¹욥이 대답하여 가로되

¹Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:

²내가 진실로 그 일이 그런 줄을 알거니와 인생이 어찌 하나님 앞에 의로우랴

²"Po, unë e di që është kështu, por si mund të jetë i drejtë njeriu përpara Perëndisë?

³사람이 하나님과 쟁변하려 할지라도 천 마디에 한 마디도 대답하지 못하리라

³Në rast se dikush dëshiron të diskutojë me të, nuk mund t'i përgjigjet veçse një herë mbi një mijë.

⁴하나님은 마음이 지혜로우시고 힘이 강하시니 스스로 강퍅히 하여 그를 거역하고 형통한 자가 누구이랴

⁴Perëndia është i urtë nga zemra dhe i fuqishëm nga forca, kush, pra, u fortësua kundër tij dhe i shkoi mbarë?

⁵그가 진노하심으로 산을 무너뜨리시며 옮기실지라도 산이 깨닫지 못하며

⁵Ai vendos malet dhe ato nuk e dijnë që ai i përmbys në zemërimin e tij.

⁶그가 땅을 움직여 그 자리에서 미신즉 그 기둥이 흔들리며

⁶Ai e tund dheun nga vendi i tij, dhe kollonat e tij dridhen.

⁷그가 해를 명하여 뜨지 못하게 하시며 별들을 봉하시며

⁷Urdhëron diellin, dhe ai nuk lind, dhe vulos yjet.

⁸그가 홀로 하늘을 펴시며 바다 물결을 밟으시며

⁸I vetëm shpalos qiejt dhe ecën mbi valët e larta të detit.

⁹북두성과 삼성과 묘성과 남방의 밀실을 만드셨으며

⁹Ka bërë Arushën dhe Orionin, Plejadat dhe krahinat e jugut.

¹⁰측량할 수 없는 큰 일을, 셀 수 없는 기이한 일을 행하시느니라

¹⁰Ai bën gjëra të mëdha dhe që nuk mund të hetohen, po, mrekulli të panumërta.

¹¹그가 내 앞으로 지나시나 내가 보지 못하며 그가 내 앞에서 나아 가시나 내가 깨닫지 못하느니라

¹¹Ja, më kalon afër dhe nuk e shoh, kalon tutje dhe nuk e kuptoj.

¹²하나님이 빼앗으시면 누가 막을 수 있으며 무엇을 하시나이까 ? 누가 물을 수 있으랴

¹²Ja, ai kap gjahun dhe kush mund t'ia rimarrë? Kush mund t'i thotë: "Çfarë po bën?".

¹³하나님이 진노를 돌이키지 아니하시나니 라합을 돕는 자들이 그 아래 굴복하겠거든

¹³Perëndia nuk e tërheq zemërimin e tij; poshtë tij përkulen ndihmësit e Rahabit.

¹⁴하물며 내가 감히 대답하겠으며 무슨 말을 택하여 더불어 변론하랴

¹⁴Si mund t'i përgjigjem, pra, dhe të zgjedh fjalët e mia për të diskutuar me të?

¹⁵가령 내가 의로울지라도 감히 대답하지 못하고 나를 심판하실 그에게 간구하였을 뿐이며

¹⁵Edhe sikur të kisha të drejtë, nuk do të kisha mundësi t'i përgjigjem, por do t'i kërkoja mëshirë gjyqtarit tim.

¹⁶가령 내가 그를 부르므로 그가 내게 대답하셨을지라도 내 음성을 들으셨다고는 내가 믿지 아니하리라

¹⁶Në rast se unë e thërres dhe ai më përgjigjet, nuk mund të besoj akoma se e ka dëgjuar zërin tim,

¹⁷그가 폭풍으로 나를 꺾으시고 까닭없이 내 상처를 많게 하시며

¹⁷ai, që më godet me furtunën, dhe i shumëzon plagët e mia pa shkak.

¹⁸나로 숨을 쉬지 못하게 하시며 괴로움으로 내게 채우시는구나

¹⁸Nuk më lë të marr frymë, përkundrazi më mbush me hidhërime.

¹⁹힘으로 말하면 그가 강하시고 심판으로 말하면 누가 그를 호출 하겠느냐 ?

