1അങ്ങനെ ഇയ്യോബ് തനിക്കുതന്നേ നീതിമാനായ്തോന്നിയതുകൊണ്ടു ഈ മൂന്നു പുരുഷന്മാര് അവനോടു വാദിക്കുന്നതു മതിയാക്കി.
1Karena Ayub yakin sekali akan kebenaran dirinya, maka ketiga sahabatnya itu pun tak mau menjawab dia lagi.
2അപ്പോള് രാംവംശത്തില് ബൂസ്യനായ ബറഖേലിന്റെ മകന് എലീഹൂവിന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു; ദൈവത്തെക്കാള് തന്നെത്താന് നീതീകരിച്ചതുകൊണ്ടു ഇയ്യോബിന്റെ നേരെ അവന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു.
2Tetapi di situ ada seorang yang bernama Elihu anak Barakheel, seorang keturunan Bus dari kaum Ram. Ia tidak dapat menahan marahnya, karena Ayub membenarkan dirinya sendiri dan mempersalahkan Allah.
3അവന്റെ മൂന്നു സ്നേഹിതന്മാര് ഇയ്യോബിന്റെ കുറ്റം തെളിയിപ്പാന് തക്ക ഉത്തരം കാണായ്കകൊണ്ടു അവരുടെ നേരെയും അവന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു.
3Ia juga marah kepada ketiga sahabat Ayub itu karena mereka tidak dapat membantah kata-kata Ayub, meskipun mereka mempersalahkannya.
4എന്നാല് അവര് തന്നെക്കാള് പ്രായമുള്ളവരാകകൊണ്ടു എലീഹൂ ഇയ്യോബിനോടു സംസാരിപ്പാന് താമസിച്ചു.
4Elihu orang yang paling muda di antara mereka, sebab itu ia menunggu sampai semuanya selesai berbicara.
5ആ മൂന്നു പുരുഷന്മാര്ക്കും ഉത്തരം മുട്ടിപ്പോയി എന്നു കണ്ടിട്ടു എലീഹൂവിന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു.
5Setelah melihat bahwa ketiga orang itu tidak dapat menjawab, ia menjadi marah,
6അങ്ങനെ ബൂസ്യനായ ബറഖേലിന്റെ മകന് എലീഹൂ പറഞ്ഞതെന്തെന്നാല്ഞാന് പ്രായം കുറഞ്ഞവനും നിങ്ങള് വൃദ്ധന്മാരും ആകുന്നു; അതുകൊണ്ടു ഞാന് ശങ്കിച്ചു, അഭിപ്രായം പറവാന് തുനിഞ്ഞില്ല.
6dan berkata demikian, "Aku masih muda, sedangkan kamu sudah tua, sebab itu aku takut dan ragu mengemukakan pendapatku.
7പ്രായം സംസാരിക്കയും വയോധിക്യം ജ്ഞാനം ഉപദേശിക്കയും ചെയ്യട്ടെ എന്നിങ്ങനെ ഞാന് വിചാരിച്ചു.
7Pikirku, kamulah yang harus berbicara, yang lebih tua harus membagikan hikmatnya.
8എന്നാല് മനുഷ്യരില് ആത്മാവുണ്ടല്ലോ; സര്വ്വശക്തന്റെ ശ്വാസം അവര്ക്കും വിവേകം നലകുന്നു.
8Tetapi yang memberi hikmat kepada manusia, hanyalah Roh Allah Yang Mahakuasa.
9പ്രായം ചെന്നവരത്രേ ജ്ഞാനികള് എന്നില്ല; വൃദ്ധന്മാരത്രേ ന്യായബോധമുള്ളവര് എന്നുമില്ല.
9Orang menjadi bijak, bukan karena lanjut umurnya; orang mengerti yang benar, bukan karena tinggi usianya.
10അതുകൊണ്ടു ഞാന് പറയുന്നതുഎന്റെ വാക്കു കേട്ടുകൊള്വിന് ; ഞാനും എന്റെ അഭിപ്രായം പ്രസ്താവിക്കാം.
10Sebab itu, dengarkanlah aku; izinkanlah aku mengatakan pendapatku.
