¹“Anuo metu,­sako Viešpats,­Aš būsiu Dievas visoms Izraelio giminėms, ir jos bus mano tauta.

¹‹‹O zaman›› diyor RAB, ‹‹Bütün İsrail boylarının Tanrısı olacağım, onlar da benim halkım olacaklar.››

²Tauta, išlikusi nuo kardo, rado malonę dykumoje, Izraelis, kai Aš ėjau suteikti jam poilsį”.

²RAB diyor ki,‹‹Kılıçtan kaçıp kurtulan halk çölde lütuf buldu.Ben İsraili rahata kavuşturmaya gelirken,

³Dar prieš tai man pasirodė Viešpats, sakydamas: “Aš amžina meile tave pamilau, todėl esu tau ištikimas.

³Ona uzaktan görünüp şöyle dedim:Seni sonsuz bir sevgiyle sevdim,Bu nedenle sevecenlikle seni kendime çektim.

⁴Aš atstatysiu tave, Izraelio mergaite. Tu vėl pasipuoši būgneliais ir linksmai šoksi su besidžiaugiančiais.

⁴Seni yeniden bina edeceğim,Yeniden bina edileceksin, ey erden kız İsrail!Yine teflerini alacak,Sevinçle coşup oynayanlara katılacaksın.

⁵Tu vėl sodinsi vynuogynus Samarijos kalnuose. Kas juos sodins, tas ir naudosis jais.

⁵Samiriye dağlarında yine bağ dikeceksin;Bağ dikenler üzümünü yiyecekler.

⁶Ateina diena, kai sargai šauks Efraimo kalnyne: ‘Kelkitės ir eikime į Sioną pas Viešpatį, mūsų Dievą!’ ”

⁶Efrayimin dağlık bölgesindeki bekçilerin,‹Haydi, Siyona, Tanrımız RABbe çıkalımDiye bağıracakları bir gün var.››

⁷Nes taip sako Viešpats: “Linksmai giedokite dėl Jokūbo, šaukite prieš tautų valdovą. Skelbkite, girkite ir sakykite: ‘Viešpatie, išgelbėk savo tautos Izraelio likutį!’

⁷RAB diyor ki,‹‹Yakup için sevinçle haykırın!Ulusların başı olan için bağırın!Övgülerinizi duyurun!‹Ya RAB, halkını, İsrailden sağ kalanları kurtar› deyin.

⁸Aš juos parvesiu iš šiaurės šalies ir surinksiu iš tolimiausių kraštų kartu su aklais ir raišais, nėščiomis ir gimdančiomis, didžiulė minia jų sugrįš!

⁸İşte, onları kuzey ülkesindenGeri getirmek üzereyim;Onları dünyanın dört bucağından toplayacağım.Aralarında kör, topal,Gebe kadın da, doğuran kadın da olacak.Büyük bir topluluk olarak buraya dönecekler.

⁹Verkdami jie pareis. Aš paguosiu juos ir vesiu prie vandens upelių tiesiu keliu, kad jie nesukluptų. Aš esu Izraelio tėvas, o Efraimas yra mano pirmagimis”.

⁹Ağlaya ağlaya gelecekler,Benden yardım dileyenleri geri getireceğim.Akarsular boyunca tökezlemeyecekleriDüz bir yolda yürüteceğim onları.Çünkü ben İsrailin babasıyım,Efrayim de ilk oğlumdur.

¹⁰Tautos, klausykite Viešpaties žodžio ir skelbkite jį tolimiausiuose pajūriuose: “Kas išsklaidė Izraelį, Tas jį surinks ir saugos kaip ganytojas bandą.

¹⁰‹‹RABbin sözünü dinleyin, ey uluslar!Uzaktaki kıyılara duyurun:‹İsraili dağıtan onu toplayacak,Sürüsünü kollayan çoban gibi kollayacak onu› deyin.

¹¹Viešpats atpirko Izraelį, išgelbėjo jį iš stiprių rankų.

¹¹Çünkü RAB Yakupu kurtaracak,Onu kendisinden güçlü olanın elinden özgür kılacak.

¹²Jie ateis džiūgaudami į Siono kalną, susirinks prie Viešpaties gėrybių: javų, vyno, aliejaus, avių ir galvijų jauniklių. Jie bus kaip drėkinamas sodas ir nebepatirs skausmo.

¹²Siyonun yüksek tepelerine gelipSevinçle haykıracaklar.RABbin verdiği iyilikler karşısında-Tahıl, yeni şarap, zeytinyağı,Davar ve sığır yavruları karşısında-Yüzleri sevinçle parlayacak.Sulanmış bahçe gibi olacak,Bir daha solmayacaklar.

¹³Mergaitės iš džiaugsmo šoks, o jaunimas bei seneliai bus laimingi. Aš pakeisiu jų liūdesį džiaugsmu, paguosiu juos ir palinksminsiu po jų kančių.

¹³O zaman erden kızlar, genç yaşlı erkeklerHep birlikte oynayıp sevinecek.Yaslarını coşkuya çevirecek,Üzüntülerini avutup onları sevindireceğim.

