¹ထို့ကြောင့်၊ ဘုရားသခင်၏ ချမ်းသာထဲသို့ ဝင်ရသောအခွင့်ကို ပေးသော ဂတိတော်သည် ငါတို့၌ရှိရစ် လျက်နှင့်၊ သင်တို့တွင် အချို့တို့သည် မမှီဘဲနေမည်ကို စိုးရိမ်ကြကုန်အံ့။

¹Huaijiakin I lau ding uh, huchilouin jaw a khawlna a lutna thuchiam om lai napiin, na lak ua kuapeuh leng chinglou bangin na om kha zenzen ding uhi.

²ငါတို့သည် ဝမ်းမြောက်စရာသိတင်းကို ထိုသူတို့ကဲ့သို့ ကြားရကြပြီ။ သို့ရာတွင် သူတို့ကြားရသော တရား စကားသည်၊ ကြားရသောသူတို့အထဲ၌ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မရောနှောသောကြောင့် အကျိုးကိုမပေး။

²Amau kianga gena hih mahbangin tanchin hoih I kianga gen ahi ngei ngal a; himahleh, a thu jak un amaute a suphatuam ngal keia, azatea ginna toh kizoma a om louh jiakin.

³ငါတို့မူကား၊ ယုံကြည်သောသူဖြစ်၍ ဘုရားသခင်၏ ချမ်းသာထဲသို့ ဝင်ကြရ၏။ ထိုသို့နှင့်အညီ ဗျာဒိတ်တော်ကား၊ သူတို့သည် ငါ၏ချမ်းသာထဲသို့ မဝင်ရကြဟု အမျက်ထွက်၍ ငါကျိန်ဆိုသည်ဟု လာ၏။ ချမ်းသာဟုဆိုသော်၊ ကမ္ဘာဦးကပင် အမှုအရာတို့ကို ပြီးစီး၍ ငြိမ်ဝပ်တော်မူရာ ချမ်းသာဟု ဆိုလိုသတည်း။

³Ei gingta khinte tuh huai khawlna ah I lut lellel ahi, Ka thangpaiha ka kichiam bangin ka khawlna ah a lut kei ding uh, chih bangin; leilung pian tung akipan nate tuh sep zoh a hikhinta na a.

⁴ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့ကို အကြောင်းပြု၍ ကျမ်းစာတချက်၌ လာသည်ကား၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိအမှုအရာ အလုံးစုံတို့ကို ပြီးစီး၍ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏ဟု လာသတည်း။

⁴Koilaimun ahi hiam ah ni sagih ni thu hichibangin agenve: Huan, ni sagih niin Pathianin anasep tengteng a khawlsanta a, chiin.

⁵ထိုကျမ်းစာ၌ တဖန်လာသည်ကား၊ သူတို့သည် ငါ၏ ချမ်းသာထဲသို့ မဝင်ရကြဟုလာသတည်း။

⁵Huan, hiai munah, Ka khawlna ah a lut kei ding uh, a chi nawn a.

⁶ထိုကြောင့်၊ အချို့တို့သည် ဝင်ရကြ၏။ ဝမ်းမြောက်စရာ သိတင်းကို ရှေ့ဦးစွာ ကြားရသော သူတို့ သည် မယုံကြည်သောကြောင့် မဝင်ရကြပြီ။

⁶Huchiin, khenkhat tuh huai khawlna a a lutna ding ua thuchiam a om lai jiak leh, ni danga tanchin hoih gen tangte thumanlouh jiaka a lut tak louh jiak un,

⁷တဖန်တုံ၊ ယနေ့တွင် သင်တို့သည် ဗျာဒိတ်တော်အသံကို ကြားလျက်ရှိသည်ဖြစ်၍ ခိုင်မာ စိတ်နှလုံး မရှိကြနှင့်ဟုဆိုသည်ဖြစ်၍၊ ဤမျှလောက် ကာလကြာပြီးမှ၊ ယနေ့ဟု ဒါဝိဒ်ကျမ်းစာ၌ လာသောအခါ၊ တစုံတခု သော နေ့ရက်ကို သေချာစွာမှတ်သားသတည်း။

⁷sawttak nungin David ah, Tuniin, chiin, bang ni hiam a sep tuan nawna, Tuniin a aw na jak chiangun na lungtang uh khauhsak kei un, chia a maa kigensa bangin.

⁸ယောရှုသည် ထိုသူတို့ကို ချမ်းသာပေးသည် မှန်လျှင်၊ ထိုနောက် အခြားသောနေ့ရက်ကို အဘယ် ဆိုဘွယ်ရှိသနည်း။

⁸Joshuain amaute na khawlsak ta hileh jaw, huai nungin ni dang tuam thu A gen kei ding hi.