11ഞാന് നിങ്ങളുടെ വാക്കു ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; നിങ്ങള് തക്ക മൊഴികള് ആരാഞ്ഞു കണ്ടെത്തുമോ എന്നു നിങ്ങളുടെ ഉപദേശങ്ങള്ക്കു ഞാന് ചെവികൊടുത്തു.
11Dengan sabar aku mendengarkan ketika kamu berbicara, dan menanti ketika kamu mencari kata-kata yang bijaksana.
12നിങ്ങള് പറഞ്ഞതിന്നു ഞാന് ശ്രദ്ധകൊടുത്തു; ഇയ്യോബിന്നു ബോധം വരുത്തുവാനോ അവന്റെ മൊഴികള്ക്കുത്തരം പറവാനോ നിങ്ങളില് ആരുമില്ല.
12Kuperhatikan dengan saksama; kudengar kamu menemui kegagalan. Kesalahan dalam kata-kata Ayub tak dapat kamu buktikan.
13ഞങ്ങള് ജ്ഞാനം കണ്ടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നുമനുഷ്യനല്ല, ദൈവമത്രേ അവനെ ജയിക്കും എന്നു നിങ്ങള് പറയരുതു.
13Bagaimana dapat kamu katakan bahwa hikmat telah kamu temukan? Karena kamu terpaksa menyerah. Yang bisa menjawab Ayub hanyalah Allah.
14എന്റെ നേരെയല്ലല്ലോ അവന് തന്റെ മൊഴികളെ പ്രയോഗിച്ചതു; നിങ്ങളുടെ വചനങ്ങള്കൊണ്ടു ഞാന് അവനോടു ഉത്തരം പറകയുമില്ല.
14Kepadamulah Ayub berbicara, dan bukan kepadaku, tetapi aku tak akan memberi jawaban seperti kamu.
15അവര് പരിഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു; ഉത്തരം പറയുന്നില്ല; അവര്ക്കും വാക്കു മുട്ടിപ്പോയി.
15Ayub, mereka bingung dan tak dapat memberi jawaban; tak ada yang dapat mereka katakan.
16അവര് ഉത്തരം പറയാതെ വെറുതെ നിലക്കുന്നു; അവര് സംസാരിക്കായ്കയാല് ഞാന് കാത്തിരിക്കേണമോ?
16Mereka berdiri saja, tak dapat berbicara lagi. Haruskah aku menunggu meskipun mereka berdiam diri?
17എനിക്കു പറവാനുള്ളതു ഞാനും പറയും; എന്റെ അഭിപ്രായം ഞാന് പ്രസ്താവിക്കും.
17Tidak, sekarang akan kuberi jawaban; pendapatku akan kusampaikan.
18ഞാന് മൊഴികള്കൊണ്ടു തിങ്ങിയിരിക്കുന്നു; എന്റെ ഉള്ളിലെ ആത്മാവു എന്നെ നിര്ബ്ബന്ധിക്കുന്നു.
18Tak sabar lagi aku menunggu. Tak dapat lagi kutahan kata-kataku.
19എന്റെ ഉള്ളം അടെച്ചുവെച്ച വീഞ്ഞുപോലെ ഇരിക്കുന്നു; അതു പുതിയ തുരുത്തികള്പോലെ പൊട്ടു മാറായിരിക്കുന്നു.
19Jika aku diam saja, akan pecahlah aku, seperti kantong yang penuh dengan anggur baru.
20എന്റെ വിമ്മിഷ്ടം തീരേണ്ടതിന്നു ഞാന് സംസാരിക്കും; എന്റെ അധരം തുറന്നു ഉത്തരം പറയും.
20Aku harus berbicara, supaya hatiku tenang; aku harus membuka mulutku dan memberi jawaban.
21ഞാന് ഒരുത്തന്റെയും പക്ഷം പിടിക്കയില്ല; ആരോടും മുഖസ്തുതി പറകയുമില്ല.
21Tak akan kubela siapa pun dalam sengketa ini dan tak seorang pun akan kupuji-puji.
22മുഖസ്തുതി പറവാന് എനിക്കു അറിഞ്ഞുകൂടാ; അങ്ങനെ ചെയ്താല് എന്റെ സ്രഷ്ടാവു ക്ഷണത്തില് എന്നെ നീക്കിക്കളയും.
22Cara menyanjung-nyanjung pun, aku tidak tahu, dan seandainya aku melakukan itu, Allah akan segera menghukum aku.