¹Viešpatie, apie Tavo gailestingumą giedosiu amžinai; kartų kartoms skelbsiu Tavo ištikimybę.

¹Aking aawitin ang kagandahang-loob ng Panginoon magpakailan man: aking ipababatid ng aking bibig ang iyong pagtatapat sa lahat ng sali't saling lahi.

²Aš tariau: “Gailestingumas išliks per amžius. Tu įtvirtinsi savo ištikimybę danguose”.

²Sapagka't aking sinabi, Kaawaan ay matatayo magpakailan man: ang pagtatapat mo'y iyong itatatag sa mga kalangitlangitan.

³“Aš sudariau sandorą su išrinktuoju ir prisiekiau savo tarnui Dovydui:

³Ako'y nakipagtipan sa aking hirang, aking isinumpa kay David na aking lingkod;

⁴‘Per amžius įtvirtinsiu tavo palikuonis, tavo sostą visoms kartoms pastatysiu’ ”.

⁴Ang binhi mo'y itatatag ko magpakailan man, at aking itatayo ang luklukan mo sa lahat ng sali't saling lahi. (Selah)

⁵Viešpatie, dangūs giria Tavo stebuklus, Tavo ištikimybę­šventųjų susirinkimas.

⁵At pupurihin ng langit ang iyong mga kababalaghan, Oh Panginoon; ang pagtatapat mo naman sa kapulungan ng mga banal.

⁶Kas gi iš danguje esančių Viešpačiui prilygsta? Kas tarp Dievo sūnų panašus į Viešpatį?

⁶Sapagka't sino sa langit ang maitutulad sa Panginoon? Sino sa gitna ng mga anak ng makapangyarihan ang gaya ng Panginoon,

⁷Bauginantis yra Dievas šventųjų susirinkime, gerbtinas visų aplink Jį esančių.

⁷Isang Dios na kakilakilabot sa kapulungan ng mga banal, at kinatatakutan ng higit sa lahat na nangasa palibot niya?

⁸Viešpatie, kareivijų Dieve, kas yra Tau lygus savo jėga? Viešpatie, kas yra toks ištikimas, kaip Tu?

⁸Oh Panginoong Dios ng mga hukbo, sino ang makapangyarihang gaya mo, Oh JAH? At ang pagtatapat mo'y nasa palibot mo.

⁹Tu suvaldai jūros šėlimą, sukilusias bangas Tu sutramdai.

⁹Iyong pinagpupunuan ang kapalaluan sa dagat: pagka nagsisibangon ang mga alon niyaon ay pinatatahimik mo.

¹⁰Tu sutriuškini Rahabą kaip nukautąjį, savo galinga ranka išgainioji savo priešus.

¹⁰Iyong pinagwaraywaray ang Rahab na parang napatay; iyong pinangalat ang iyong mga kaaway ng bisig ng iyong kalakasan.

¹¹Tau priklauso dangūs ir žemė, pasaulis ir visa, kas jame; Tu sukūrei juos.

¹¹Ang langit ay iyo, ang lupa ay iyo rin: ang sanglibutan at ang buong narito ay iyong itinatag,

¹²Tu sutvėrei šiaurę ir pietus; Taboras ir Hermonas džiaugiasi Tavimi.

¹²Ang hilagaan at ang timugan ay iyong nilikha; ang Tabor at ang Hermon ay nangagagalak sa iyong pangalan.

¹³Tu galingas: stipri Tavo ranka, aukštai pakelta Tavo dešinė!

¹³Ikaw ay may makapangyarihang bisig: malakas ang iyong kamay, at mataas ang iyong kanang kamay.

¹⁴Tavo sosto pamatas­teisumas ir teisingumas, gailestingumas ir tiesa eina Tavo priekyje.

¹⁴Katuwiran at kahatulan ay patibayan ng iyong luklukan: kagandahang-loob at katotohanan ay nagpapauna sa iyong mukha.

¹⁵Palaiminta tauta, kuri pažįsta džiaugsmingą garsą! Viešpatie, Tavo veido šviesoje jie vaikščios.

¹⁵Mapalad ang bayan na nakakaalam ng masayang tunog: sila'y nagsisilakad, Oh Panginoon, sa liwanag ng iyong mukha.

¹⁶Tavo vardas juos linksmins, jie bus išaukštinti Tavo teisume.

¹⁶Sa iyong pangalan ay nangagagalak sila buong araw: at sa iyong katuwiran ay nangatataas sila.

¹⁷Tu esi jų garbė ir galybė, Tavo palankumu išaukštintas mūsų ragas.

