¹Lâex aj Israel, sukßinkex cuißchic riqßuin li Kâcuaß lê Dios. Lâex yôquex chixcßulbal li raylal xban li mâc xebânu.

¹Samaria skal bøte fordi det har vært gjenstridig mot sin Gud; for sverdet skal de falle, deres små barn skal knuses, og deres fruktsommelige kvinner opskjæres.

²Chexsukßîk cuißchic riqßuin li Kâcuaß ut joßcaßin têye re: —Chacuy chasach taxak li kamâc. Chasume taxak li katij. Li kamayej li takaqßue âcue, aßan lâ lokßoninquil.

²Vend om, Israel, til Herren din Gud! For du er falt ved din misgjerning.

³Lâo xkaqßue retal nak eb laj Asiria incßaß naru toeßxcol, chi moco naru toeßxcol li cacuây re pletic. Chi moco takaye chic “at kadios” reheb li yal nakayîb riqßuin kukß. At Kâcuaß, caßaj cuiß âcuiqßuin cßojcßôk kachßôl xban nak lâat li nacat-uxtânan ruheb li nebaß, chaßkex re li Kâcuaß.

³Kom med [ydmyke] ord og vend om til Herren! Si til ham: Forlat all misgjerning og ta imot det gode vi kan yde - la oss betale med okser, med våre leber*! / {* d.e. med vÃ¥r takk og pris som offer; SLM 51, 19; 119, 108.}

⁴Ut li Kâcuaß texsume ut tixye êre: —Lâin tincuisi chixjunil lê mâusilal. Ut yal xban li cuusilal, texinra xban nak incßaß chic yô injoskßil saß êbên.

⁴Assur skal ikke hjelpe oss, på hester vil vi ikke ride, og vi vil ikke mere si til våre henders verk: Vår Gud! For det er hos dig den farløse finner miskunnhet.

⁵Joß nak li hab naxtßakresi li chaki chßochß, joßcan nak tinqßue cuißchic xsahil xchßôleb laj Israel. Teßchâbilokß cuißchic. Chanchanakeb li utzßußuj nak na-atzßumac. Chanchanakeb li cheß chacalteß aran Líbano li cham naxic lix xeß.

⁵Jeg vil læge deres frafall, jeg vil elske dem av hjertet; for min vrede har vendt sig fra dem.

⁶Teßoc cuißchic chi tâmc laj Israel. Chanchanakeb li cheß li naxhel rib li rukß. Teßqßuehekß cuißchic xlokßal. Chanchanakeb li cheß olivo. Châbilakeb chic. Chanchanakeb chic xsununquil li chacalteß aran Líbano.

⁶Jeg vil være som dugg for Israel; han skal blomstre som en lilje, og han skal slå røtter som skogen på Libanon.

⁷Teßcuânk cuißchic saß lix naßajeb ut lâin tin-ilok reheb. Tebinqßue cuißchic chi tâmc. Chanchanakeb lix qßuial li ru li trigo ut chanchanakeb li ru li uvas. Ut yalak bar tâcuulak resileb joß li châbil vino li na-el aran Líbano.

⁷Hans skudd skal brede sig vidt utover, og hans løv skal skinne som oljetreet, og dufte skal han som Libanon.

⁸Eb li ralal xcßajol laj Efraín teßxye: —¿Cßaß chic ru teßoc cuiß ke li yîbanbil dios? Ut lâin tinsume ut tinye reheb: —Lâin yôquin chêrabinquil ut yôquin chêrilbal. Lâin chanchanin li cheß rax rax ru. Lâin tin-ilok êre ut lâin tin-osobtesînk êre re nak tâcuânk cuißchic nabal cßaßru êre, chaßak li Dios reheb.Cui cuan junak saß êyânk cuan xnaßleb chixtaubal ru li tzßîbanbil arin, chixqßuehak retal lix yâlal. Li cßaßru naxbânu li Kâcuaß, aßan tîc ut châbil. Ut eb li tîqueb xchßôl nequeßxbânu li cßaßru naraj li Dios. Aßut li kßetkßeteb teßosokß xban nak incßaß nequeßxbânu li cßaßru naraj li Dios.

⁸De som sitter i hans skygge, skal atter avle korn og blomstre som vintreet; minnet om ham skal være som Libanons vin.

⁹Cui cuan junak saß êyânk cuan xnaßleb chixtaubal ru li tzßîbanbil arin, chixqßuehak retal lix yâlal. Li cßaßru naxbânu li Kâcuaß, aßan tîc ut châbil. Ut eb li tîqueb xchßôl nequeßxbânu li cßaßru naraj li Dios. Aßut li kßetkßeteb teßosokß xban nak incßaß nequeßxbânu li cßaßru naraj li Dios.

⁹Efra'im! Hvad har jeg mere med avguder å gjøre? Jeg vil bønnhøre ham og se til ham; jeg er som en grønn cypress, det skal vise sig at din frukt kommer fra mig.

¹⁰Hvem er vis, så han skjønner dette, forstandig, så han merker sig det? For Herrens veier er rette, og de rettferdige ferdes på dem, men overtrederne snubler der.