¹⁹Edhe në qoftë se bëhet fjalë për forcën, ja, ai është i fuqishëm; por sa për gjykimin, kush do të më caktojë një ditë për t'u paraqitur?

²⁰가령 내가 의로울지라도 내 입이 나를 정죄하리니 가령 내가 순전할지라도 나의 패괴함을 증거하리라

²⁰Edhe sikur të isha i drejtë, vetë të folurit tim do të më dënonte; edhe sikur të isha i ndershëm, ai do të provonte se jam i çoroditur.

²¹나는 순전하다마는 내가 나를 돌아보지 아니하고 내 생명을 천히 여기는구나

²¹Jam i ndershëm, por nuk e çmoj fare veten time dhe e përçmoj jetën time.

²²일이 다 일반이라 그러므로 나는 말하기를 하나님이 순전한 자나 악한 자나 멸망시키신다 하나니

²²Éshtë e njëjta gjë, prandaj them: "Ai shkatërron njeriun e ndershëm dhe të keqin".

²³홀연히 재앙이 내려 도륙될 때에 무죄한 자의 고난을 그가 비웃으시리라

²³Në qoftë se një fatkeqësi mbjell papritur vdekjen, ai qesh me vuajtjen e të pafajmëve.

²⁴세상이 악인의 손에 붙이웠고 재판관의 얼굴도 가리워졌나니 그렇게 되게 한 이가 그가 아니시면 누구이뇨 ?

²⁴Toka u është dhënë në dorë të këqijve; ai u vesh sytë gjyqtarëve të saj; po të mos jetë ai, kush mund të ishte, pra?

²⁵나의 날이 체부보다 빠르니 달려가므로 복을 볼 수 없구나

²⁵Tani ditët e mia kalojnë më shpejt se një vrapues, ikin pa parë asnjë të mirë.

²⁶그 지나가는 것이 빠른 배 같고 움킬 것에 날아 내리는 독수리와도 같구나

²⁶Ikin shpejt si anijet prej xunkthi, si shqiponja që sulet mbi gjahun e vet.

²⁷가령 내가 말하기를 내 원통함을 잊고 얼굴 빛을 고쳐 즐거운 모양을 하자 할지라도

²⁷Në qoftë se them: "Dua ta harroj vajtimin, ta lë pamjen time të trishtuar dhe të tregohem i gëzuar",

²⁸오히려 내 모든 고통을 두려워하오니 주께서 나를 무죄히 여기지 않으실 줄을 아나이다

²⁸më hyn frika për të gjitha dhembjet e mia; e di mirë që ti nuk do të më konsiderosh të pafajshëm.

²⁹내가 정죄하심을 입을진대 어찌 헛되이 수고하리이까 ?

²⁹Në qoftë se jam i dënuar tanimë, pse të lodhem më kot?

³⁰내가 눈녹은 물로 몸을 씻고 잿물로 손을 깨끗이 할지라도

³⁰Edhe sikur të lahesha me borë dhe të pastroja duart e mia me sodë,

³¹주께서 나를 개천에 빠지게 하시리니 내 옷이라도 나를 싫어하리이다

³¹ti do të më hidhje në baltën e një grope, edhe vetë rrobat e mia do të më kishin lemeri.

³²하나님은 나처럼 사람이 아니신즉 내가 그에게 대답함도 불가하고 대질하여 재판할 수도 없고

³²Në të vërtetë ai nuk është një njeri si unë, të cilit mund t'i përgjigjemi dhe të dalim në gjyq bashkë.

³³양척 사이에 손을 얹을 판결자도 없구나

³³Nuk ka asnjë arbitër midis nesh, që të vërë dorën mbi ne të dy.

³⁴주께서 그 막대기를 내게서 떠나게 하시고 그 위엄으로 나를 두렵게 하지 아니하시기를 원하노라

³⁴Le të largojë nga unë shkopin e tij, tmerri i tij të mos më trembë.

³⁵그리하시면 내가 두려움 없이 말하리라 나는 본래 그런 자가 아니니라

³⁵Atëherë do të mund të flas pa pasur frikë prej tij, sepse nuk jam kështu me veten time.