Korean

Shqip

Lamentations

5

1여호와여, 우리의 당한 것을 기억하시고 우리의 수욕을 감찰하옵소서
1Kujto, o Zot, atë që na ka ndodhur, shiko dhe vër re turpin tonë.
2우리 기업이 외인에게, 우리 집들도 외인에게 돌아갔나이다
2Trashëgimia jonë u ka kaluar të huajve, shtëpitë tona njerëzve që nuk janë tanët.
3우리는 아비 없는 외로운 자식이오며 우리 어미는 과부 같으니
3Ne u bëmë jetimë, pa etër, nënat tona janë si të veja.
4우리가 은을 주고 물을 마시며 값을 주고 섶을 얻으오며
4Duhet të paguajmë për ujët që pimë, drutë tona i kemi vetëm me pagesë.
5우리를 쫓는 자는 우리 목을 눌렀사오니 우리가 곤비하여 쉴 수 없나이다
5Na ndjekin me një zgjedhë mbi qafë, jemi të rraskapitur dhe nuk kemi fare pushim.
6우리가 애굽 사람과 앗수르 사람과 악수하고 양식을 얻어 배불리고자 하였나이다
6I kemi shtrirë dorën Egjiptit dhe Asirisë për t'u ngopur me bukë.
7우리 열조는 범죄하고 없어졌고 우리는 그 죄악을 담당하였나이다
7Etërit tanë kanë mëkatuar dhe nuk janë më, dhe ne mbajmë ndëshkimin për paudhësitë e tyre.
8종들이 우리를 관할함이여 그 손에서 건져낼 자가 없나이다
8Skllevërit sundojnë mbi ne, askush nuk mund të na çlirojë nga duart e tyre.
9광야에는 칼이 있으므로 죽기를 무릅써야 양식을 얻사오니
9E nxjerrim bukën duke rrezikuar jetën tonë, përpara shpatës së shkretëtirës.
10주림의 열기로 인하여 우리의 피부가 아궁이처럼 검으니이다
10Lëkura jonë është ngrohur si në një furrë për shkak të valës së urisë.
11대적이 시온에서 부녀들을, 유다 각 성에서 처녀들을 욕보였나이다
11Kanë dhunuar gratë në Sion, virgjëreshat në qytetet e Judës.
12방백들의 손이 매어달리며 장로들의 얼굴이 존경을 받지 못하나이다
12Krerët janë varur nga duart e tyre, personi i pleqëve nuk është respektuar.
13소년들이 맷돌을 지오며 아이들이 섶을 지다가 엎드러지오며
13Të rinjtë i vunë të bluajnë, të vegjëlit u rrëzuan nën barrën e druve.
14노인은 다시 성문에 앉지 못하며 소년은 다시 노래하지 못하나이다
14Pleqtë nuk mblidhen më te porta, të rinjtë nuk u bien më veglave të tyre.
15우리 마음에 희락이 그쳤고 우리의 무도가 변하여 애통이 되었사오며
15Gëzimi i zemrave tona është pakësuar, vallja jonë është shndërruar në zi.
16우리 머리에서 면류관이 떨어졌사오니 오호라 ! 우리의 범죄함을 인함이니이다
16Kurora ka rënë nga koka jonë; mjerë ne, sepse kemi mëkatuar!
17이러므로 우리 마음이 피곤하고 이러므로 우리 눈이 어두우며
17Prandaj u sëmur zemra jonë, për këto gjëra na janë errësuar sytë:
18시온산이 황무하여 여우가 거기서 노나이다
18për malin e Sionit që është i shkretuar dhe në të cilin sillen dhelprat.
19여호와여, 주는 영원히 계시오며 주의 보좌는 세세에 미치나이다
19Por ti, o Zot, mbetesh për jetë, dhe froni yt brez pas brezi.
20주께서 어찌하여 우리를 영원히 잊으시오며 우리를 이같이 오래 버리시나이까 ?
20Pse do të na harroje për jetë dhe do të na braktisje për një kohë të gjatë?
21여호와여, 우리를 주께로 돌이키소서 그리하시면 우리가 주께로 돌아가겠사오니 우리의 날을 다시 새롭게 하사 옛적 같게 하옵소서
21Na bëj që të rikthehemi te ti, o Zot, dhe ne do të kthehemi; rivendos ditët tona si në të kaluarën.
22주께서 우리를 아주 버리셨사오며 우리에게 진노하심이 특심하시니이다
22Mos vallë na hodhe poshtë fare apo je zemëruar me të madhe kundër nesh?