¹⁷Sapagka't ikaw ang kaluwalhatian ng kanilang kalakasan: at sa iyong lingap ay matataas ang aming sungay.

¹⁸Viešpats yra mūsų apsauga, Izraelio Šventasis­mūsų karalius.

¹⁸Sapagka't ang aming kalasag ay ukol sa Panginoon; at ang aming hari ay sa banal ng Israel.

¹⁹Regėjime Tu kalbėjai savo šventajam: “Aš suteikiau pagalbą karžygiui, išaukštinau tautos išrinktąjį.

¹⁹Nang magkagayo'y nagsalita ka sa pangitain sa iyong mga banal, at iyong sinabi, Aking ipinagkatiwala ang saklolo sa isang makapangyarihan; Aking itinaas ang isang hirang mula sa bayan.

²⁰Suradau Dovydą, savo tarną, ir šventu aliejumi jį patepiau.

²⁰Aking nasumpungan si David na aking lingkod; Aking pinahiran siya ng aking banal na langis:

²¹Mano ranka visuomet jį palaikys, mano dešinė stiprins jį.

²¹Na siyang itatatag ng aking kamay; palakasin naman siya ng aking bisig.

²²Priešas nenugalės jo ir piktadarys nepažemins.

²²Hindi dadahas sa kaniya ang kaaway; ni dadalamhatiin man siya ng anak ng kasamaan.

²³Jo akivaizdoje parblokšiu priešus ir palaušiu tuos, kurie jo nekenčia.

²³At ibubuwal ko ang kaniyang mga kaaway sa harap niya, at sasaktan ko ang nangagtatanim sa kaniya.

²⁴Mano ištikimybė ir gailestingumas lydės jį, ir mano vardu aukštai iškils jo ragas.

²⁴Nguni't ang pagtatapat ko at ang kagandahang-loob ko ay sasa kaniya; at sa pangalan ko'y matataas ang kaniyang sungay.

²⁵Aš jo ranką padėsiu ant jūros ir ant upių jo dešinę.

²⁵Akin namang ilalapag ang kaniyang kamay sa dagat, at ang kaniyang kanan ay sa mga ilog.

²⁶Jis sakys man: ‘Tu esi mano tėvas, mano Dievas ir išgelbėjimo uola!’

²⁶Siya'y dadaing sa akin, Ikaw ay Ama ko, Dios ko, at malaking bato ng aking kaligtasan.

²⁷Aš padarysiu jį savo pirmagimiu, jis bus aukščiau negu žemės karaliai.

²⁷Akin namang gagawin siyang panganay ko, na pinakamataas sa mga hari sa lupa.

²⁸Aš būsiu jam gailestingas per amžius, tvirta pasiliks sandora tarp mūsų.

²⁸Ang kagandahang-loob ko'y aking iingatan sa kaniya magpakailan man, at ang tipan ko'y mananayong matibay sa kaniya.

²⁹Jo palikuonims leisiu gyventi per amžius, kol bus dangus, stovės jo sostas.

²⁹Ang kaniya namang binhi ay pananatilihin ko magpakailan man, at ang luklukan niya'y parang mga araw ng langit.

³⁰Jei jo vaikai paniekins mano įstatymą, jei nesielgs, kaip jiems įsakyta,

³⁰Kung pabayaan ng kaniyang mga anak ang kautusan ko, at hindi magsilakad sa aking mga kahatulan;

³¹jei mano nuostatus laužys ir įsakymų mano nepaisys,

³¹Kung kanilang salangsangin ang mga palatuntunan ko, at hindi ingatan ang mga utos ko;

³²bausiu už jų nuodėmes lazda, plaksiu rykštėmis už jų kaltę.

³²Kung magkagayo'y aking dadalawin ng pamalo ang kanilang mga pagsalangsang, at ng mga hampas ang kanilang kasamaan.

³³Bet savo malonės iš jo neatimsiu ir ištikimybės jam neatsakysiu,

³³Nguni't ang aking kagandahang-loob ay hindi ko lubos na aalisin sa kaniya, ni akin mang titiisin na ang pagtatapat ko'y magkulang.

³⁴nesulaužysiu sandoros ir savo lūpų žodžio nekeisiu.

³⁴Ang tipan ko'y hindi ko sisirain, ni akin mang babaguhin ang bagay na lumabas sa aking mga labi.

³⁵Kartą esu prisiekęs šventumu savo, Dovydui nemeluosiu.

