¹(다윗의 시. 유다 광야에 있을 때에) 하나님이여, 주는 나의 하나님이시라 내가 간절히 주를 찾되 물이 없어 마르고 곤핍한 땅에서 내 영혼이 주를 갈망하며 내 육체가 주를 앙모하나이다

¹O Perëndi, ti je Perëndia im, unë të kërkoj në mëngjes; shpirti im është i etur për ty; ty të dëshiron mishi im në tokë të thatë dhe të djegur, pa ujë.

²내가 주의 권능과 영광을 보려 하여 이와 같이 성소에서 주를 바라보았나이다

²Kështu të admirova në shenjtërore, duke soditur forcën tënde dhe lavdinë tënde.

³주의 인자가 생명보다 나으므로 내 입술이 주를 찬양할 것이라

³Me qenë se mirësia jote vlen më tepër se jeta, buzët e mia do të të lëvdojnë.

⁴이러므로 내 평생에 주를 송축하며 주의 이름으로 인하여 내 손을 들리이다

⁴Kështu do të të bekoj deri sa të jetoj dhe në emrin tënd do të ngre duart e mia.

⁵골수와 기름진 것을 먹음과 같이 내 영혼이 만족할 것이라 내 입이 기쁜 입술로 주를 찬송하되

⁵Shpirti im do të ngopet si të kishte ngrënë palcë dhe dhjamë, dhe goja ime do të të lëvdojë me buzë të gëzuara.

⁶내가 나의 침상에서 주를 기억하며 밤중에 주를 묵상할 때에 하오리니

⁶Të kujtoj në shtratin tim, të mendoj kur rri zgjuar natën.

⁷주는 나의 도움이 되셨음이라 내가 주의 날개 그늘에서 즐거이 부르리이다

⁷Duke qenë se ti ke qenë ndihma ime, unë këndoj tërë gëzim në hijen e krahëve të tu.

⁸나의 영혼이 주를 가까이 따르니 주의 오른손이 나를 붙드시거니와

⁸Shpirti im mbahet ngushtë te ti; dora jote e djathtë më mban.

⁹나의 영혼을 찾아 멸하려 하는 저희는 땅 깊은 곳에 들어가며

⁹Por ata që kërkojnë jetën time për ta shkatërruar, do të zbresin në pjesët më të ulta të tokës.

¹⁰칼의 세력에 붙인바 되어 시랑의 밥이 되리이다

¹⁰Ata do t'i dorëzohen pushtetit të shpatës dhe do të bëhen pre e çakejve.

¹¹왕은 하나님을 즐거워하리니 주로 맹세한 자마다 자랑할 것이나 거짓말 하는 자의 입은 막히리로다

¹¹Por mbreti do të gëzohet te Perëndia; kushdo që betohet për të do të përlëvdohet, sepse goja e gënjeshtrave do të detyrohet të mbyllet.