1¶ E taea ranei a Rewiatana te kukume mai e koe ki te matau? te pehi ranei i tona arero ki te aho?
1¿SACARAS tú al leviathán con el anzuelo, O con la cuerda que le echares en su lengua?
2E whakanohoia ranei e koe he aho ki tona ihu? E pokaia ranei e koe tona kauae ki te matau?
2¿Pondrás tú garfio en sus narices, Y horadarás con espinas su quijada?
3E maha ranei ana inoi ki a koe? E korero ngawari ranei ia ki a koe?
3¿Multiplicará él ruegos para contigo? ¿Hablaráte él lisonjas?
4E whakarite kawenata ranei ia ki a koe? e riro ai ia i a koe hei pononga oti tonu mai?
4¿Hará concierto contigo Para que lo tomes por siervo perpetuo?
5Ka rite ranei ia ki te manu hei mea takaro mau? E herea ranei ia e koe hei mea ma au kotiro?
5¿Jugarás tú con él como con pájaro, O lo atarás para tus niñas?
6E waiho ranei ia hei taonga hokohoko ma nga ropu tangata hi ika? E wehewehea atu ranei ma nga kaihokohoko?
6¿Harán de él banquete los compañeros? ¿Partiránlo entre los mercaderes?
7E kapi ranei tona kiri i o tao? tona pane i nga wero ika?
7¿Cortarás tú con cuchillo su cuero, O con asta de pescadores su cabeza?
8Kia pa tou ringa ki a ia; maharatia te whawhai, a kei pena a mua.
8Pon tu mano sobre él; Te acordarás de la batalla, y nunca más tornarás.
9Nana, he hori kau te manako ki a ia: e kore ranei tetahi e hinga noa ki te kite kau atu i a ia?
9He aquí que la esperanza acerca de él será burlada; Porque aun á su sola vista se desmayarán.
10Kahore he tangata e maia rawa hei whakaoho i a ia: na ko wai e tu ki toku aroaro?
10Nadie hay tan osado que lo despierte: ¿Quién pues podrá estar delante de mí?
11¶ Ko wai te tangata nana te mea kua takoto wawe ki ahau, e whakautu ai ahau ki a ia? Ahakoa he aha te mea i raro i nga rangi, puta noa, naku katoa.
11¿Quién me ha anticipado, para que yo restituya? Todo lo que hay debajo del cielo es mío.
12E kore e huna e ahau te korero mo ona wahi, mo tona kaha, mo te ataahua hoki o tona hanganga.
12Yo no callaré sus miembros, Ni lo de sus fuerzas y la gracia de su disposición.
13Ma wai e tihore a waho o tona kakahu? Ko wai e tae ki tana paraire rererua?
13¿Quién descubrirá la delantera de su vestidura? ¿Quién se llegará á él con freno doble?
14Ma wai e whakatuwhera nga tatau o tona mata? He wehi kei ona niho a taka noa.
14¿Quién abrirá las puertas de su rostro? Los órdenes de sus dientes espantan.
15Ko tana e whakamanamana ai ko ona unahi pakari; tutaki rawa pera i te hiri piri tonu.
15La gloria de su vestido son escudos fuertes, Cerrados entre sí estrechamente.
16Na, i te tata tonu o tetahi ki tetahi, e kore te hau e puta i waenga.
16El uno se junta con el otro, Que viento no entra entre ellos.
17Piri tonu ratou ki a ratou ano; mau tonu, e kore ano e taea te wehe.
17Pegado está el uno con el otro, Están trabados entre sí, que no se pueden apartar.
18Ka tihe ia, ka kowha mai te marama; a ko te rite i ona kanohi kei nga kamo o te ata.
18Con sus estornudos encienden lumbre, Y sus ojos son como los párpados del alba.
19E puta ana mai i tona mangai he rama mura, mokowhiti ana nga koraahi.
19De su boca salen hachas de fuego, Centellas de fuego proceden.
20Puta ana te paowa i ona pongaponga, me te mea no te kohua e koropupu ana, no te otaota e kaia ana.
20De sus narices sale humo, Como de una olla ó caldero que hierve.
21Ngiha ana nga waro i tona ha, rere atu ana te mura i tona mangai.
21Su aliento enciende los carbones, Y de su boca sale llama.
22Kei tona kaki te kaha e noho ana, e tuapa ana te pawera i tona aroaro.
22En su cerviz mora la fortaleza, Y espárcese el desaliento delante de él.
23Ko ona kikokiko tawerewere piri tonu: maro tonu ki runga ki a ia; e kore e taea te whakakorikori.
23Las partes momias de su carne están apretadas: Están en él firmes, y no se mueven.
24Pakari tonu tona ngakau ano he kamaka; ae ra, maro tonu ano ko to raro kohatu huri..
24Su corazón es firme como una piedra, Y fuerte como la muela de abajo.
25Ka whakarewa ia i a ia ki runga, ka wehi nga tangata nunui: na te pororaru ka porangi noa iho ratou.
25De su grandeza tienen temor los fuertes, Y á causa de su desfallecimiento hacen por purificarse.
26Ki te whai tetahi i a ia ki te hoari, e kore e taea; ahakoa e te tao, e te pere, e te koikoi ranei.
26Cuando alguno lo alcanzare, ni espada, Ni lanza, ni dardo, ni coselete durará.
27Ki tona whakaaro he kakau witi te rino, he rakau popopopo te parahi.
27El hierro estima por pajas, Y el acero por leño podrido.
28E kore ia e tahuti i te pere: ki a ia ka meinga noatia nga kohatu o te kotaha hei papapa.
28Saeta no le hace huir; Las piedras de honda se le tornan aristas.
29Kiia ake e ia nga patu hei papapa: e kataina ana e ia te huhu o te tao.
29Tiene toda arma por hojarascas, Y del blandir de la pica se burla.
30Ko raro ona e rite ana ki te kohatu koikoi: e wharikitia ana e ia a runga o te paru ano he patunga witi.
30Por debajo tiene agudas conchas; Imprime su agudez en el suelo.
31E meinga ana e ia te rire kia koropupu ano he kohua, me te moana kia rite ki te hinu.
31Hace hervir como una olla la profunda mar, Y tórnala como una olla de ungüento.
32E hangaia ana e ia he huarahi kia marama i muri i a ia; tera e maharatia he hina te moana.
32En pos de sí hace resplandecer la senda, Que parece que la mar es cana.
33I te whenua nei kahore he mea hei rite mona, he mea i hanga nei kahore ona wehi.
33No hay sobre la tierra su semejante, Hecho para nada temer.
34E titiro ana ia ki nga mea tiketike katoa: he kingi ia mo nga tama katoa a te whakapehapeha.
34Menosprecia toda cosa alta: Es rey sobre todos los soberbios.