Maori

Spanish: Reina Valera (1909)

Job

28

1¶ He rua hoki to te hiriwa e puta mai ai, he wahi ano to te koura e whakarewaina ai.
1CIERTAMENTE la plata tiene sus veneros, Y el oro lugar donde se forma.
2He mea tango mai te rino no roto i te whenua; no te kamaka te parahi, he mea whakarewa.
2El hierro se saca del polvo, Y de la piedra es fundido el metal.
3E whakatakotoria ana e te tangata he mutunga mai mo te pouri, e rapua ana e ia ki te tino tutukitanga atu nga kohatu o te pouri, o te atarangi o te mate.
3A las tinieblas puso término, Y examina todo á la perfección, Las piedras que hay en la oscuridad y en la sombra de muerte.
4E pakaruhia mai ana e ia he rua i ko ake o nga nohoanga tangata; kua wareware ratou i te waewae e haere ana; he tawhiti i te tangata to ratou tarenga, e piu atu ana, e piu ana mai.
4Brota el torrente de junto al morador, Aguas que el pie había olvidado: Sécanse luego, vanse del hombre.
5Ko te whenua, e puta mai ana he taro i roto i a ia: a e hurihia ake ana a raro iho ano he ahi.
5De la tierra nace el pan, Y debajo de ella estará como convertida en fuego.
6Hei wahi mo nga hapira ona kohatu, he puehu koura ano tona.
6Lugar hay cuyas piedras son zafiro, Y sus polvos de oro.
7He ara tena kahore i mohiotia e te manu, kiano i kitea e te kanohi o te whatura.
7Senda que nunca la conoció ave, Ni ojo de buitre la vió:
8Kahore nga kirehe whakahi kia takahi i taua ara kahore hoki a reira kia haerea e te raiona tutu.
8Nunca la pisaron animales fieros, Ni león pasó por ella.
9E pa atu ana tona ringa ki te kiripaka; hurihia ake e ia nga take o nga maunga.
9En el pedernal puso su mano, Y trastornó los montes de raíz.
10E tapahia ana e ia he awa i roto i nga kamaka, a e kite ana tona kanohi i nga mea utu nui katoa.
10De los peñascos cortó ríos, Y sus ojos vieron todo lo preciado.
11E herea ana e ia nga awa kei maturuturu; e whakaputa mai ana hoki i nga mea ngaro ki te marama.
11Detuvo los ríos en su nacimiento, E hizo salir á luz lo escondido.
12E kitea ia ki hea te whakaaro nui? kei hea hoki te wahi o te mohio?
12Empero ¿dónde se hallará la sabiduría? ¿Y dónde está el lugar de la prudencia?
13E kore te tangata e mohio ki tona utu, e kore ano taua hanga e kitea ki te whenua o te ora.
13No conoce su valor el hombre, Ni se halla en la tierra de los vivientes.
14¶ E ki ake ana te rire, Kahore i ahau; e ki mai ana hoki te moana, Kahore i ahau.
14El abismo dice: No está en mí: Y la mar dijo: Ni conmigo.
15E kore e hokona ki te koura, e kore ano hoki e taea te pauna te hiriwa hei utu mona.
15No se dará por oro, Ni su precio será á peso de plata.
16E kore e taea te whakarite ki te koura o Opira, ki te onika utu nui, ki te hapira.
16No puede ser apreciada con oro de Ophir, Ni con onique precioso, ni con zafiro.
17E kore e rite te koura, te kohatu piata ki a ia: e kore e hokona ki nga oko koura parakore.
17El oro no se le igualará, ni el diamante; Ni se trocará por vaso de oro fino.
18E kore e whakahuatia te kaoa, nga peara ranei; hira ake hoki te utu o te whakaaro nui i to te rupi.
18De coral ni de perlas no se hará mención: La sabiduría es mejor que piedras preciosas.
19E kore te topaha o Etiopia e rite ki a ia, e kore e tau te koura parakore hei utu.
19No se igualará con ella esmeralda de Ethiopía; No se podrá apreciar con oro fino.
20¶ Ka haere mai ra i hea te whakaaro nui? Kei hea te wahi o te matau?
20¿De dónde pues vendrá la sabiduría? ¿Y dónde está el lugar de la inteligencia?
21He mea huna atu na hoki i nga kanohi o nga mea ora katoa, ngaro rawa i nga manu o te rangi.
21Porque encubierta está á los ojos de todo viviente, y á toda ave del cielo es oculta.
22E ki ake ana te whakangaromanga raua ko te mate, i hakiri o maua taringa ki tona rongo.
22El infierno y la muerte dijeron: Su fama hemos oído con nuestros oídos.
23E mohio ana te Atua ki tona ara, kua kite ano ia i tona wahi.
23Dios entiende el camino de ella, Y él conoce su lugar.
24E titiro ana hoki ia ki nga pito o te whenua, e kite ana ia i nga mea i raro i te rangi, a puta noa;
24Porque él mira hasta los fines de la tierra, Y ve debajo de todo el cielo.
25E mea ana i te whakataimaha mo te hau; ae, e mehua ana ia i nga wai ki te mehua.
25Al dar peso al viento, Y poner las aguas por medida;
26I a ia e whakatakoto ana i te tikanga mo te ua, i te huarahi mo te uira o te whatitiri,
26Cuando él hizo ley á la lluvia, Y camino al relámpago de los truenos:
27Ka kitea e ia i reira, a whakapuakina mai ana; i whakaukia e ia, a ata rapua ana e ia.
27Entonces la veía él, y la manifestaba: Preparóla y descubrióla también.
28A ka mea ia ki te tangata, Na, ko te wehi ki te Ariki, ko te whakaaro nui tena; a ko te mawehe atu i te kino, koia te matauranga.
28Y dijo al hombre: He aquí que el temor del Señor es la sabiduría, Y el apartarse del mal la inteligencia.