1आऊ, परमप्रभुको गुण-गान गरौं। चट्टान प्रति, ठूलो स्वरमा गुण-गान गरौं जसले हामीलाई बँचायो।
1
بیایید خداوند را بسراییم
و برای او که پشتیبان و نجاتدهندهٔ ماست، آواز شادمانی سر دهیم.
2परमप्रभु प्रति धन्यवादको गीत गाऊ। उहाँप्रति आनन्दमय प्रशंसाको गीत गाऊ।
2
با شکرگزاری به پیشگاه او بیاییم
و با سراییدن سرودهای شاد، او را پرستش نماییم.
3किन? किनभने परमप्रभु नै महान् परमेश्वर हुनुहुन्छ! अन्य सारा “देवताहरू”लाई अधीनमा राख्ने उहाँ महान् राजा हुनुहुन्छ।
3
زیرا خداوند، خدای متعال است،
پادشاه بزرگ بر تمام خدایان.
4गहिरो गुफाहरू र उच्च पहाड-पर्वतहरू परमप्रभुका सम्पत्ति हुन्।
4
او فرمانروای سراسر زمین است،
از اعماق اقیانوسها تا فراز بلندترین قلّهها.
5सागर उहाँकै हो उहाँले यो सृजना गर्नु भएको हो, परमेश्वरले आफ्नै हातले सुक्खा जमीनहरू बनाउनु भयो।
5
زمین و دریاها همه به او تعلّق دارند
زیرا که او آنها را ساخته است.
6आऊ, निहुँरिएर, उहाँको उपसना गरौं। जसले हामीलाई बनाउनु भयो उहाँ परमेश्वरको उपसना गरौं।
6
بیایید در پیشگاه او، سرِ تعظیم فرود آوریم و او را بپرستیم،
بیایید در حضور او زانو بزنیم، زیرا که او ما را آفریده است.
7उहाँ हाम्रो परमेश्वर हुनुहुन्छ अनि हामी उहाँका सन्तानहरू हौं। यदि हामीले उहाँको आवाज सुन्यौ भने आज हामी उहाँका भेडा हौ।
7
او خدای ما
و ما قوم او هستیم،
ما گلّهٔ او و او شبان ماست.
به آنچه او امروز میگوید، گوش کنید:
8परमेश्वर भन्नुहुन्छ, “तिमीहरूले जंङ्गलमा हुँदा मरीबामा गरे झै अनि मरूभूमिमा गरेको मस्सामा झैं जिद्दी नगर।
8
«مانند اجدادتان در بیابان مریبا و مسّا، تمرّد نکنید.
9तिम्रा पिता-पुर्खाहरूले मलाई जाँच गरे, तिनीहरूले मलाई जाँचे, तर तिनीहरूले म के गर्न सक्थे भन्ने कुरा देखे।
9
آنها در آنجا مرا امتحان کردند،
درحالیکه همهٔ كارهایی را که انجام داده بودم، با چشمان خود دیده بودند.
10चालीस वर्षसम्म म ती मानिसहरू गन-गन सहेर बसें। अनि म जान्दथिएँ कि तिनीहरू आज्ञाकारी थिएनन्। तिनीहरूले मेरो शिक्षाहरू लिन अस्वीकार गरे।
10
مدّت چهل سال از آنها بیزار بودم و گفتم:
این مردم ذاتاً گمراه هستند
و از دستورات من سرپیچی میکنند!
در خشم سوگند یاد کردم
که آنها به آرامی من نخواهند رسید.»
11यसैले मेरो रीसमा तिनीहरू मेरो विश्रामको भूमिमा पस्ने छैनन भनी मैले प्रतिज्ञा गरें।”
11
در خشم سوگند یاد کردم
که آنها به آرامی من نخواهند رسید.»