¹Lâin ninyâba xcßabaß li Kâcuaß chi cau xyâb incux. Ut nintzßâma chiru nak târuxtâna cuu.

¹En læresalme av David, da han var i hulen, en bønn.

²Caßaj cuiß re aßan ninye li raylal li yôquin chixcßulbal. Re aßan ninye chixjunil li cßaßru nincßul.

²Med min røst roper jeg til Herren, med min røst beder jeg inderlig til Herren.

³At Kâcuaß, nacanau nak kßaxal ra saß inchßôl ut incßaß chic nincuy nak nacuecßa. Lâat nacanau chanru cuanquin. Lâat nacanau nak yalak bar ninnumeß nequeßxqßue li raßal re tineßxcamsi.

³Jeg utøser min sorg for hans åsyn, jeg gir min nød til kjenne for hans åsyn.

⁴Chaqßue taxak retal. Mâ ani cuan arin re tinixcol. Mâ ani natenkßan cue. Mâ ani nacßoxlan cue.

⁴Når min ånd vansmekter i mig, kjenner dog du min sti; på den vei jeg skal vandre, har de lagt skjulte snarer for mig.

⁵At nimajcual Dios, lâin yôquin chixtzßâmanquil intenkßanquil châcuu. At Kâcuaß, lâat aj Colol cue. Caßaj cuiß âcuiqßuin lâat nincßojob inchßôl arin saß ruchichßochß.

⁵Sku til min høire side og se! Det er ikke nogen som kjennes ved mig; all tilflukt er borte for mig, det er ikke nogen som spør efter min sjel.

⁶Chinâcuabi taxak nak yôquin chixtzßâmanquil intenkßanquil châcuu xban nak kßaxal ra cuanquin. Chinâcol taxak chiruheb li yôqueb chinsicßbal re tineßxchap xban nak eb aßan kßaxal cauheb rib chicuu lâin.Chanchan nak tzßaptzßôquin saß tzßalam xban li raylal cuanquin cuiß. Chinâcol re nak tinqßue âlokßal. Teßsahokß saß xchßôleb li tîqueb xchßôl nak teßrabi resil nak lâat xatcoloc cue.

⁶Jeg roper til dig, Herre! Jeg sier: Du er min tilflukt, min del i de levendes land.

⁷Chanchan nak tzßaptzßôquin saß tzßalam xban li raylal cuanquin cuiß. Chinâcol re nak tinqßue âlokßal. Teßsahokß saß xchßôleb li tîqueb xchßôl nak teßrabi resil nak lâat xatcoloc cue.

⁷Gi akt på mitt klagerop, for jeg er blitt såre elendig! Fri mig fra mine forfølgere, for de er mig for sterke!

⁸Før min sjel ut av fengslet, så jeg kan love ditt navn! De rettferdige skal samle sig omkring mig, når du gjør vel imot mig.