¹Vargas Arieliui, miestui, kuriame gyveno Dovydas. Kasmet švęskite šventes, pjaukite aukas.

¹Ariel, Ariel,Davutun ordugah kurduğu kent, vay haline!Sen yıla yıl kat, bayramların süredursun. anlamına gelebilir. Yeruşalim Kentini simgeliyor.

²Aš užleisiu priespaudą Arieliui. Jame bus verksmas ir vaitojimas; jis bus tikras Arielis.

²Ama seni sıkıntıya sokacağım.Feryat, figan edeceksin,Benim için sunak ocağı gibi olacaksın.

³Apgulsiu tave, apkasiu grioviais, apstatysiu apsiausties bokštais.

³Sana karşı çepeçevre ordugah kuracak,Çevreni rampalarla, kulelerle kuşatacağım.

⁴Tu būsi labai pažemintas ir iš dulkių prislopintu balsu kalbėsi. Tavo balsas bus girdimas kaip mirusiųjų dvasių iššaukėjo balsas, kaip šnabždesys iš po žemių.

⁴Alçaltılacaksın, yerin altından konuşacak,Toz toprak içinden boğuk boğuk sesleneceksin.Sesin ölü sesi gibi yerden,Sözlerin fısıltı gibi toprağın içinden çıkacak.

⁵Tavo priešų bus daugybė kaip dulkių ir tavo prispaudėjų gausu­kaip vėjo nešamų pelų. Tai įvyks visai nelauktai ir ūmai.

⁵Ama sayısız düşmanların ince toz,Acımasız orduları savrulmuş saman ufağı gibi olacak.Bir anda, ansızın,

⁶Kareivijų Viešpats aplankys tave griausmu, žemės drebėjimu, audros viesulu ir ryjančia ugnies liepsna.

⁶Her Şeye Egemen RAB gök gürlemesiyle,Depremle, büyük gümbürtü, kasırga ve fırtınayla,Her şeyi yiyip bitiren ateş aleviyle seni cezalandıracak.

⁷Kaip sapnas, kaip nakties regėjimas bus gausybė tautų, kariaujančių prieš Arielį, jį apgulusių grioviais ir bokštais.

⁷Sonra Ariele karşı savaşan çok sayıda ulus,Ona ve kalesine saldıranların hepsi,Onu sıkıntıya sokanlar bir rüya gibi,Gece görülen görüm gibi yok olup gidecekler.

⁸Alkanas sapnuoja, kad jis valgo, bet pabudęs tebėra alkanas; arba ištroškęs sapnuoja, kad geria, o pabudęs tebėra ištroškęs. Taip bus tautoms, kurios kariaus prieš Siono kalną.

⁸Rüyada yemek yediğini gören aç kişi,Uyandığında hâlâ açtır;Rüyada su içtiğini gören susuz kişi,Uyandığında susuzluktan hâlâ baygındır.İşte Siyon Dağına karşı savaşanKalabalık uluslar da böyle olacak.

⁹Nusistebėkite, pasibaisėkite ir šaukite! Jie girti, bet ne nuo vyno; svyruoja, bet ne nuo stipraus gėrimo.

⁹Şaşırın, şaşkına dönün,Kendinizi kör edin, görmez olun.Şarap içmeden sarhoş olun,İçki içmeden sendeleyin.

¹⁰Viešpats siuntė jums kieto miego dvasią, užmerkė jūsų akis­pranašus, uždengė jūsų galvas­regėtojus.

¹⁰Çünkü RAB size uyuşukluk ruhu verdi;Gözlerinizi mühürledi, ey peygamberler,Başlarınızı örttü, ey biliciler.

¹¹Visi regėjimai bus jums kaip užantspauduota knyga. Jei kas paduotų ją mokančiam skaityti ir sakytų: “Paskaityk!”, tas atsakytų: “Negaliu, nes ji užantspauduota”.

¹¹Sizin için bütün görümMühürlenmiş bir kitabın sözleri gibi oldu.İnsanlar böyle bir kitabıOkuma bilen birine verip,‹‹Rica etsek şunu okur musun?›› diye sorduklarında,‹‹Okuyamam, çünkü mühürlenmiş›› yanıtını alırlar.

¹²Jei knygą paduotų nemokančiam skaityti ir jam sakytų: “Skaityk!”, jis atsakytų: “Aš nemoku skaityti”.

