¹무리에게서 스스로 나뉘는 자는 자기 소욕을 따르는 자라 온갖 참 지혜를 배척하느니라

¹Kush veçohet kërkon kënaqësinë e tij dhe zemërohet kundër gjithë diturisë së vërtetë.

²미련한 자는 명철을 기뻐하지 아니하고 자기의 의사를 드러내기만 기뻐하느니라

²Budallai nuk gjen kënaqësi te maturia, por vetëm në të vënit në dukje të zemrës së tij.

³악한 자가 이를 때에는 멸시도 따라오고 부끄러운 것이 이를 때에는 능욕도 함께 오느니라

³Kur vjen i pabesi vjen edhe përçmimi dhe bashkë me humbjen e nderit vjen turpi.

⁴명철한 사람의 입의 말은 깊은 물과 같고 지혜의 샘은 솟쳐 흐르는 내와 같으니라

⁴Fjalët e gojës së një njeriu janë ujëra të thella; burimi i diturisë është si një rrjedhë uji që shkon duke gurgulluar.

⁵악인을 두호하는 것과 재판할 때에 의인을 억울하게 하는 것이 선하지 아니하니라

⁵Nuk është mirë të preferosh të pabesin, apo të shkaktosh humbjen e të drejtit në gjyq.

⁶미련한 자의 입술은 다툼을 일으키고 그 입은 매를 자청하느니라

⁶Buzët e budallait të çojnë në grindje, dhe goja e tij kërkon goditje.

⁷미련한 자의 입은 그의 멸망이 되고 그 입술은 그의 영혼의 그물이 되느니라

⁷Goja e budallait është shkatërrimi i tij dhe buzët e tij janë një lak për jetën e tij.

⁸남의 말하기를 좋아하는 자의 말은 별식과 같아서 뱃 속 깊은 데로 내려가느니라

⁸Fjalët e shpifësit janë si një gjellë shumë e shijshme që zbret thellë në zorrë.

⁹자기의 일을 게을리 하는 자는 패가 하는 자의 형제니라

⁹Edhe ai që është përtac në punën e tij është vëlla i planprishësit.

¹⁰여호와의 이름은 견고한 망대라 의인은 그리로 달려가서 안전함을 얻느니라

¹⁰Emri i Zotit është një kala e fortë, tek ai turret i drejti dhe gjen siguri.

¹¹부자의 재물은 그의 견고한 성이라 그가 높은 성벽 같이 여기느니라

¹¹Pasuria e kamësit është qyteti i tij i fortë dhe simbas mendimit të tij ajo është si një mur i lartë.

¹²사람의 마음의 교만은 멸망의 선봉이요 겸손은 존귀의 앞잡이니라

¹²Përpara shkatërrimit, zemra e njeriut ngrihet, por para lavdisë vjen përulësia.

¹³사연을 듣기 전에 대답하는 자는 미련하여 욕을 당하느니라

¹³Kush jep përgjigje për një çështje para se ta ketë dëgjuar, tregon marrëzinë e tij për turp të vet.

¹⁴사람의 심령은 그 병을 능히 이기려니와 심령이 상하면 그것을 누가 일으키겠느냐

¹⁴Fryma e njeriut i jep krahë në sëmundjen e tij, por kush mund ta ngrerë një frymë të demoralizuar?

¹⁵명철한 자의 마음은 지식을 얻고 지혜로운 자의 귀는 지식을 구하느니라

¹⁵Zemra e njeriut të matur fiton dituri, edhe veshi i të urtëve kërkon diturinë.

¹⁶선물은 그 사람의 길을 너그럽게 하며 또 존귀한 자의 앞으로 그를 인도하느니라

¹⁶Dhurata e njeriut i hap rrugën dhe e çon në prani të të mëdhenjve.

¹⁷송사에 원고의 말이 바른 것 같으나 그 피고가 와서 밝히느니라

¹⁷I pari që mbron çështjen e vet duket sikur ka të drejtë; por pastaj vjen tjetri dhe e shqyrton.

¹⁸제비 뽑는 것은 다툼을 그치게 하여 강한 자 사이에 해결케 하느니라

¹⁸Fati u jep fund grindjeve dhe i ndan të fuqishmit.

¹⁹노엽게 한 형제와 화목하기가 견고한 성을 취하기 보다 어려운즉 이러한 다툼은 산성 문빗장 같으니라

¹⁹Një vëlla i fyer është si një qytet i fortë; dhe grindjet janë si shulat e një kalaje.

²⁰사람은 입에서 나오는 열매로 하여 배가 부르게 되나니 곧 그 입술에서 나는 것으로하여 만족케 되느니라

²⁰Njeriu e ngop barkun me frytin e gojës së tij, ai ngopet me prodhimin e buzëve të tij.

²¹죽고 사는 것이 혀의 권세에 달렸나니 혀를 쓰기 좋아하는 자는 그 열매를 먹으리라

²¹Vdekja dhe jeta janë nën pushtetin e gjuhës; ata që e duan do të hanë frytet e saj.

²²아내를 얻는 자는 복을 얻고 여호와께 은총을 받는 자니라

²²Kush ka gjetur grua ka gjetur një gjë të mirë dhe ka siguruar një favor nga Zoti.

²³가난한 자는 간절한 말로 구하여도 부자는 엄한 말로 대답하느니라

²³I varfëri flet duke u lutur, kurse i pasuri përgjigjet me ashpërsi.

²⁴많은 친구를 얻는 자는 해를 당하게 되거니와 어떤 친구는 형제보다 친밀하니라

²⁴Njeriu që ka shumë miq duhet gjithashtu të tregohet mik, por është një mik që është më i lidhur se një vëlla.