¹Šuachas Bildadas atsakydamas tarė:

¹Nang magkagayo'y sumagot si Bildad na Suhita, at nagsabi,

²“Ar ilgai jūs dar taip kalbėsite? Nutilkite ir leiskite mums kalbėti.

²Hanggang kailan manghuhuli kayo ng mga salita? Inyong bulayin, at pagkatapos ay magsasalita kami.

³Kodėl mes laikomi gyvuliais ir neišmanėliais?

³Bakit kami nangabibilang na parang mga hayop, at naging marumi sa iyong paningin?

⁴Tu plėšai save pykčiu. Ar dėl tavęs žemė taps tuščia ir uolos pajudės iš savo vietos?

⁴Ikaw na nagpapakabagbag sa iyong galit, pababayaan ba ang lupa dahil sa iyo? O babaguhin ba ang bato mula sa kinaroroonan?

⁵Nedorėlio šviesa užges ir jo liepsnos kibirkštis nebešvies.

⁵Oo, ang ilaw ng masama ay papatayin, at ang liyab ng kaniyang apoy ay hindi liliwanag.

⁶Jo palapinėje bus tamsu ir jo žiburys užges su juo.

⁶Ang ilaw ay magdidilim sa kaniyang tolda, at ang kaniyang ilawan sa itaas niya ay papatayin.

⁷Jo buvę tvirti žingsniai sutrumpės, jo paties sumanymas jį parblokš.

⁷Ang mga hakbang ng kaniyang kalakasan ay mapipigil, at ang kaniyang sariling payo ang magbabagsak sa kaniya.

⁸Jo kojos įkliuvusios į tinklą, jis eina uždengta duobe.

⁸Sapagka't siya'y inihagis sa lambat ng kaniyang sariling mga paa, at siya'y lumalakad sa mga silo.

⁹Jo kulnis pateks į spąstus, ir jis paklius plėšikui.

⁹Isang panghuli ang huhuli sa kaniya sa mga sakong. At isang silo ay huhuli sa kaniya.

¹⁰Kilpa padėta jam ant žemės, spąstai ant tako.

¹⁰Ang panali ay nakakubli ukol sa kaniya sa lupa, at isang patibong na ukol sa kaniya ay nasa daan.

¹¹Pavojai gąsdins jį iš visų pusių ir nuvarys jį nuo kojų.

¹¹Mga kakilabutan ay tatakot sa kaniya sa lahat ng dako, at hahabol sa kaniya sa kaniyang mga sakong.

¹²Jo jėgos išseks nuo bado, žlugimas pasiruošęs prie jo šono.

¹²Ang kaniyang kalakasan ay manglalata sa gutom, at ang kapahamakan ay mahahanda sa kaniyang tagiliran.

¹³Jo odą suės ligos, mirties pirmagimis prarys jo jėgą.

¹³Susupukin ang mga sangkap ng kaniyang katawan, Oo, lalamunin ng panganay ng kamatayan ang kaniyang mga sangkap.

¹⁴Jo pasitikėjimas bus išrautas iš jo palapinės ir nuves jį pas siaubų karalių.

¹⁴Siya'y ilalabas sa kaniyang tolda na kaniyang tinitiwalaan; at siya'y dadalhin sa hari ng mga kakilabutan.

¹⁵Tai gyvens jo palapinėje, nes ji nebepriklauso jam, jo buveinė bus apibarstyta siera.

¹⁵Tatahan sa kaniyang tolda yaong di niya kaanoano: azufre ay makakalat sa kaniyang tahanan.

¹⁶Jo šaknys nudžius žemėje, o šakos bus nukirstos viršuje.

¹⁶Ang kaniyang mga ugat ay mangatutuyo sa ilalim, at sa ibabaw ay puputulin ang kaniyang sanga.

¹⁷Jo atsiminimas dings krašte ir jo vardas nebus minimas gatvėje.

¹⁷Ang alaala sa kaniya ay mawawala sa lupa, at siya'y mawawalan ng pangalan sa lansangan.

¹⁸Jis bus išvytas iš šviesos į tamsą ir išvarytas iš pasaulio.

¹⁸Siya'y ihahatid sa kadiliman mula sa liwanag, at itatapon sa labas ng sanglibutan.

¹⁹Palikuonių jis nepaliks tautoje ir niekas nepasiliks jo buveinėje.

¹⁹Siya'y hindi magkakaroon kahit anak, ni anak man ng anak sa gitna ng kaniyang bayan, ni anomang nalabi sa kaniyang pinakipamayanan.

²⁰Po jo atėję stebėsis jo diena ir prieš jį buvę bus išgąsdinti.

²⁰Silang nagsisidating pagkatapos ay mangatitigilan sa kaniyang kaarawan, gaya ng nangauna na nangatakot.

²¹Tikrai tokia yra nedorėlio buveinė ir vieta to, kuris nepažįsta Dievo”.

²¹Tunay na ganyan ang mga tahanan ng mga liko, at ito ang kalalagyan niya na hindi nakakakilala sa Dios.