¹²Kitabı okuma bilmeyen birine verip,‹‹Rica etsek şunu okur musun?›› diye sorduklarında ise,‹‹Okuma bilmem›› yanıtını alırlar.

¹³Viešpats tarė: “Kadangi ši tauta artinasi prie manęs savo burna ir pagerbia mane savo lūpomis, bet jų širdis yra toli nuo manęs ir jie mokosi bijoti manęs, klausydami žmonių priesakų,

¹³Rab diyor ki, ‹‹Bu halk bana yaklaşıpAğızlarıyla, dudaklarıyla beni sayar,Ama yürekleri benden uzak.Benden korkmaları daİnsanlardan öğrendikleri buyrukların sonucudur.

¹⁴tai Aš nustebinsiu šią tautą savo nuostabiu darbu. Jų išminčių išmintis pranyks, gudriųjų sumanumas pražus”.

¹⁴Onun için ben de bu halkın arasında yine bir harika,Evet, şaşılacak bir şey yapacağım.Bilgelerin bilgeliği yok olacak,Akıllının aklı duracak.››

¹⁵Vargas tiems, kurie savo planus slepia nuo Viešpaties ir darbus daro tamsoje, galvodami: “Kas mus mato ir kas mus žino?”

¹⁵Tasarılarını RABden gizlemeye uğraşanların vay haline!Karanlıkta iş gören bu adamlar,‹‹Bizi kim görecek, kim tanıyacak?›› diye düşünürler.

¹⁶Jūs iškreipiate dalykus! Argi puodžius gali būti laikomas lygiu moliui? Ar kūrinys sako apie savo kūrėją: “Jis nesukūrė manęs”? Ar daiktas kalba apie tą, kuris jį padarė: “Jis nieko nesupranta”?

¹⁶Ne kadar ters düşünceler!Çömlekçi balçıkla bir tutulur mu?Yapı, kendini yapan için,‹‹Beni o yapmadı›› diyebilir mi?Çömlek kendine biçim veren için,‹‹O bir şeyden anlamaz›› diyebilir mi?

¹⁷Netrukus ir Libanas taps ariama dirva, o dirva­mišku.

¹⁷Lübnan pek yakında meyve bahçesine,Meyve bahçesi ormana dönmeyecek mi?

¹⁸Tą dieną kurtieji išgirs knygos žodžius ir aklųjų akys praregės.

¹⁸O gün sağırlar kitabın sözlerini işitecek,Körler koyu karanlıkta görecek.

¹⁹Romieji dar labiau džiaugsis Viešpačiu ir beturčiai­Izraelio Šventuoju.

¹⁹Düşkünlerin RABde buldukları sevinç artacak,Yoksullar İsrailin Kutsalı sayesinde coşacak.

²⁰Prispaudėjai dings ir pasityčiotojai žus; bus sunaikinti, kurie elgiasi neteisingai,

²⁰Çünkü acımasızlar yok olacak, alaycılar silinecek,Kötülüğe fırsat kollayanların hepsi kesilip atılacak.

²¹kurie apšmeižia žmogų, kurie vartuose kaltintojui spendžia spąstus ir teisųjį laiko nieku.

²¹Onlar ki, insanı tek sözle davasında suçlu çıkarır,Kent kapısında haksızı azarlayana tuzak kurar,Yok yere haklının hakkını çiğnerler.

²²Todėl Viešpats, kuris išgelbėjo Abraomą, taip sako Jokūbo namams: “Jokūbas nebebus pažemintas, jo veidas nebeišblykš.

²²Bundan dolayı, İbrahimi kurtarmış olan RABYakup soyuna diyor ki,‹‹Yakup soyu artık utanmayacak,Yüzleri korkudan sararmayacak.

²³Jis matys savo vaikus, mano rankų darbą, tarp savųjų; jie pripažins šventu mano vardą ir Jokūbo Šventąjį ir bijos Izraelio Dievo.

²³Elimin yapıtı olan çocuklarınıAralarında gördüklerindeAdımı kutsal sayacaklar;Evet, Yakupun Kutsalını kutsal sayacak,İsrailin Tanrısından korkacaklar.

²⁴Kurie klydo dvasioje, susipras, kurie buvo nepatenkinti, priims pamokymą”.

²⁴Yoldan sapmış olanlar kavrayışa,Yakınıp duranlar bilgiye kavuşacak.››