³⁵Minsan ay sumampa ako sa pamamagitan ng aking kabanalan. Hindi ako magbubulaan kay David;

³⁶Jo palikuonys gyvens per amžius, ir jo sostas stovės kaip saulė priešais mane,

³⁶Ang kaniyang binhi ay mananatili magpakailan man; at ang kaniyang luklukan ay parang araw sa harap ko.

³⁷bus įtvirtintas kaip mėnulis­ištikimas liudytojas danguje”.

³⁷Matatatag magpakailan man na parang buwan, at tapat na saksi sa langit. (Selah)

³⁸Bet Tu atstūmei, atmetei ir pasibjaurėjai pateptuoju savo.

³⁸Nguni't iyong itinakuwil at tinanggihan, ikaw ay napoot sa iyong pinahiran ng langis.

³⁹Išsižadėjai sandoros su savo tarnu, nusviedei žemėn jo karūną ir suteršei ją.

³⁹Iyong kinayamutan ang tipan ng iyong lingkod: iyong nilapastangan ang kaniyang putong sa pagtatapon sa lupa.

⁴⁰Tu sugriovei jo mūrus, pavertei griuvėsiais tvirtoves.

⁴⁰Iyong ibinuwal ang lahat niyang mga bakod: iyong dinala sa pagkaguho ang kaniyang mga katibayan.

⁴¹Jį plėšia visi praeiviai, jis tapo pajuoka kaimynams.

⁴¹Lahat na nagsisidaan sa lansangan ay nagsisisamsam sa kaniya. Siya'y naging kadustaan sa kaniyang mga kalapit.

⁴²Tu leidai jo priešų galybei iškilti, jiems visiems suteikei džiaugsmą.

⁴²Iyong itinaas ang kanan ng kaniyang mga kaaway; iyong pinagalak ang lahat niyang mga kaaway.

⁴³Nukreipei ašmenis jo kardo, neleidai laimėti mūšyje.

⁴³Oo, iyong ibinaligtad ang talim ng kaniyang tabak, at hindi mo itinayo siya sa pakikibaka.

⁴⁴Tu atėmei jo šlovę ir nuvertei jo sostą.

⁴⁴Iyong pinapaglikat ang kaniyang kakinangan. At iyong ibinagsak ang kaniyang luklukan sa lupa.

⁴⁵Sutrumpinai jo jaunystės dienas, padengei jį gėda.

⁴⁵Iyong pinaikli ang mga kaarawan ng kaniyang kabinataan: iyong tinakpan siya ng kahihiyan. (Selah)

⁴⁶Ar ilgai, Viešpatie? Ar slėpsies amžinai? Ar degs kaip ugnis Tavo rūstybė?

⁴⁶Hanggang kailan, Oh Panginoon, magkukubli ka magpakailan man? Hanggang kailan magniningas ang iyong poot na parang apoy?

⁴⁷Viešpatie, atsimink, koks trumpas yra mano gyvenimas! Kokius menkus Tu sukūrei visus žmones!

⁴⁷Oh alalahanin mo kung gaano kaikli ang aking panahon: sa anong pagkawalang kabuluhan nilalang mo ang lahat ng mga anak ng mga tao.

⁴⁸Koks žmogus gyvena ir nepatiria mirties? Kieno siela mirusiųjų buveinės išvengia?

⁴⁸Sinong tao ang mabubuhay at hindi makakakita ng kamatayan, na magliligtas ng kaniyang kaluluwa sa kapangyarihan ng Sheol? (Selah)

⁴⁹Viešpatie, kur yra Tavo ankstesnė malonė, kurią Dovydui savo tiesoje pažadėjai?

⁴⁹Panginoon, saan nandoon ang iyong dating mga kagandahang-loob, na iyong isinumpa kay David sa iyong pagtatapat?

⁵⁰Viešpatie, atsimink savo tarno gėdą; nešioju širdyje daugelio tautų panieką,

⁵⁰Alalahanin mo Panginoon, ang kadustaan ng iyong mga lingkod; kung paanong taglay ko sa aking sinapupunan ang pagdusta ng lahat na makapangyarihang bayan;

⁵¹kuria, Viešpatie, Tavo priešai niekino Tavo pateptojo kelius.

⁵¹Na idinusta ng iyong mga kaaway, Oh Panginoon, na kanilang idinusta sa mga bakas ng iyong pinahiran ng langis.

⁵²Tebūna palaimintas Viešpats per amžius! Amen! Amen!

⁵²Purihin ang Panginoon, magpakailan man. Siya nawa, at Siya nawa.