¹⁴Aš su pertekliumi pasotinsiu kunigų sielas ir mano tauta bus pasotinta mano gėrybėmis,­sako Viešpats”.

¹⁴Kâhinleri bol yiyecekle doyuracağım,Halkım iyiliklerimle doyacak›› diyor RAB.

¹⁵Taip sako Viešpats: “Ramoje girdėti dejavimai, graudūs verksmai. Tai Rachelė verkia savo vaikų ir nesileidžia paguodžiama, nes jų nebėra.

¹⁵RAB diyor ki,‹‹Ramada bir ses duyuldu,Ağlayış ve acı feryat sesleri!Çocukları için ağlayan Rahel avutulmak istemiyor.Çünkü onlar yok artık!››

¹⁶Nešauk balsu ir neliek ašarų, nes tavo vargas bus atlygintas,­ sako Viešpats.­Jie sugrįš iš priešo šalies.

¹⁶RAB diyor ki,‹‹Sesini ağlamaktan,Gözlerini yaş dökmekten alıkoy.Çünkü verdiğin emek ödüllendirilecek›› diyor RAB.‹‹Halkım düşman ülkesinden geri dönecek.

¹⁷Tavo ateičiai yra vilties. Tavo vaikai sugrįš į savo kraštą.

¹⁷Geleceğin için umut var›› diyor RAB.‹‹Çocukların yurtlarına dönecekler.

¹⁸Aš girdžiu, kaip Efraimas dejuoja: ‘Nuplakei mane kaip nesuvaldomą veršį. Sugrąžink mane, ir aš sugrįšiu, nes Tu esi Viešpats, mano Dievas!

¹⁸‹‹Efrayimin inlemelerini kuşkusuz duydum:‹Beni eğitilmemiş dana gibi yola getirdinVe yola geldim.Beni geri getir, döneyim.Çünkü RAB Tanrım sensin.

¹⁹Kai aš buvau nuklydęs­atgailavau, kai buvau pamokytas­mušiausi į krūtinę. Aš gėdijuosi ir raustu dėl savo jaunystės darbų’.

¹⁹Yanlış yola saptıktan sonra pişman oldum.Aklım başıma gelince bağrımı dövdüm.Gençliğimdeki ayıplarımdan utandım,Rezil oldum.›

²⁰Argi Efraimas ne mano mielas sūnus, argi jis ne mano mylimas vaikas? Nors kalbėjau prieš jį, Aš su meile jį prisimenu. Mano širdis ilgisi jo ir Aš tikrai jo pasigailėsiu,­sako Viešpats”.

²⁰‹‹Efrayim değerli oğlum değil mi?Hoşnut olduğum çocuk değil mi?Kendisi için ne dersem diyeyim,Onu hiç unutmuyorum.Bu yüzden yüreğim sızlıyor,Çok acıyorum ona›› diyor RAB.

²¹Pasistatyk kelrodžių, paženklink kelius! Įsidėmėk kelią, kuriuo ėjai! Sugrįžk, Izraelio mergaite, į savo miestus!

²¹‹‹Kendin için yol işaretleri koy,Direkler dik.Yolunu, gittiğin yolu iyi düşün.Geri dön, ey erden kız İsrail, kentlerine dön!

²²Ar ilgai delsi, nuklydusi dukra? Nes Viešpats sukūrė naują dalyką žemėje­moteris apglėbs vyrą.

²²Ne zamana dek bocalayıp duracaksın, ey dönek kız?RAB dünyada yeni bir şey yarattı:Kadın erkeği koruyacak.››

²³Taip sako kareivijų Viešpats, Izraelio Dievas. “Kai Aš parvesiu juos iš nelaisvės, Judo šalyje ir jo miestuose jie sakys: ‘Viešpats telaimina tave, teisybės buveine, šventasis kalne!’

²³İsrailin Tanrısı, Her Şeye Egemen RAB şöyle diyor: ‹‹Yahuda ve kentlerindeki halkı eski gönençlerine kavuşturduğum zaman yine şu sözleri söyleyecekler: ‹RAB sizi kutsasın,Ey doğruluk yurdu, ey kutsal dağ!›

²⁴Jude ir jo žemėse drauge gyvens žemdirbiai ir gyvulių augintojai.

²⁴Halk, ırgatlar, sürüleriyle dolaşan çobanlar Yahudada ve kentlerinde birlikte yaşayacak.

²⁵Aš atgaivinsiu pailsusią sielą, o suvargusią­pastiprinsiu”.

²⁵Yorgun cana kana kana içirecek, bitkin canı doyuracağım.››

²⁶Aš pabudau iš miego, kuris man buvo saldus.

²⁶Bunun üzerine uyanıp baktım. Uykum bana tatlı geldi.

²⁷“Ateis laikas,­sako Viešpats,­ kai Izraelio ir Judo namus užsėsiu žmonių ir gyvulių sėkla.

²⁷‹‹İsrail ve Yahudada insan ve hayvan tohumu ekeceğim günler yaklaşıyor›› diyor RAB,

²⁸Kaip Aš budėjau prie jų, kad išraučiau ir sugriaučiau, sunaikinčiau bei bausčiau, taip dabar budėsiu, kad statyčiau ir sodinčiau.

