¹(다윗의 시. 곧 성전에 올라가는 노래) 사람이 내게 말하기를 여호와의 집에 올라가자 할 때에 내가 기뻐하였도다

¹Ako'y natutuwa nang kanilang sabihin sa akin, tayo'y magsiparoon sa bahay ng Panginoon.

²예루살렘아 ! 우리 발이 네 성문 안에 섰도다

²Ang mga paa natin ay nagsisitayo sa loob ng iyong mga pintuang-bayan, Oh Jerusalem;

³예루살렘아 ! 너는 조밀한 성읍과 같이 건설되었도다

³Jerusalem, na natayo na parang bayang siksikan:

⁴지파들 곧 여호와의 이름에 감사하려고 이스라엘의 전례대로 그리로 올라가는도다

⁴Na inaahon ng mga lipi, sa makatuwid baga'y ng mga lipi ng Panginoon, na pinaka patotoo sa Israel, upang magpasalamat sa pangalan ng Panginoon.

⁵거기 판단의 보좌를 두셨으니 곧 다윗 집의 보좌로다

⁵Sapagka't doo'y nalagay ang mga luklukan na ukol sa kahatulan, ang mga luklukan ng sangbahayan ni David.

⁶예루살렘을 위하여 평안을 구하라 예루살렘을 사랑하는 자는 형통하리로다

⁶Idalangin ninyo ang kapayapaan ng Jerusalem: sila'y magsisiginhawa na nagsisiibig sa iyo.

⁷네 성 안에는 평강이 있고 네 궁중에는 형통이 있을지어다

⁷Kapayapaan nawa ang sumaloob ng inyong mga kuta, at kaginhawahan sa loob ng iyong mga palasio.

⁸내가 내 형제와 붕우를 위하여 이제 말하리니 네 가운데 평강이 있을지어다

⁸Dahil sa aking mga kapatid at aking mga kasama, aking sasabihin ngayon, kapayapaan ang sumaiyong loob.

⁹여호와 우리 하나님의 집을 위하여 내가 네 복을 구하리로다

⁹Dahil sa bahay ng Panginoon nating Dios. Hahanapin ko ang iyong buti.