1Naamatietis Cofaras atsakydamas tarė:
1Nang magkagayo'y sumagot si Zophar na Naamathita, at nagsabi,
2“Mano mintys verčia mane atsiliepti, ir dėl to aš skubu kalbėti.
2Kaya't nagbibigay sagot sa akin ang aking mga pagiisip, dahil nga sa aking pagmamadali na taglay ko.
3Aš girdėjau priekaištus man ir mano supratimo dvasia verčia mane atsakyti.
3Aking narinig ang saway na inilalagay ako sa kahihiyan, at ang diwa ng aking pagkaunawa ay sumasagot sa akin.
4Ar nežinai, kad nuo seno, kai žmogus buvo įkurdintas žemėje,
4Hindi mo ba nalalaman ito ng una, mula nang ang tao'y malagay sa lupa,
5nedorėlių džiaugsmas trumpas ir veidmainių džiaugsmas tik akimirka?
5Na ang pagtatagumpay ng masama ay maikli, at ang kagalakan ng di banal ay sandali lamang?
6Nors jo puikybė pasiektų dangus ir jo galva liestų debesis,
6Bagaman ang kaniyang karilagan ay napaiilanglang hanggang sa langit, at ang kaniyang ulo ay umaabot hanggang sa mga alapaap;
7jis pražus kaip jo paties išmatos. Kas jį matė, klaus: ‘Kur jis?’
7Gayon may matutunaw siya magpakailan man, na gaya ng kaniyang sariling dumi: silang nangakakita sa kaniya ay mangagsasabi: Nasaan siya?
8Kaip sapnas jis dings, pranyks kaip nakties regėjimas.
8Siya'y mawawala na gaya ng panaginip, at hindi masusumpungan. Oo, siya'y mawawala na parang pangitain sa gabi.
9Akis, kuri jį matė, nebematys jo daugiau ir jo vieta jo neberegės.
9Ang mata na nakakita sa kaniya ay hindi na siya makikita pa; ni mamamalas pa man siya sa kaniyang pook.
10Jo vaikai ieškos beturčių palankumo, jo rankos sugrąžins jo turtus.
10Hahanapin ng kaniyang mga anak ang lingap ng dukha, at ang kaniyang mga kamay ay magsasauli ng kaniyang kayamanan.
11Jo kaulai pilni jaunystės nuodėmių, kurios gulės dulkėse kartu su juo.
11Ang kaniyang mga buto ay puspos ng kaniyang kabataan, nguni't hihiga na kasama niya sa alabok.
12Nors nedorybė saldi jo burnoje, nors jis slepia ją po savo liežuviu,
12Bagaman ang kasamaan ay masarap sa kaniyang bibig, bagaman kaniyang itago sa ilalim ng kaniyang dila;
13saugo ją ir nepaleidžia, paslėpęs savo burnoje,
13Bagaman kaniyang patawarin, at hindi niya ito babayaan, kundi ingatan pa sa loob ng kaniyang bibig;
14tačiau maistas jo viduriuose virs gyvačių tulžimi.
14Gayon ma'y ang kaniyang pagkain ay nabago na sa kaniyang tiyan, siyang kamandag ng mga ahas sa loob niya.
15Prarytus turtus jis išvems; Dievas iš jo pilvo ištrauks juos.
15Siya'y sumakmal ng mga kayamanan, at kaniyang mga isusuka uli: mga aalisin uli ng Dios sa kaniyang tiyan.
16Gyvačių nuodus jis čiulps, jį nužudys angies liežuvis.
16Kaniyang hihititin ang kamandag ng mga ahas; papatayin siya ng dila ng ulupong.
17Jis nematys upių ir upelių, tekančių medumi ir pienu.
17Hindi niya matitingnan ang mga ilog, ang umaagos na mga bukal ng pulot at mantekilya.
18Ką jis uždirbo, turės atiduoti ir neprarys to. Jis atlygins savo turtais ir nepasidžiaugs jais.
18Na kaniyang isasauli ang kaniyang pinagpagalan, at hindi lalamunin; ayon sa pag-aari na kaniyang tinangkilik, hindi siya magagalak.
19Nes jis nuskriaudė ir apleido vargšą, pasisavino namus, kurių nestatė.
19Sapagka't kaniyang pinighati at pinabayaan ang dukha; kaniyang kinuhang marahas ang isang bahay; at hindi niya itatayo.
20Jo godumui nebuvo ribų, bet jis nieko neišgelbės.
20Sapagka't hindi siya nakakilala ng katiwasayan sa loob niya, hindi siya makapagliligtas ng anoman sa kaniyang kinaluluguran.
21Neliks jo valgio ir niekas nežiūrės į jo gėrybes.
21Walang bagay na naiwan na hindi niya sinakmal; kaya't ang kaniyang kaginhawahan ay hindi mananatili.
22Kai jis bus apsirūpinęs, jam bus ankšta, nelaimės rankos apims jį.
22Sa lubos niyang kasaganaan ay magigipit siya; ang kamay ng bawa't nasa karalitaan ay darating sa kaniya.
23Kai jis norės prikimšti savo pilvą, Dievas pasiųs savo rūstybę ant jo, išlies ją, jam bevalgant.
23Pagka kaniyang bubusugin ang kaniyang tiyan, ihuhulog ng Dios ang kaniyang mabangis na poot sa kaniya. At ibubugso sa kaniya samantalang siya'y kumakain.
24Jis bėgs nuo geležinio ginklo, bet jį pervers varinis lankas.
24Kaniyang tatakasan ang sandatang bakal, at ang busog na tanso ay hihilagpos sa kaniya.
25Strėlė bus ištraukta iš jo kūno, žibantis antgalis bus išliejęs jo tulžį; siaubai apniks jį.
25Binubunot niya ang pana, at lumalabas sa kaniyang katawan: Oo, ang makintab na talim ay lumalabas mula sa kaniyang apdo; mga kakilabutan ang sumasa kaniya.
26Tamsa paslėpta jo viduje; prarys jį ugnis, kurios niekas neužkūrė. Bus varginami tie, kas liks jo palapinėje.
26Lahat na kadiliman ay nalalagay na mga pinakakayamanan niya; isang apoy na hindi hinipan ng tao ay susupok sa kaniya: susupukin niyaon ang naiwan sa kaniyang tolda.
27Dangus atskleis jo kaltę ir žemė sukils prieš jį.
27Ihahayag ng mga langit ang kaniyang kasamaan, at ang lupa ay babangon laban sa kaniya.
28Visas jo turtas bus sunaikintas ir nuneštas Jo rūstybės dieną.
28Ang pakinabang ng kaniyang bahay ay yayaon, ang kaniyang mga pag-aari ay huhuho sa kaarawan ng kaniyang kapootan.
29Tokia dalis yra nuo Dievo nedorėliui ir toks palikimas yra Dievo jam skirtas”.
29Ito ang bahagi ng masamang tao mula sa Dios, at ang manang takda sa kaniya ng Dios.