1¶ Kia mahara, e Ihowa, ki te mea kua pa nei ki a matou: tirohia mai, kia kite ai koe i to matou ingoa kino.
1Rememoru, ho Eternulo, kio farigxis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
2Kua riro to matou wahi tupu i nga tangata ke, o matou whare i nga tautangata.
2Nia heredajxo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
3He pani matou, kahore he matua, ko o matou whaea ano he pouaru.
3Ni farigxis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
4Na te moni i inu wai ai matou; ko a matou wahie he mea hoko.
4Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
5Kei runga kei o matou kaki o matou kaiwhai: e mauiui ana matou, kahore he tanga manawa mo matou.
5Oni pelas nin je nia kolo; Ni lacigxis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
6Kua hoatu e matou te ringa ki nga Ihipiana, ki nga Ahiriana, kia makona ai matou i te taro.
6Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satigxi per pano.
7I hara o matou matua, a kua kore; a kua whakawaha e matou o ratou he.
7Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
8Ko nga pononga o matou rangatira: kahore he kaiwhakaora mo matou i o ratou ringa.
8Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
9E tata mate matou ka whiwhi ai i te taro, i te hoari hoki o te koraha.
9Kun dangxero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
10Mangu ana o matou kiri ano he oumu, i te wera ngau kino o te hemokai.
10Nia hauxto varmegigxis kiel forno, Por la kruela malsato.
11Taea ana e ratou nga wahine o Hiona, nga wahine i nga pa o Hura.
11La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
12Ko nga rangatira, taronatia ake e to ratou ringa; kihai nga kanohi o nga kaumatua i whakahonoretia.
12La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
13Ko nga taitama kei te waha i te huri, hinga ana nga tamariki i te pikaunga wahie.
13La junuloj devas porti muelsxtonojn; La knaboj falas sub la lignosxargxoj.
14Ko nga kaumatua i nga kuwaha kua kore, me te waiata hoki a nga taitama.
14La maljunuloj jam ne sidas cxe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
15Kua mutu te koa o o matou ngakau, kua puta ke ta matou kanikani hei uhunga.
15Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformigxis en funebron.
16Kua taka te karauna o to matou mahunga; aue, te mate mo matou! kua hara hoki matou.
16Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
17¶ Na reira whakaruhi noa iho o matou ngakau; na enei mea pouriuri ana o matou kanohi.
17Pro tio senfortigxis nia koro, Pro tio senlumigxis niaj okuloj:
18Na te maunga hoki o Hiona kua ururuatia nei, e haereerea nei e nga pokiha.
18Pro la monto Cion, ke gxi farigxis dezerta, Ke vulpoj vagas sur gxi.
19Pumau tonu koe, ake ake, e Ihowa; ko tou torona kei tera whakatupuranga, kei tera whakatupuranga.
19Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
20He aha koe i wareware tonu ai ki a matou? he aha koe i whakarere ai i a matou, a roa noa iho nga ra?
20Kial Vi forgesis nin kvazaux por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
21Whakatahuritia atu matou ki a koe, e Ihowa, a ka tahuri matou: whakahoutia o matou ra, kia rite ki o mua.
21Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antauxa.
22Otiia kua tino whakakahore rawa koe ki a matou, e tino nui ana tou riri ki a matou.
22CXar cxu Vi nin tute forpusxis? Vi tre forte ekkoleris kontraux ni.