1¶ Katahi ka whakautua e Hopa, i mea ia,
1Så tog Job til Orde og svarede:
2I tenei ra nei ano e amuamu ana taku tangi: nui noa atu i taku aue te taimaha o te patunga i ahau.
2"Også i Dag er der Trods i min Klage, tungt ligger hans Hånd på mit Suk!
3Aue, me i mohio ahau ki te wahi e kite ai ahau i a ia, kia tae rawa atu ai ahau ki tona nohoanga!
3Ak, vidste jeg Vej til at finde ham, kunde jeg nå hans Trone!
4Ka ata whakatakotoria e ahau aku korero ki tona aroaro, ka whakakiia hoki toku mangai ki nga kupu tautohetohe.
4Da vilde jeg udrede Sagen for ham og fylde min Mund med Beviser,
5Ka mohio ahau ki nga kupu e whakahokia mai e ia ki ahau, ka marama hoki tana e mea ai ki ahau.
5vide, hvad Svar han gav mig, skønne, hvad han sagde til mig!
6E whakaputaina mai ranei tona kaha nui ina tautohetohe ki ahau? Kahore; engari ka whai whakaaro ia ki ahau.
6Mon han da satte sin Almagt imod mig? Nej, visselig agted han på mig;
7Ko reira te tangata tika tautohetohe ai ki a ia: a ora tonu ake ahau i toku kaiwhakawa ake tonu atu.
7da gik en oprigtig i Rette med ham, og jeg bjærged for evigt min Ret.
8¶ Nana, haere ana ahau ki mua, a kahore ia i reira; ki muri, heoi kahore ahau e kite i a ia:
8Men går jeg mod Øst, da er han der ikke, mod Vest, jeg mærker ej til ham;
9Ki maui, ina ka mahi ia, heoi kahore ahau e kite i a ia; e huna ana ia i a ia ano i te taha ki matau, te kite ahau i a ia.
9jeg søger i Nord og ser ham ikke, drejer mod Syd og øjner ham ej.
10Otiia e mohio ana ia ki te ara e anga atu ai ahau: kia oti ahau te titiro iho e ia, ano he koura ahau i toku putanga mai.
10Thi han kender min Vej og min Vandel, som Guld går jeg frem af hans Prøve.
11Mau pu ona takahanga i toku waewae; u pu ahau ki tona ara, kihai hoki i peka ke.
11Min Fod har holdt fast ved hans Spor, hans Vej har jeg fulgt, veg ikke derfra,
12Kihai hoki i mahue i ahau te whakahau a ona ngutu; ko nga kupu a tona mangai rongoa rawa ki ahau, nui atu i te kai i rite maku.
12fra hans Læbers Bud er jeg ikke veget, hans Ord har jeg gemt i mit Bryst.
13¶ Ko ia, kotahi tonu tona whakaaro, a ma wai ia e whakatahuri ke? Ko ta tona ngakau hoki i hiahia ai e meatia ana e ia.
13Men han gjorde sit Valg, hvem hindrer ham Han udfører, hvad hans Sjæl attrår.
14E whakaotia ana hoki e ia nga mea i whakaritea moku: he maha ano hoki ana mahi pera.
14Thi han fuldbyrder, hvad han bestemte, og af sligt har han meget for.
15Koia ahau i ohorere ai i tona aroaro: ka whakaaroaro ahau, ka wehi i a ia.
15Derfor forfærdes jeg for ham og gruer ved Tanken om ham.
16Ngohe noa hoki toku ngakau i te Atua, ohorere ana ahau i te Kaha Rawa.
16Ja, Gud har nedbrudt mit Mod, forfærdet mig har den Almægtige;
17Kihai nei hoki ahau i whakangaromia i mua o te pouri, kihai hoki i hipokina e ia te pouri i toku aroaro.
17thi jeg går til i Mørket, mit Åsyn dækkes af Mulm.