1(아삽의 시) 하나님이 참으로 이스라엘 중 마음이 정결한 자에게 선을 행하시나
1Me siguri Perëndia është i mirë me Izraelin, me ata që janë të pastër nga zemra.
2나는 거의 실족할 뻔 하였고 내 걸음이 미끄러질 뻔 하였으니
2Por, sa për mua, gati gati po më pengoheshin këmbët dhe për pak hapat e mia do të shkisnin.
3이는 내가 악인의 형통함을 보고 오만한 자를 질시하였음이로다
3Sepse i kisha zili mburravecët, duke parë mirëqënien e njerëzve të këqij.
4저희는 죽는 때에도 고통이 없고 그 힘이 건강하며
4Sepse nuk ka dhembje në vdekjen e tyre, dhe trupi i tyre është i majmë.
5타인과 같은 고난이 없고 타인과 같은 재앙도 없나니
5Ata nuk po heqin si vdekatarët e tjerë, as pësojnë goditje si njerëzit e tjerë.
6그러므로 교만이 저희 목걸이요 강포가 저희의 입는 옷이며
6Prandaj kryelartësia i rrethon si një gjerdan dhe dhuna i mbështjell si një rrobe.
7살찜으로 저희 눈이 솟아나며 저희 소득은 마음의 소원보다 지나며
7Sytë u dalin jashtë nga dhjami dhe përfytyrimet e çoroditura të zemrës së tyre vërshojnë.
8저희는 능욕하며 악하게 압제하여 말하며 거만히 말하며
8Ata tallen dhe kurdisin me pabesi shtypjen, flasin me arrogancë.
9저희 입은 하늘에 두고 저희 혀는 땅에 두루 다니도다
9E drejtojnë gojën e tyre kundër qiellit dhe gjuha e tyre përshkon tokën.
10그러므로 그 백성이 이리로 돌아와서 잔에 가득한 물을 다 마시며
10Prandaj njerëzit e tyre kthehen nga ajo anë dhe pijnë me të madhe ujërat e tyre,
11말하기를 하나님이 어찌 알랴 지극히 높은 자에게 지식이 있으랴 하도다
11dhe thonë: "Si është e mundur që Perëndia të dijë çdo gjë dhe të ketë njohuri te Shumë i Larti?".
12볼지어다 ! 이들은 악인이라 항상 평안하고 재물은 더 하도다
12Ja, këta janë të pabesë; megjithatë janë gjithnjë të qetë dhe i shtojnë pasuritë e tyre.
13내가 내 마음을 정히 하며 내 손을 씻어 무죄하다 한 것이 실로 헛되도다
13Më kot, pra, pastrova zemrën time dhe i lava duart në pafajësinë time.
14나는 종일 재앙을 당하며 아침마다 징책을 보았도다
14Sepse jam goditur tërë ditën dhe jam ndëshkuar çdo mëngjes.
15내가 만일 스스로 이르기를 내가 이렇게 말하리라 하였더면 주의 아들들의 시대를 대하여 궤휼을 행하였으리이다
15Sikur të kisha thënë: "Do të flas edhe unë kështu", ja, do të kisha mohuar brezin e bijve të tu.
16내가 어찌면 이를 알까 하여 생각한즉 내게 심히 곤란하더니
16Atëherë kërkova ta kuptoj këtë gjë, por ajo m'u duk shumë e vështirë.
17하나님의 성소에 들어갈 때에야 저희 결국을 내가 깨달았나이다
17Deri sa hyra në shenjtoren e Perëndisë dhe mora parasysh fundin e tyre.
18주께서 참으로 저희를 미끄러운 곳에 두시며 파멸에 던지시니
18Me siguri, ti i vë në vënde të rrëshqitshme dhe kështu i bën që të bien në shkatërrim.
19저희가 어찌 그리 졸지에 황폐되었는가 놀람으로 전멸하였나이다
19Si u shkatërruan në një çast! Ata vdiqën të konsumuar nga tmerri!
20주여, 사람이 깬 후에는 꿈을 무시함같이 주께서 깨신 후에 저희 형상을 멸시하시리이다
20Ashtu si në një ëndërr, kur zgjohesh, kështu edhe ti, o Zot, kur të zgjohesh, do të përbuzësh pamjen e tyre të kotë.
21내 마음이 산란하며 내 심장이 찔렸나이다
21Kur zemra ime acarohej dhe e ndjeja veten sikur më shponin nga brenda,
22내가 이같이 우매 무지하니 주의 앞에 짐승이오나
22unë isha pa mend dhe pa kuptim; para teje isha si një kafshë.
23내가 항상 주와 함께하니 주께서 내 오른손을 붙드셨나이다
23Por megjithatë unë jam gjithnjë me ty; ti më ke kapur nga dora e djathtë.
24주의 교훈으로 나를 인도하시고 후에는 영광으로 나를 영접하시리니
24Ti do të më udhëheqësh me këshillën tënde dhe do të më çosh pastaj në lavdi.
25하늘에서는 주 외에 누가 내게 있리요 땅에서는 주 밖에 나의 사모할 자 없나이다
25Cilin kam në qiell veç teje? Dhe mbi tokë nuk dëshiroj tjetër njeri veç teje.
26내 육체와 마음은 쇠잔하나 하나님은 내 마음의 반석이시요 영원한 분깃이시라
26Mishi im dhe zemra ime nuk mund të ligështohen, por Perëndia është kështjella e zemrës sime dhe pjesa ime në përjetësi.
27대저 주를 멀리하는 자는 망하리니 음녀 같이 주를 떠난 자를 주께서 다 멸하셨나이다
27Sepse ja, ata që largohen prej teje do të vdesin; ti shkatërron tërë ata që, duke kurvëruar, largohen prej teje.
28하나님께 가까이 함이 내게 복이라 내가 주 여호와를 나의 피난처로 삼아 주의 모든 행사를 전파하리이다
28Por sa për mua, e mira është t'i afrohem Perëndisë; e kam bërë Zotin tim, Zotin, strehën time, për të treguar gjithë veprat e tua.