Kekchi

Norwegian

Zechariah

2

1Li Kâcuaß quixcßutbesi chicuu jun chic li visión. Quicuil jun li cuînk cuan jun li cßâm re bisoc saß rukß.
1Og jeg løftet mine øine op og fikk se fire horn.
2Ut quinpatzß re: —¿Bar xic âcue?— Ut aßan quixye cue: —Xic cue chixbisbal li tenamit Jerusalén. Tinbis joß nimal rok ut joß nimal ru, chan.
2Da spurte jeg engelen som talte med mig: Hvad er dette? Og han sa til mig: Dette er de horn som har adspredt Juda, Israel og Jerusalem.
3Qui-el li ángel li yô chi âtinac cuiqßuin. Nak yô chi xic, quicuil jun chic li ángel cô chixcßulbal.
3Så lot Herren mig se fire smeder.
4Ut quixye re: —Ayu saß junpât chixtaubal li cuînk li xic re chi bisoc ut tâye re nak teßtâmk cuißchic li cristian saß li tenamit Jerusalén. Xban xqßuial li tenamit ut xban xqßuialeb lix quetômk incßaß chic tâcuânk li tzßac li sutsu cuiß li tenamit.
4Da spurte jeg: Hvad kommer disse her for? Han svarte: Hornene har adspredt Juda, således at ingen vågde å løfte sitt hode, og nu er disse kommet for å forferde dem og slå av hornene på de hedningefolk som har løftet horn mot Juda land for å adsprede det.
5Chanchan sutsûk riqßuin xam li tenamit Jerusalén nak cuânkin riqßuineb chixcolbaleb riqßuin lin cuanquil. Ut tincßutbesi lin lokßal saß xyânkeb, chan li Kâcuaß.
5Så løftet jeg mine øine op og fikk se en mann som hadde en målesnor i sin hånd.
6Li Kâcuaß quixye reheb lix tenamit: —Abihomak lâex aj Israel. Lâin xinjeqßuin êru saß chixjunil li ruchichßochß. Anakcuan tex-êlk saß li naßajej li cuan saß li norte.
6Jeg spurte ham: Hvor skal du hen? Han svarte: Jeg skal til Jerusalem for å utmåle det og se hvor bredt og hvor langt det skal være.
7Lâex aj Jerusalén, li cuanquex Babilonia, elenkex ut sukßinkex cuißchic saß lê naßaj, chan li Kâcuaß.
7Da kom engelen som talte med mig, frem, og en annen engel kom imot ham.
8Nak acak xqßue lin lokßal li Kâcuaß li nimajcual Dios quinixtakla xyebal êre cßaßru teßxcßul li xnînkal ru tenamit li queßrahobtesin êre ut queßnumta saß êbên. Li ani narahobtesin êre, chanchan ajcuiß nak lâin quineßxrahobtesi, chan.
8Og han sa til ham: Spring avsted og si til den unge mann der: Jerusalem skal ligge fritt og åpent på grunn av den mengde mennesker og fe som skal finnes der.
9Joßcan nak tinqßueheb saß raylal. Ut lâex li cuanquex chokß xmôseb, texinqßue chi numtâc saß xbêneb aßan re nak tênau nak li nimajcual Dios, aßan li quitaklan chak cue.
9Og jeg, sier Herren, vil være en ildmur rundt omkring det, og jeg vil åpenbare min herlighet der.
10Li Kâcuaß quixye: —Bichankex chi sa saß êchßôl lâex aj Jerusalén xban nak lâin tincuânk êriqßuin, chan.
10Hør! Hør! Fly bort fra Nordens land, sier Herren; for jeg har spredt eder for himmelens fire vinder, sier Herren.
11Saß eb li cutan aßan nabalakeb li tenamit teßpâbânk re li Kâcuaß. Ut aßan tixye: —Aßanakeb ajcuiß lin tenamit. Ut lâin tincuânk riqßuineb, chaßak li Kâcuaß. Ut lâex tênau nak li nimajcual Dios, aßan li quitaklan chak cue.
11Hør! Sion, berg dig unda, du som bor hos Babels datter!
12Ut li Kâcuaß tâcuânk cuißchic aran Judá saß li Santil Naßajej ut teßsiqßuekß cuißchic ruheb laj Jerusalén xban li Kâcuaß.Chixjunileb li cuanqueb saß ruchichßochß cheßxxucua ta ru li Kâcuaß ut incßaß ta chic teßecßânk xban nak aßan tixcanab chak lix Santil Naßaj ut tâchâlk saß kayânk.
12For så sier Herren, hærskarenes Gud: For sin æres skyld har han sendt mig til hedningefolkene som plyndret eder; for den som rører ved eder, rører ved hans øiesten;
13Chixjunileb li cuanqueb saß ruchichßochß cheßxxucua ta ru li Kâcuaß ut incßaß ta chic teßecßânk xban nak aßan tixcanab chak lix Santil Naßaj ut tâchâlk saß kayânk.
13for se, jeg løfter min hånd mot dem, og de skal bli et rov for dem som nu træler for dem; og I skal kjenne at Herren, hærskarenes Gud, har sendt mig.
14Fryd dig storlig og gled dig, du Sions datter! For se, jeg kommer og vil bo hos dig, sier Herren.
15Og mange hedningefolk skal gi sig til Herren på den dag og bli mitt folk; og jeg vil bo hos dig, og du skal kjenne at Herren, hærskarenes Gud, har sendt mig til dig.
16Og Herren skal ta Juda til eie som sin del på den hellige jordbunn; og han skal ennu en gang utvelge Jerusalem.
17Vær stille, alt kjød, for Herrens åsyn! For han har reist sig og er gått ut av sin hellige bolig.