⁹ထိုကြောင့်၊ ဘုရားသခင်၏လူတို့အဘို့အလိုငှါ ငြိမ်ဝပ်ခြင်း ချမ်းသာတမျိုးသည် ကျန်ရစ်သေး၏။

⁹Huchiin, Pathian mite a dingin khawlni a khawlna a om lai ahi.

¹⁰ဘုရားသခင်သည် မိမိအမှုအရာတို့ကို ပြီးစီး၍ ငြိမ်ဝပ်စွာ နေတော်မူသည် နည်းတူ၊ ထိုချမ်းသာထဲသို့ ဝင်ရသောသူသည်လည်း မိမိအမှုအရာတို့ကို ပြီးစီး၍ ငြိမ်ဝပ်စွာနေရ၏။

¹⁰Pathianin amah nasepte a khawlsan bangin, A khawlna a lut khinsa miin leng anasepte a khawlsan samta ahi.

¹¹ထို့ကြောင့်၊ ဣသရေလလူတို့သည် မယုံကြည်သော စိတ်ရှိသဖြင့် လဲသကဲ့သို့ ငါတို့သည်မလဲ၊ ထိုချမ်းသာထဲသို့ ဝင်ရမည် အကြောင်းကြိုးစား အားထုတ်ကြကုန်အံ့။

¹¹Huchiin, kuamah huai thumanlouhna bang a om a ipuk louhna ding un huai khawlna a lut ding in phatuam ingai ding uhi.

¹²ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တရားတော်သည် အသက်ရှင်ခြင်း၊ တန်ခိုးနှင့်ပြုပြင်ခြင်း၊ သန်လျက်တကာ တို့ထက် ထက်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍၊ အသက်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို၎င်း၊ အရိုးဆစ်နှင့် ခြင်ဆီကို၎င်း ပိုင်းခြား ၍ ထုတ်ချင်းခွင်းတတ်၏။ စိတ်နှလုံးအကြံအစည်များကိုလည်း သိမြင်တတ်၏။

¹²Pathian thu ahing a, thil ahihthei a, namsau hiamtuah bang chibang sangin leng ahiam a, hinna leh kha, guhlawi leh guhngek tuamkhen hial hel khopin a sun thei a, lungtang a ngaihuah leh tup te a theipah ngal thei ahi.

¹³ငါတို့ကိုစစ်ကြောစီရင်တော်မူသော သူရှေ့၌ မထင်ရှားသော အရာတစုံတခုမျှမရှိ၊ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့သည် အကွယ်အကာ မရှိဘဲ၊ မျက်မှောက်တော်၌ လှန်ထားလျက် ရှိကြ၏။

¹³Huaziakin, thil siam amah mitmuh a langlou himhim a omkei; Itan chin itutna ding mitmuh a zaw bangkim vuaktangleh kihongsa in a om zaw hi.

¹⁴ယခုမူကား၊ ကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ကြွဝင်တော်မူသော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအကြီးတည်းဟူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ယေရှုသည် ငါတို့၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဖြစ်တော်မူသောကြောင့်၊ ငါတို့သည် ဝန်ခံခဲ့ပြီးသောအရာ၌ တည်ကြည်ကြကုန်အံ့၊

¹⁴Hichiin, van khawng bang a paisuak khinsa Siampu Lianpen thupitak, Jesu Pathian Tapa, ineih ziakin I gin tuh, I pomkip ding uhi.

¹⁵ငါတို့ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ငါတို့ခံရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကြောင့် မကြင်နာနိုင်သောသူမဟုတ်။ ငါတို့ခံရသည်နည်းတူ၊ အမျိုးမျိုးသော စုံစမ်းနှောင့်ရှက်ခြင်းတို့ကို ခံဘူးသောသူဖြစ်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင်၊ ဒုစရိုက်အပြစ်နှင့် ကင်းလွတ်တော်မူ၏။

¹⁵Siampu Lianpen ihatlouhdan kitheihna te hon theihpih phalou nei ihi ngal kei a; eimah bang a lam tuamtuam a khemna tuaksa, khelh bel khiallou, nei ihi zaw uhi.Huchiin, zahngaihna imuh theihna ding leh huh ideih chiang a huhna hehpihna imuh theihna ding in, hehpihna mangtutphah tuh hangtakin inaih ding uhi.

¹⁶ထို့ကြောင့်၊ ငါတို့သည် သနားခြင်း ကရုဏာကို၎င်း၊ တော်လျော်သောမစခြင်း ကျေးဇူးတော်ကို၎င်း ခံရမည်အကြောင်း၊ ရဲရင့်သောစိတ်နှင့် ကျေးဇူးပလ္လင်တော်သို့ တိုးဝင် ချည်းကပ်ကြကုန်အံ့။

¹⁶Huchiin, zahngaihna imuh theihna ding leh huh ideih chiang a huhna hehpihna imuh theihna ding in, hehpihna mangtutphah tuh hangtakin inaih ding uhi.