¹Dieve, Tu esi mano Dievas! Nuo ankstaus ryto Tavęs ieškau, Tavęs trokšta mano siela, kūnas ilgisi Tavęs kaip sausa ir nualinta žemė be vandens.

¹Oh Dios, ikaw ay Dios ko; hahanapin kitang maaga: kinauuhawan ka ng aking kaluluwa, pinananabikan ka ng aking laman, sa isang tuyo at uhaw na lupa na walang tubig.

²Šventykloje ieškojau Tavęs, pamačiau Tavo galybę ir šlovę.

²Sa gayo'y tumingin ako sa iyo sa santuario. Upang tanawin ang iyong kapangyarihan at ang iyong kaluwalhatian.

³Tavo malonė yra geresnė už gyvenimą, todėl mano lūpos girs Tave.

³Sapagka't ang iyong kagandahang-loob ay mainam kay sa buhay: pupurihin ka ng aking mga labi.

⁴Šlovinsiu Tave, kol gyvensiu, Tavo vardą minėdamas, kelsiu į Tave rankas.

⁴Sa gayo'y pupurihin kita habang ako'y nabubuhay: igagawad ko ang aking mga kamay sa iyong pangalan.

⁵Mano siela bus pasotinta kaip kaulų smegenimis ir riebalais, lūpos džiaugsmingai girs Tave,

⁵Ang kaluluwa ko'y matutuwa na gaya sa utak at taba; at ang bibig ko'y pupuri sa iyo ng masayang mga labi;

⁶kai prisiminsiu Tave savo lovoje, mąstysiu apie Tave budėdamas naktį.

⁶Pagka naaalaala kita sa aking higaan, at ginugunita kita sa pagbabantay sa gabi.

⁷Tu buvai man pagalba, todėl aš džiūgausiu Tavo sparnų pavėsyje.

⁷Sapagka't naging katulong kita, at sa lilim ng mga pakpak mo'y magagalak ako.

⁸Mano siela įsikibo į Tave; Tavo dešinė palaiko mane.

⁸Ang kaluluwa ko'y nanununod na mainam sa iyo: inaalalayan ako ng iyong kanan.

⁹Kurie siekia atimti man gyvybę, nueis į žemės gelmes.

⁹Nguni't ang nagsisihanap ng kaluluwa ko, upang ipahamak, magsisilusong sa mga lalong mababang bahagi ng lupa.

¹⁰Jie kris nuo kardo ir taps grobiu šakalams.

¹⁰Sila'y mangahuhulog sa kapangyarihan ng tabak: sila'y magiging pagkain sa mga zorra.

¹¹O karalius džiaugsis Dievu. Girsis kiekvienas, kuris prisiekia Juo, bet melagių burna bus užkimšta.

¹¹Nguni't ang hari ay magagalak sa Dios: bawa't sumusumpa sa pamamagitan niya ay luluwalhati; sapagka't ang bibig nila na nagsasalita ng mga kasinungalingan ay patitigilin.