²⁸‹‹Kökünden söküp yok etmek, yerle bir edip yıkmak, yıkıma uğratmak için onları nasıl gözledimse, kurup dikmek için de gözleyeceğim›› diyor RAB.

²⁹Tada nebesakys: ‘Tėvai valgė rūgščių vynuogių, o vaikams atšipo dantys’.

²⁹‹‹O günler insanlar artık, ‹Babalar koruk yedi,Çocukların dişleri kamaştı

³⁰Kiekvienas mirs už savo paties kaltes. Kas valgys rūgščių vynuogių, to dantys atšips.

³⁰Herkes kendi suçu yüzünden ölecek. Koruk yiyenin dişleri kamaşacak.

³¹Ateina dienos, kai Aš padarysiu su Izraeliu ir Judu naują sandorą,­sako Viešpats,­

³¹‹‹İsrail halkıyla ve Yahuda halkıylaYeni bir antlaşma yapacağım günler geliyor›› diyor RAB,

³²ne tokią sandorą, kokią padariau su jų tėvais, kai juos, paėmęs už rankos, išvedžiau iš Egipto žemės. Jie sulaužė mano sandorą, nors Aš buvau jų valdovas.

³²‹‹Atalarını Mısırdan çıkarmak içinEllerinden tuttuğum günOnlarla yaptığım antlaşmaya benzemeyecek.Onların kocası olmama karşın,Bozdular o antlaşmamı›› diyor RAB.

³³Bet tokią sandorą Aš padarysiu su Izraelio namais: toms dienoms praėjus, Aš įdėsiu savo įstatymą į jų vidų ir įrašysiu į jų širdis. Aš būsiu jų Dievas, o jie bus mano tauta.

³³‹‹Ama o günlerden sonra İsrail halkıylaYapacağım antlaşma şudur›› diyor RAB,‹‹Yasamı içlerine yerleştirecek,Yüreklerine yazacağım.Ben onların Tanrısı olacağım,Onlar da benim halkım olacak.

³⁴Tada nė vienas nebemokys savo artimo ir nebesakys savo broliui: ‘Pažink Viešpatį!’ Jie visi, nuo mažiausiojo iki didžiausiojo, mane pažins. Aš atleisiu jų kaltę ir jų nuodėmės nebeprisiminsiu”.

³⁴Bundan böyle kimse komşusunu ya da kardeşini,‹RABbi tanıyın› diye eğitmeyecek.Çünkü küçük büyük hepsiTanıyacak beni›› diyor RAB.‹‹Çünkü suçlarını bağışlayacağım,Günahlarını artık anmayacağım.››

³⁵Taip sako Viešpats, kuris davė saulę šviesti dieną ir paskyrė mėnulį bei žvaigždes spindėti naktį, kuris sukelia jūroje šėlstančias bangas­kareivijų Viešpats yra Jo vardas:

³⁵Gündüz ışık olsun diye güneşi sağlayan,Gece ışık olsun diye ayı, yıldızları düzene koyan,Dalgaları kükresin diye denizi kabartan RAB-Onun adı Her Şeye Egemen RABdir- diyor ki,

³⁶“Jeigu šitie įstatai liausis veikę mano akivaizdoje, tai ir Izraelio palikuonys paliaus būti mano tauta.

³⁶‹‹Eğer kurulan bu düzen önümden kalkarsa,İsrail soyu sonsuza dekÖnümde ulus olmaktan çıkar›› diyor RAB.

³⁷Jeigu galima išmatuoti dangaus aukštybę ir ištirti žemės gelmes, tai Aš atmesiu Izraelio palikuonis už tai, ką jie padarė,­sako Viešpats.­

³⁷RAB şöyle diyor:‹‹Gökler ölçülebilse,Dünyanın temelleri incelenip anlaşılabilse,İsrail soyunu bütün yaptıkları yüzündenReddederim›› diyor RAB.

³⁸Ateina dienos, kai Viešpaties miestas bus atstatytas nuo Hananelio bokšto iki Kampinių vartų

³⁸‹‹Yeruşalim Kentinin Hananel Kulesinden Köşe Kapısına dek benim için yeniden kurulacağı günler geliyor›› diyor RAB,

³⁹ir toliau eis tiesiai į Garebo kalną, paskui pasuks į Goją.

³⁹‹‹Ölçü ipi oradan Garev Tepesine doğru uzayıp Goaya dönecek.

⁴⁰Visas lavonų ir aukų pelenų slėnis bei visi laukai iki Kidrono upelio ir Žirgų vartų kampo rytuose bus šventa vieta Viešpačiui. Ji nebebus griaunama ir ardoma per amžius,­sako Viešpats”.

⁴⁰Ölülerle küllerin atıldığı bütün vadi, Kidron Vadisi'ne dek uzanan tarlalar, doğuda At Kapısı'nın köşesine dek RAB için kutsal olacak. Kent bir daha kökünden sökülmeyecek, sonsuza dek yıkılmayacak.››