¹Quichakßoc laj Job ut quixye re:

¹Da tok Job til orde og sa:

²—¿Ma joßcaßin nak nacatenkßaheb li incßaß chic nequeßxcuy? ¿Ma joßcaßin nak nacacoleb li mâcßaßeb chic xmetzßêu?

²Hvor du har hjulpet den avmektige, støttet den kraftløse arm!

³Lâat xacßoxla nak nacanau xqßuebal xnaßleb li mâcßaßeb xnaßleb.

³Hvor du har gitt den uvise råd, og hvilket overmål av visdom du har lagt for dagen!

⁴¿Ani yô chi tenkßânc âcue chixyebal li cßaßru yôcat chixyebal? Ut, ¿cßaßru chi musikßil yô chi yehoc âcue nak tâye chi joßcan?—

⁴Hvem har du fremført dine ord for, og hvis ånd har talt gjennem dig?

⁵(Laj Bildad quixye:) —Eb li camenak nequeßsicsot xban xxiuheb saß lix naßajeb li cuan rubel li haß rubel li ruchichßochß.

⁵Dødsrikets skygger skjelver, vannenes dyp og de som bor i dem.

⁶Lix naßajeb li camenak moco mukmu ta nak cuan chiru li Dios. Chiru aßan mâcßaß mukmu.

⁶Dødsriket ligger åpent for ham og avgrunnen uten dekke.

⁷Li Dios quixyîb li choxa saß xnaßaj chi mâcßaß nachapoc re. Joßcan ajcuiß li ruchichßochß. Quixyîb saß xnaßaj chi mâcßaß nacûtun re.

⁷Han breder Norden ut over det øde rum, han henger jorden på intet.

⁸Aßan naxram li haß riqßuin li chok. Ut li chok naxcuy li râlal.

⁸Han binder vannene sammen i sine skyer, og skyene brister ikke under dem.

⁹Aßan naxtzßap ru li po riqßuin li chok.

⁹Han lukker for sin trone, breder sine skyer over den.

¹⁰Aßan quixjach li haß riqßuin li chßochß ut quixjach ajcuiß li cutan riqßuin li kßojyîn.

¹⁰En grense har han dradd i en ring over vannene, der hvor lyset grenser til mørket.

¹¹Nak naâtinac li Kâcuaß, eb li tzûl li nacûtun re li choxa nequeßecßan saß lix naßajeb xbaneb xxiu chiru.

¹¹Himmelens støtter skjelver, og de forferdes for hans trusel.

¹²Riqßuin lix cuanquil quixye re li palau nak tixcanab ecßânc. Xban nak cuan xnaßleb naxqßue chi tuklâc ru li palau.

¹²Ved sin kraft oprører han havet, og ved sin forstand knuser han Rahab.

¹³Yal riqßuin lix musikß quixyîb lix sahob ru li choxa. Ut riqßuin li rukß quixyîb li cßantiß li kßaxal sêb xchßôl chixbânunquil li mâusilal.Kßaxal nim xcuanquil li Dios. Li cßaßru quixbânu riqßuin lix cuanquil yôco chirilbal anakcuan. Abanan yal caßchßin ajcuiß naxcßut chiku. Toj cuan cuißchic nabal toj mâjiß naxcßutbesi chiku. Lâo mâ jokße takatau ru lix nimal lix cuanquilal.—

¹³Ved hans ånde blir himmelen klar; hans hånd gjennemborer den lettfarende drage.

¹⁴Kßaxal nim xcuanquil li Dios. Li cßaßru quixbânu riqßuin lix cuanquil yôco chirilbal anakcuan. Abanan yal caßchßin ajcuiß naxcßut chiku. Toj cuan cuißchic nabal toj mâjiß naxcßutbesi chiku. Lâo mâ jokße takatau ru lix nimal lix cuanquilal.—

¹⁴Se, dette er bare utkantene av hans verk; hvor svak er lyden av det ord vi hører! Men hans veldes torden - hvem forstår den?