1യഹോവേ, നീ ദൂരത്തു നില്ക്കുന്നതെന്തു? കഷ്ടകാലത്തു നീ മറഞ്ഞുകളയുന്നതുമെന്തു?
1Mengapa Engkau jauh, ya TUHAN dan bersembunyi waktu kami kesesakan?
2ദുഷ്ടന്റെ അഹങ്കാരത്താല് എളിയവന് തപിക്കുന്നു; അവര് നിരൂപിച്ച ഉപായങ്ങളില് അവര് തന്നേ പിടിപെടട്ടെ.
2Dengan angkuh orang jahat menindas orang miskin; biarlah mereka terjerat oleh jaringnya sendiri.
3ദുഷ്ടന് തന്റെ മനോരഥത്തില് പ്രശംസിക്കുന്നു; ദുരാഗ്രഹി യഹോവയെ ത്യജിച്ചു നിന്ദിക്കുന്നു.
3Orang jahat membual tentang keinginannya yang jahat, orang serakah mengutuk dan menolak TUHAN.
4ദുഷ്ടന് ഉന്നതഭാവത്തോടെഅവന് ചോദിക്കയില്ല എന്നു പറയുന്നു; ദൈവം ഇല്ല എന്നാകുന്നു അവന്റെ നിരൂപണം ഒക്കെയും.
4Orang berdosa tidak peduli akan TUHAN, karena angkuhnya ia berpikir Allah tak ada.
5അവന്റെ വഴികള് എല്ലായ്പോഴും സഫലമാകുന്നു; നിന്റെ ന്യായവിധികള് അവന് കാണാതവണ്ണം ഉയരമുള്ളവ; തന്റെ സകലശത്രുക്കളോടും അവന് ചീറുന്നു.
5Orang jahat berhasil dalam segala usahanya; ia tidak mengenal atau mengerti hukum TUHAN dan meremehkan semua lawannya.
6ഞാന് കുലുങ്ങുകയില്ല, ഒരുനാളും അനര്ത്ഥത്തില് വീഴുകയുമില്ല എന്നു അവന് തന്റെ ഹൃദയത്തില് പറയുന്നു.
6Katanya dalam hati, "Aku tak akan gagal, dan turun-temurun seperti orang yang tidak hidup jahat."
7അവന്റെ വായില് ശാപവും വ്യാജവും സാഹസവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവന്റെ നാവിന് കീഴില് ദോഷവും അതിക്രമവും ഇരിക്കുന്നു.
7Ia terus mengutuk, mengancam dan menipu, kata-katanya penuh kebencian dan kejahatan.
8അവന് ഗ്രാമങ്ങളുടെ ഒളിവുകളില് പതിയിരിക്കുന്നു; മറവിടങ്ങളില്വെച്ചു അവന് കുറ്റമില്ലാത്തവനെ കൊല്ലുന്നു; അവന് രഹസ്യമായി അഗതിയുടെമേല് കണ്ണു വെച്ചിരിക്കുന്നു.
8Ia bersembunyi di desa-desa hendak membunuh orang yang tidak bersalah. Seperti singa ia menunggu di balik semak memata-matai orang yang tidak berdaya. Ia menghadang orang miskin di tempat yang sunyi, menyergapnya dan menyeretnya pergi.
9സിംഹം മുറ്റുകാട്ടില് എന്നപോലെ അവന് മറവിടത്തില് പതുങ്ങുന്നു; എളിയവനെ പിടിപ്പാന് അവന് പതിയിരിക്കുന്നു; എളിയവനെ തന്റെ വലയില് ചാടിച്ചു പിടിക്കുന്നു.
9(10:8)
10അവന് കുനിഞ്ഞു പതുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു; അഗതികള് അവന്റെ ബലത്താല് വീണു പോകുന്നു.
10Ia membungkuk, siap hendak menerkam; ia menjatuhkan orang dengan kekerasan.
11ദൈവം മറന്നിരിക്കുന്നു, അവന് തന്റെ മുഖം മറെച്ചിരിക്കുന്നു; അവന് ഒരുനാളും കാണുകയില്ല എന്നു അവന് ഹൃദയത്തില് പറയുന്നു.
11Pikirnya, "Allah sudah lupa dan tidak memperhatikan; untuk seterusnya Ia tidak melihat aku!"
12യഹോവേ, എഴുന്നേല്ക്കേണമേ, ദൈവമേ, തൃക്കൈ ഉയര്ത്തേണമേ; എളിയവരെ മറക്കരുതേ.
12Bangkitlah, TUHAN, hukumlah orang jahat! Ingatlah orang yang tertindas!
13ദുഷ്ടന് ദൈവത്തെ നിന്ദിക്കുന്നതും നീ ചോദിക്കയില്ല എന്നു തന്റെ ഉള്ളില് പറയുന്നതും എന്തിന്നു?
13Mengapa orang jahat terus menghina Allah dan berpikir Allah tak akan menghukumnya?
14നീ അതു കണ്ടിരിക്കുന്നു, തൃക്കൈകൊണ്ടു പകരം ചെയ്വാന് ദോഷത്തെയും പകയെയും നീ നോക്കിക്കണ്ടിരിക്കുന്നു; അഗതി തന്നെത്താന് നിങ്കല് ഏല്പിക്കുന്നു; അനാഥന്നു നീ സഹായി ആകുന്നു.
14Tetapi Engkau melihatnya; Kauperhatikan kesusahan dan sengsara, dan selalu siap untuk menolong. Orang yang tak berdaya menyerahkan diri kepada-Mu, Engkau selalu menolong orang yang miskin.
15ദുഷ്ടന്റെ ഭുജത്തെ നീ ഒടിക്കേണമേ; ദോഷിയുടെ ദുഷ്ടത ഇല്ലാതെയാകുവോളം അതിന്നു പ്രതികാരം ചെയ്യേണമേ.
15Patahkanlah kekuasaan orang jahat dan durhaka; hukumlah mereka karena perbuatannya sampai mereka jera.
16യഹോവ എന്നെന്നേക്കും രാജാവാകുന്നു; ജാതികള് അവന്റെ ദേശത്തുനിന്നു നശിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു.
16TUHAN memerintah untuk selama-lamanya; bangsa-bangsa yang tidak mengenal Dia akan lenyap dari tanah-Nya.
17ഭൂമിയില്നിന്നുള്ള മര്ത്യന് ഇനി ഭയപ്പെടുത്താതിരിപ്പാന് നീ അനാഥന്നും പീഡിതന്നും ന്യായപാലനം ചെയ്യേണ്ടതിന്നു
17TUHAN, Engkau mendengar doa orang hina dan menguatkan hati mereka.
18യഹോവേ, നീ സാധുക്കളുടെ അപേക്ഷ കേട്ടിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ഹൃദയത്തെ നീ ഉറപ്പിക്കയും നിന്റെ ചെവി ചായിച്ചു കേള്ക്കയും ചെയ്യുന്നു.
18Anak yatim dan orang tertindas Kaubela perkaranya, supaya tak ada orang yang menakutkan mereka.