1Vaikai, klausykite tėvo pamokymo. Būkite atidūs, kad įgytumėte supratimo.
1Dinggin ninyo, mga anak ko, ang turo ng ama, at makinig kayo upang matuto ng kaunawaan:
2Aš duodu jums gerą mokymą, neapleiskite mano įstatymo.
2Sapagka't bibigyan ko kayo ng mabuting aral; huwag ninyong bayaan ang aking kautusan.
3Aš buvau tėvo sūnus, mylimas ir vienintelis savo motinos akyse.
3Sapagka't ako'y anak sa aking ama, malumanay at bugtong sa paningin ng aking ina.
4Jis mokė mane ir sakė: “Išlaikyk širdyje mano žodžius, laikykis mano įsakymų ir būsi gyvas.
4At tinuruan niya ako, at nagsabi sa akin: Pigilan ng iyong puso ang aking mga salita; ingatan mo ang aking mga utos, at mabuhay ka:
5Įsigyk išminties, įsigyk supratimo. Neužmiršk mano burnos žodžių ir nenukrypk nuo jų.
5Magtamo ka ng karunungan, magtamo ka ng kaunawaan; huwag mong kalimutan, ni humiwalay man sa mga salita ng aking bibig:
6Neapleisk išminties, ir ji globos tave; mylėk ją, ir ji saugos tave.
6Huwag mo siyang pabayaan at iingatan ka niya; ibigin mo siya at iingatan ka niya.
7Svarbiausia yra išmintis; įsigyk išmintį ir už visą savo turtą įsigyk supratimą.
7Karunungan ay pinaka pangulong bagay; kaya't kunin mo ang karunungan: Oo, sa lahat mong kukunin ay kunin mo ang unawa.
8Vertink ją, ir ji išaukštins tave. Apglėbk ją, ir ji suteiks tau garbę.
8Iyong ibunyi siya, at kaniyang itataas ka: kaniyang dadalhin ka sa karangalan, pagka iyong niyakap siya.
9Ji vainikuos tavo galvą malone, duos tau šlovės karūną.
9Siya'y magbibigay sa iyong ulo ng pugong na biyaya: isang putong ng kagandahan ay kaniyang ibibigay sa iyo.
10Klausyk, mano sūnau, ir priimk mano žodžius, kad ilgai gyventum.
10Dinggin mo, Oh anak ko, at iyong tanggapin ang aking mga sinasabi; at ang mga taon ng iyong buhay ay magiging marami.
11Aš nurodau tau išminties kelią, vedu tiesiais takais.
11Aking itinuro ka sa daan ng karunungan; aking pinatnubayan ka sa landas ng katuwiran.
12Kai jais eisi, tavo žingsniai nebus varžomi ir bėgdamas nesuklupsi.
12Pagka ikaw ay yumayaon hindi magigipit ang iyong mga hakbang; at kung ikaw ay tumatakbo, hindi ka matitisod.
13Tvirtai laikykis pamokymo ir neapleisk jo; saugok jį, nes tai yra tavo gyvybė.
13Hawakan mong mahigpit ang turo; huwag mong bitawan: iyong ingatan; sapagka't siya'y iyong buhay.
14Neik nedorėlių taku ir nevaikščiok piktųjų keliu.
14Huwag kang pumasok sa landas ng masama, at huwag kang lumakad ng lakad ng mga masasamang tao.
15Venk jo ir nevaikščiok juo, pasitrauk nuo jo ir praeik pro šalį.
15Ilagan mo, huwag mong daanan; likuan mo, at magpatuloy ka.
16Jie neužmiega, nepadarę pikto ir miegas iš jų atimamas, kol kam nors nepakenkia.
16Sapagka't hindi sila nangatutulog, malibang sila'y nakagawa ng kasamaan; at ang kanilang tulog ay napapawi, malibang sila'y makapagpabuwal.
17Jie valgo nedorybės duoną ir geria smurto vyną.
17Sapagka't sila'y nagsisikain ng tinapay ng kasamaan, at nagsisiinom ng alak ng karahasan.
18Teisiųjų takas yra kaip skaisti šviesa, kuri šviečia vis ryškiau iki tobulos dienos.
18Nguni't ang landas ng matuwid ay parang maliyab na liwanag, na sumisilang ng higit at higit sa sakdal na araw.
19Nedorėlių kelias yra kaip tamsa, jie nežino, kur jie suklups.
19Ang lakad ng masama ay parang kadiliman: Hindi nila nalalaman kung ano ang kanilang kinatitisuran.
20Mano sūnau, atkreipk dėmesį į mano žodžius, palenk ausį mano pamokymams.
20Anak ko, makinig ka sa aking mga salita; ikiling mo ang iyong pakinig sa aking mga sabi.
21Teneatsitraukia jie nuo tavo akių, saugok juos širdies gilumoje.
21Huwag mangahiwalay sa iyong mga mata; Ingatan mo sa kaibuturan ng iyong puso.
22Jie yra gyvybė tiems, kurie juos randa, ir sveikata visam jų kūnui.
22Sapagka't buhay sa nangakakasumpong, at kagalingan sa buo nilang katawan.
23Saugok su visu stropumu savo širdį, nes iš jos teka gyvenimo versmė.
23Ingatan mo ang iyong puso ng buong sikap; sapagka't dinadaluyan ng buhay,
24Atstumk nuo savęs nedorą burną, ir iškrypusios lūpos tebūna toli nuo tavęs.
24Ihiwalay mo sa iyo ang masamang bibig, at ang mga suwail na labi ay ilayo mo sa iyo.
25Tegul tavo akys žiūri tiesiai ir akių vokai tebūna nukreipti tiesiai prieš tave.
25Tuminging matuwid ang iyong mga mata, at ang iyong mga talukap-mata ay tuminging matuwid sa harap mo.
26Apgalvok taką savo kojai, ir tegu tavo keliai būna įtvirtinti.
26Papanatagin mo ang landas ng iyong mga paa, at mangatatag ang lahat ng iyong lakad.
27Nepasuk nei dešinėn, nei kairėn. Patrauk savo koją nuo pikto”.
27Huwag kang lumiko sa kanan o sa kaliwa man: ihiwalay mo ang iyong paa sa kasamaan.