1¶ Na ka whakahoki a Hopa, ka mea,
1Y RESPONDIO Job, y dijo:
2E mohiotia ana ano tenei e ahau; engari ma te aha ka tika ai te tangata ki te Atua?
2Ciertamente yo conozco que es así: ¿Y cómo se justificará el hombre con Dios?
3Ki te pai ia ki te totohe ki a ia, kahore he kupu kotahi o roto i te mano e taea e ia te whakahoki ki a ia.
3Si quisiere contender con él, No le podrá responder á una cosa de mil.
4He ngakau mohio ia, he pakari tona kaha: ko wai e whakauaua ki a ia, a e whiwhi i te pai?
4El es sabio de corazón, y poderoso en fortaleza, ¿Quién se endureció contra él, y quedó en paz?
5E nekehia ana e ia nga maunga, te mohio ratou; hurihia ake e ia i a ia e riri ana.
5Que arranca los montes con su furor, Y no conocen quién los trastornó:
6E whakangaueuetia ana e ia te whenua, e nekehia atu ana i tona wahi, wiri ana ona pou.
6Que remueve la tierra de su lugar, Y hace temblar sus columnas:
7E korero nei ki te ra, a kore ake e whiti; hiritia putia iho e ia nga whetu.
7Que manda al sol, y no sale; Y sella las estrellas:
8Ko ia nei anake hei hora i nga rangi, hei takahi i runga i nga ngaru o te moana.
8El que extiende solo los cielos, Y anda sobre las alturas de la mar:
9Nana nei i hanga a Aketura, a Tautoru, a Matariki, me nga ruma i te tonga.
9El que hizo el Arcturo, y el Orión, y las Pléyadas, Y los lugares secretos del mediodía:
10Nana nei i mahi nga mea nunui, e kore nei e taea te rapu atu, ae ra nga mea whakamiharo, e kore nei e taea te tatau.
10El que hace cosas grandes é incomprensibles, Y maravillosas, sin número.
11Ina tonu ia e haere atu nei, a kahore ahau i kite; ka pahemo atu hoki ia, a kahore ahau e matau ki a ia.
11He aquí que él pasará delante de mí, y yo no lo veré; Y pasará, y no lo entenderé.
12Nana, ka hopu ia i tana i aru ai, ma wai ia e arai? Ko wai hei ki atu ki a ia, E aha ana koe?
12He aquí, arrebatará; ¿quién le hará restituir? ¿Quién le dirá, Qué haces?
13E kore te Atua e whakahoki iho i tona riri; e piko ana ki raro i a ia nga kaiawhina o Rahapa.
13Dios no tornará atrás su ira, Y debajo de él se encorvan los que ayudan á los soberbios.
14¶ A kia whakahoki kupu ano ahau ki a ia, kia whiriwhiri kupu ano maku ki a ia?
14¿Cuánto menos le responderé yo, Y hablaré con él palabras estudiadas?
15Ahakoa he tika ahau, e kore ahau e whakahoki kupu atu; engari ka inoi ahau ki toku kaiwhakawa.
15Que aunque fuese yo justo, no responderé; Antes habré de rogar á mi juez.
16Me i karanga atu ahau, a whakahokia mai ai e ia te kupu ki ahau, kihai ahau i whakaae tera kua whakarongo mai ia ki toku reo.
16Que si yo le invocase, y él me respondiese, Aun no creeré que haya escuchado mi voz.
17E aki ana hoki ia ia ahau ki te tupuhi, e whakanui takekore ana hoki i oku mate.
17Porque me ha quebrado con tempestad, Y ha aumentado mis heridas sin causa.
18Kahore ahau e tukua e ia kia ta toku manawa; otiia whakakiia ana e ia toku wairua ki te kawa.
18No me ha concedido que tome mi aliento; Mas hame hartado de amarguras.
19Ki te korero tatou mo te kaha o te hunga pakari, nana, kei reira ia! A ki te mea he whakawa, ko wai ra hei whakatakoto i te taima moku?
19Si habláremos de su potencia, fuerte por cierto es; Si de juicio, ¿quién me emplazará?
20Ahakoa he tika ahau, ma toku mangai ano ahau e whakahe; ahakoa he tikanga tapatahi taku, ma reira ano e whakaatu toku ngaunga ketanga.
20Si yo me justificare, me condenará mi boca; Si me dijere perfecto, esto me hará inicuo.
21He tapatahi ahau; kahore ahau e whakaaro ki ahau ano; e whakahawea ana ahau ki toku ora.
21Bien que yo fuese íntegro, no conozco mi alma: Reprocharé mi vida.
22¶ He kotahi tonu ena; koia ahau ka mea, e whakamotitia ana e ia te tapatahi raua ko te kino.
22Una cosa resta que yo diga: Al perfecto y al impío él los consume.
23Na ka whakamate tata nei te whiu, he kata tana ki te whakamatautauranga o te hunga harakore.
23Si azote mata de presto, Ríese de la prueba de los inocentes.
24Kua hoatu te whenua ki te ringa o te tangata kino; e taupokina ana e ia nga mata o nga kaiwhakawa; ki te mea ehara i a ia, tena ko wai?
24La tierra es entregada en manos de los impíos, Y él cubre el rostro de sus jueces. Si no es él, ¿quién es? ¿dónde está?
25¶ Na, ko te hohoro o oku ra, nui atu i to te kaikawe pukapuka; e rere ana, kahore hoki e kite i te pai.
25Mis días han sido más ligeros que un correo; Huyeron, y no vieron el bien.
26Kua pahemo, kua pera me nga kaipuke tere, me te ekara ano e topa iho ana ki tana kai.
26Pasaron cual navíos veloces: Como el águila que se arroja á la comida.
27Ki te mea ahau, ka wareware ahau ki taku tangi, ka unuhia atu e ahau te pouri o toku mata, a ka marama:
27Si digo: Olvidaré mi queja, Dejaré mi aburrimiento, y esforzaréme:
28E wehi ana ahau i oku mamae katoa, e mohio ana ahau e kore ahau e meinga e koe he harakore.
28Contúrbanme todos mis trabajos; Sé que no me darás por libre.
29Tera hoki ahau e whakahengia; he aha ahau i whakangenge kau ai i ahau?
29Yo soy impío, ¿Para qué trabajaré en vano?
30Ki te horoi ahau i ahau ki te hukarere, a ka meinga oku ringa kia ma rawa;
30Aunque me lave con aguas de nieve, Y limpie mis manos con la misma limpieza,
31Katahi ahau ka rumakina e koe ki te poka, a whakarihariha mai ana oku kakahu ki ahau.
31Aun me hundirás en el hoyo, Y mis propios vestidos me abominarán.
32Ehara hoki ia i te tangata, i te penei me ahau nei, e whakahoki kupu ai ahau ki a ia, e haere tahi ai maua ki te whakawa.
32Porque no es hombre como yo, para que yo le responda, Y vengamos juntamente á juicio.
33Kahore he kaiwhakatikatika mo ta maua, kahore he tangata hei whakapa i tona ringa ki a maua tahi.
33No hay entre nosotros árbitro Que ponga su mano sobre nosotros ambos.
34Me tango atu e ia tana patu i ahau, a kaua hoki tana whakamataku e whakawehi i ahau:
34Quite de sobre mí su vara, Y su terror no me espante.
35Hei reira ahau ka korero, a kahore e wehi i a ia; kahore hoki ahau e pera i roto i ahau.
35Entonces hablaré, y no le temeré: Porque así no estoy en mí mismo.