¹여호와여, 우리의 당한 것을 기억하시고 우리의 수욕을 감찰하옵소서

¹Iyong alalahanin, Oh Panginoon, kung anong dumating sa amin: iyong masdan, at tingnan ang aming pagkadusta.

²우리 기업이 외인에게, 우리 집들도 외인에게 돌아갔나이다

²Ang aming mana ay napasa mga taga ibang lupa, ang aming mga bahay ay sa mga taga ibang bayan.

³우리는 아비 없는 외로운 자식이오며 우리 어미는 과부 같으니

³Kami ay mga ulila at walang ama; ang aming mga ina ay parang mga bao.

⁴우리가 은을 주고 물을 마시며 값을 주고 섶을 얻으오며

⁴Aming ininom ang aming tubig sa halaga ng salapi; ang aming kahoy ay ipinagbibili sa amin.

⁵우리를 쫓는 자는 우리 목을 눌렀사오니 우리가 곤비하여 쉴 수 없나이다

⁵Ang mga manghahabol sa amin ay nangasa aming mga leeg: kami ay mga pagod, at walang kapahingahan.

⁶우리가 애굽 사람과 앗수르 사람과 악수하고 양식을 얻어 배불리고자 하였나이다

⁶Kami ay nakipagkamay sa mga taga Egipto, at sa mga taga Asiria, upang mangabusog ng tinapay.

⁷우리 열조는 범죄하고 없어졌고 우리는 그 죄악을 담당하였나이다

⁷Ang aming mga magulang ay nagkasala at wala na; At aming pinasan ang kanilang mga kasamaan.

⁸종들이 우리를 관할함이여 그 손에서 건져낼 자가 없나이다

⁸Mga alipin ay nangagpupuno sa amin: walang magligtas sa amin sa kanilang kamay.

⁹광야에는 칼이 있으므로 죽기를 무릅써야 양식을 얻사오니

⁹Aming tinatamo ang aming tinapay sa pamamagitan ng kapahamakan ng aming buhay, dahil sa tabak sa ilang.

¹⁰주림의 열기로 인하여 우리의 피부가 아궁이처럼 검으니이다

¹⁰Ang aming balat ay maitim na parang hurno, dahil sa maningas na init ng kagutom.

¹¹대적이 시온에서 부녀들을, 유다 각 성에서 처녀들을 욕보였나이다

¹¹Kanilang dinahas ang mga babae, sa Sion, ang mga dalaga sa mga bayan ng Juda.

¹²방백들의 손이 매어달리며 장로들의 얼굴이 존경을 받지 못하나이다

¹²Ang mga prinsipe ay nangabibitin ng kanilang kamay: ang mga mukha ng mga matanda ay hindi iginagalang.

¹³소년들이 맷돌을 지오며 아이들이 섶을 지다가 엎드러지오며

¹³Ang mga binata ay nangagpapasan ng gilingan, at ang mga bata ay nangadudulas sa lilim ng kahoy.

¹⁴노인은 다시 성문에 앉지 못하며 소년은 다시 노래하지 못하나이다

¹⁴Ang mga matanda ay wala na sa pintuang-bayan. Ang mga binata'y wala na sa kanilang mga tugtugin.

¹⁵우리 마음에 희락이 그쳤고 우리의 무도가 변하여 애통이 되었사오며

¹⁵Ang kagalakan ng aming puso ay naglikat; ang aming sayaw ay napalitan ng tangisan.

¹⁶우리 머리에서 면류관이 떨어졌사오니 오호라 ! 우리의 범죄함을 인함이니이다

¹⁶Ang putong ay nahulog mula sa aming ulo: sa aba namin! sapagka't kami ay nangagkasala.

¹⁷이러므로 우리 마음이 피곤하고 이러므로 우리 눈이 어두우며

¹⁷Dahil dito ang aming puso ay nanglulupaypay; dahil sa mga bagay na ito ay nagdidilim ang aming mga mata;

¹⁸시온산이 황무하여 여우가 거기서 노나이다

¹⁸Dahil sa bundok ng Sion na nasira; nilalakaran ng mga zora.

¹⁹여호와여, 주는 영원히 계시오며 주의 보좌는 세세에 미치나이다

¹⁹Ikaw, Oh Panginoon, nananatili magpakailan man: ang iyong luklukan ay sa sali't saling lahi.

²⁰주께서 어찌하여 우리를 영원히 잊으시오며 우리를 이같이 오래 버리시나이까 ?

²⁰Bakit mo kami nililimot magpakailan man, at pinababayaan mo kaming totoong malaon?

²¹여호와여, 우리를 주께로 돌이키소서 그리하시면 우리가 주께로 돌아가겠사오니 우리의 날을 다시 새롭게 하사 옛적 같게 하옵소서

²¹Manumbalik ka sa amin, Oh Panginoon, at kami ay manunumbalik: baguhin mo ang aming mga araw na gaya nang una.

²²주께서 우리를 아주 버리셨사오며 우리에게 진노하심이 특심하시니이다

²²Nguni't itinakuwil mo kaming lubos, ikaw ay totoong napoot sa amin.