og tilintetgjort for all tid.
27Ut chixjunil li cuanquilal tâqßuehekß reheb li ralal xcßajol li Dios ut aßanakeb chic cuânkeb xcuanquil chi junelic saß xbêneb chixjunileb li cuanqueb xcuanquil jun sut rubel choxa. Ut li cuanqueb xcuanquil saß ruchichßochß teßcßanjelak ut teßpâbânk chiruheb, chan cue.Caßaj cuiß aßan li quicuil saß lin matcß. Lâin cßajoß nak quisach inchßôl ut qui-oc incßaßux. Sakquirin quincuulac xban inxiu abanan quincßûla saß inchßôl li quicuil saß lin matcß ut mâ ani aj e quinserakßi li cßaßru quicuil, chan laj Daniel.
27Og riket og herredømmet og makten over rikene under hele himmelen skal gis til det folk som er den Høiestes hellige; dets rike skal være et evig rike, og alle makter skal tjene og lyde det.
28Caßaj cuiß aßan li quicuil saß lin matcß. Lâin cßajoß nak quisach inchßôl ut qui-oc incßaßux. Sakquirin quincuulac xban inxiu abanan quincßûla saß inchßôl li quicuil saß lin matcß ut mâ ani aj e quinserakßi li cßaßru quicuil, chan laj Daniel.
28Hermed er min fortelling til ende. Jeg, Daniel, forferdedes storlig av mine tanker, og mitt ansikt skiftet farve; men jeg gjemte det jeg hadde sett og hørt, i mitt hjerte.