¹내 아들아 내 말을 지키며 내 명령을 네게 간직하라

¹Anak ko ingatan mo ang aking mga salita, at impukin mo sa iyo ang aking mga utos.

²내 명령을 지켜서 살며 내 법을 네 눈동자처럼 지키라 !

²Ingatan mo ang aking mga utos at mabuhay ka; at ang aking kautusan na parang itim ng iyong mata.

³이것을 네 손가락에 매며 이것을 네 마음판에 새기라

³Itali mo sa iyong mga daliri; ikintal mo sa iyong puso.

⁴지혜에게 너는 내 누이라 하며 명철에게 너는 내 친족이라 하라

⁴Sabihin mo sa karunungan, Ikaw ay aking kapatid na babae; at tawagin mong iyong kamaganak na babae ang unawa:

⁵그리하면 이것이 너를 지켜서 음녀에게,말로 호리는 이방 계집에게 빠지지 않게 하리라

⁵Upang kanilang maingatan ka sa babaing masama; sa babaing di kilala na nagtatabil ng kaniyang mga salita.

⁶내가 내 집 들창으로, 살창으로 내어다 보다가

⁶Sapagka't sa dungawan ng aking bahay tumitingin ako sa aking solihia;

⁷어리석은자 중에, 소년 중에 한 지혜 없는 자를 보았노라

⁷At ako'y tumingin sa mga musmos, ako'y nagmasid sa mga may kabataan, sa may kabataang walang bait,

⁸그가 거리를 지나 음녀의 골목 모퉁이로 가까이 하여 그 집으로 들어가는데

⁸Na dumaraan sa lansangan na malapit sa kaniyang sulok, at siya'y yumaon sa daan na patungo sa kaniyang bahay;

⁹저물 때, 황혼 때, 깊은밤 흑암 중에라

⁹Sa pagtatakip silim, sa kinagabihan ng araw, sa kalahatian ng gabi, at sa kadiliman.

¹⁰그 때에 기생의 옷을 입은 간교한 계집이 그를 맞으니

¹⁰At, narito, doo'y nasalubong niya ang isang babae na nakagayak ng tila isang patutot, at tuso sa puso.

¹¹이 계집은 떠들며 완패하며 그 발이 집에 머물지 아니하여

¹¹Siya'y madaldal at matigas ang ulo; ang kaniyang mga paa ay hindi nagsisitahan sa kaniyang bahay:

¹²어떤 때에는 거리, 어떤 때에는 광장 모퉁이, 모퉁이에 서서 사람을 기다리는 자라

¹²Ngayo'y nasa mga lansangan siya, mamaya'y nasa mga luwal na dako siya, at nagaabang sa bawa't sulok,

¹³그 계집이 그를 붙잡고 입을 맞추며 부끄러움을 모르는 얼굴로 말하되

¹³Sa gayo'y hinahawakan niya siya at hinahagkan siya, at may mukhang walang hiya na nagsasabi siya sa kaniya:

¹⁴내가 화목제를 드려서 서원한 것을 오늘날 갚았노라

¹⁴Mga hain na mga handog tungkol sa kapayapaan ay sa akin; sa araw na ito ay tinupad ko ang aking mga panata.

¹⁵이러므로 내가 너를 맞으려고 나와서 네 얼굴을 찾다가 너를 만났도다

¹⁵Kaya't lumabas ako upang salubungin ka, hinanap kong masikap ang iyong mukha, at nasumpungan kita.

¹⁶내 침상에는 화문 요와 애굽의 문채 있는 이불을 폈고

¹⁶Aking inilatag ang aking higaan na may mga coltsong may burda, na yari sa guhitguhit na kayong lana sa Egipto.

¹⁷몰약과 침향과 계피를 뿌렸노라

¹⁷At aking pinabanguhan ang aking higaan ng mira, mga oleo, at sinamomo.

¹⁸오라, 우리가 아침까지 흡족하게 서로 사랑하며 사랑함으로 희락하자

¹⁸Parito ka, tayo'y magpakasiya sa pagsisintahan hanggang sa kinaumagahan; magpakasaya tayo sa mga pagsisintahan.

¹⁹남편은 집을 떠나 먼 길을 갔는데

¹⁹Sapagka't ang lalake ay wala sa bahay, siya'y naglakbay sa malayo:

²⁰은 주머니를 가졌은즉 보름에나 집에 돌아오리라 하여

²⁰Siya'y nagdala ng supot ng salapi; siya'y uuwi sa bahay sa kabilugan ng buwan.

²¹여러가지 고운 말로 혹하게 하며 입술의 호리는 말로 꾀므로

²¹Kaniyang pinasusuko siya ng karamihan ng kaniyang mga matamis na salita, hinihila niya siya ng katabilan ng kaniyang mga labi.

²²소년이 곧 그를 따랐으니 소가 푸주로 가는 것 같고 미련한 자가 벌을 받으려고 쇠사슬에 매이러 가는 것과 일반이라

²²Pagdaka ay sumusunod siya sa kaniya, gaya ng toro na naparoroon sa patayan, O gaya ng sa mga tanikala sa sawayan sa mangmang;

²³필경은 살이 그 간을 뚫기까지에 이를 것이라 새가 빨리 그물로 들어가되 그 생명을 잃어버릴 줄을 알지 못함과 일반이니라

²³Hanggang sa lagpasan ng isang palaso ang kaniyang atay; gaya ng ibong nagmamadali sa bitag, at hindi nakakaalam na yao'y sa kaniyang buhay.

²⁴아들들아 나를 듣고 내 입의 말에 주의하라

²⁴Ngayon nga, mga anak ko, dinggin ninyo ako, at makinig kayo ng mga salita ng aking bibig.

²⁵네 마음이 음녀의 길로 치우치지 말며 그 길에 미혹지 말지어다

²⁵Huwag humilig ang iyong puso sa kaniyang mga lakad, huwag kang lumiko sa kaniyang mga landas.

²⁶대저 그가 많은 사람을 상하여 엎드러지게 하였나니 그에게 죽은자가 허다하니라

²⁶Sapagka't kaniyang inihiga ang maraming may sugat: Oo, lahat niyang pinatay ay isang makapangyarihang hukbo.

²⁷그 집은 음부의 길이라 사망의 방으로 내려가느니라

²⁷Ang kaniyang bahay ay daang patungo sa Sheol. Pababa sa mga silid ng kamatayan.