¹आम्ही बाबेलच्या नद्यांजवळ बसलो आणि सियोनची आठवण काढून रडलो.

¹Di tepi sungai-sungai Babel kami duduk dan menangis bila teringat Sion.

²आम्ही जवळच्या वाळुंज झाडावर आमच्या वीणा ठेवल्या.

²Pada pohon-pohon gandarusa di negeri itu kami gantungkan kecapi kami.

³बाबेलमध्ये आम्हाला पकडणाऱ्यांनी आम्हाला गायला सांगितले. त्यांनी आम्हाला आनंदी गाणे गायला सांगितले. त्यांनी आम्हाला सियोनचे गाणे गायला सांगितले.

³Orang-orang yang menawan kami menyuruh kami menyanyi untuk mereka. Orang-orang yang menindas kami menyuruh kami menyanyikan lagu-lagu gembira, "Nyanyikanlah bagi kami lagu-lagu dari Sion!"

⁴परंतु परक्या देशात आम्ही परमेश्वराचे गाणे गाऊ शकत नाही.

⁴Mungkinkah di negeri asing kami menyanyi bagi TUHAN?

⁵यरुशलेम, मी जर तुला कधी विसरलो, तर मी पुन्हा कधीही गाणे वाजवणार नाही असे मला वाटते.

⁵Biarlah aku tak bisa lagi menyanyi jika aku melupakan engkau, Yerusalem!

⁶यरुशलेम मी जर तुला कधी विसरलो, तर मी पुन्हा कधी गाणे म्हणणार नाही, असे मला वाटते. मी तुला कधीही विसरणार नाही असे मी वचन देतो.

⁶Biarlah aku tak bisa lagi menyanyi jika aku melupakan engkau dan tidak menjadikan engkau kesukaanku!

⁷यरुशलेम नेहमी माझा सर्वांत मोठा आनंद असेल असे मी वचन देतो.

⁷Ya TUHAN, ingatlah perbuatan orang Edom pada waktu Yerusalem dimusnahkan. Mereka berkata, "Robohkanlah, robohkanlah sampai ke dasar-dasarnya!"

⁸बाबेल, तुझा नाश होईल. जो तुला तुझ्या योग्य अशी शिक्षा देईल त्याला देव आशीर्वाद देईल. तू जसा आम्हाला दु:ख देतोस तसेच दु:ख जो तुला देईल त्याला धन्यवाद.

⁸Hai Babel, engkau akan dibinasakan! Berbahagialah orang yang membalas kepadamu kejahatan yang kaulakukan terhadap kami.

⁹जो माणूस तुझी मुले धरतो आणि त्यांना दगडावर आपटून ठार मारतो त्याचा धन्यवाद असो.

⁹Berbahagialah orang yang mengambil bayi-bayimu dan mencampakkannya ke bukit batu!