Korean

Esperanto

Psalms

122

1(다윗의 시. 곧 성전에 올라가는 노래) 사람이 내게 말하기를 여호와의 집에 올라가자 할 때에 내가 기뻐하였도다
1Kanto de suprenirado. De David. Mi ekgxojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.
2예루살렘아 ! 우리 발이 네 성문 안에 섰도다
2Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,
3예루살렘아 ! 너는 조밀한 성읍과 같이 건설되었도다
3Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu cxio kunigxis.
4지파들 곧 여호와의 이름에 감사하려고 이스라엘의 전례대로 그리로 올라가는도다
4Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laux la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.
5거기 판단의 보좌를 두셨으니 곧 다윗 집의 보좌로다
5CXar tie staris tronoj de jugxo, Tronoj de la domo de David.
6예루살렘을 위하여 평안을 구하라 예루살렘을 사랑하는 자는 형통하리로다
6Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.
7네 성 안에는 평강이 있고 네 궁중에는 형통이 있을지어다
7Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.
8내가 내 형제와 붕우를 위하여 이제 말하리니 네 가운데 평강이 있을지어다
8Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.
9여호와 우리 하나님의 집을 위하여 내가 네 복을 구하리로다
9Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.